Donderdag: Tippeldag. Werken onder dwang.(deel 2)
“Loverboys” zal het eerste zijn wat de meeste voor ogen komt bij het lezen van de titel. Maar gedwongen prostitutie neemt vele vormen aan. De allereerste confrontatie met deze vorm van vrouwenslavernij betrof een groep Duitse vrouwen. Allen zwaar verslaafd werden zij in ruil voor onderdak, dope en regelmatige aframmeling en verkrachting gedwongen om te tippelen achter het CS.
De situatie was al jaren bekend, maar de vrouwen ,slachtoffer en, – naarmate ze hoger in de rangorde zaten- dader, waren niet bereid om belastende verklaringen af te leggen. In vertrouwen echter werd meer verteld en beetje bij beetje konden wij als hulpverleners een redelijk beeld opbouwen van de mensonterende situatie waarin deze vrouwen zich bevonden.Samen met AMOC een op Duitstalige drugsgebruikers gerichte laagdrempelige hulpverleningsinstelling, en de Jeugd en Zeden politie hebben we toen een strategie bedacht waarmee deze criminele praktijken konden stoppen. Het broze vertrouwen, dat we bij de vrouwen hadden opgebouwd, mocht niet worden geschonden en daarom moest er heel omzichtig gewerkt worden.
Het heeft ruim een jaar geduurd voordat er voldoende bewijsmateriaal was verzameld om tot actie over te gaan. Mede door getuigen verklaringen van een aantal van de slachtoffers werd de groep uiteindelijk opgerold en na een zeer onprettig proces werden de hoofddader en een aantal van zijn handlangers veroordeeld.Terwijl het proces nog liep werden we eind 1994 plotseling geconfronteerd met een toename van jonge meiden die de huiskamer bezochten. Met regelmaat kwamen ze even binnen voor een kopje thee, condooms en zakdoekjes. Over hun achtergrond lieten ze niet veel los en in eerste instantie leken materiele wensen de drijfveer achter hun tippelen.
Na een paar maanden werden wij argwanend, de meiden kenden elkaar allemaal en leken zeer nauwe relaties te hebben met de zelfde mannen. De argwaan werd vervolgens bevestigd door allerlei incidenten. Namen van de betreffende vriendjes die op de borsten van de meiden werden getatoeëerd, onderlinge controle, blauwe plekken en paniek wanneer er niet genoeg verdiend werd.
Ook hier hebben we uiteindelijk eenzelfde strategie gebruikt als hierboven genoemd. Een brede landelijke samenwerking heeft er uiteindelijk toe geleid dat de eerste zgn. “loverboy” bende werd opgerold. Ik heb mij altijd afgevraagd wie deze naam voor een afschuwelijke vorm van hedendaagse vrouwenslavernij heeft bedacht.In de loop van 1995, maar vooral in 1996 op de tippelzone aan de Theemsweg, kregen we weer te maken met een nieuwe groep straatprostituees. Jonge vrouwen uit Oost Europa stroomde de huiskamer binnen. Vele spraken, behalve het jargon dat nodig was voor het werk, niet of nauwelijks een buitenlandse taal. Communicatie was dus moeilijk. Toch was vrij snel duidelijk dat er iets niet aan de haak was. Ook hier vaak angst of overdreven vrolijkheid, blauwe plekken, weigering om aangifte te doen of zelfs de aanwezige artsen te bezoeken. Kortom, alarmbellen rondom.
Gelukkig konden we een nieuwe medewerker vinden die zowel het Russisch als Tsjechisch kon spreken en daardoor kregen we meer informatie over de situatie waarin de vrouwen verkeerden. Vrouwen veelal geronseld op valse voorwaarden, een aantal keren doorverkocht, beroofd van hun papieren en hun waardigheid. Het waren vooral bange vrouwen; niet zo zeer voor zichzelf, maar voor het lot van hun familieleden, omdat de maffialijnen terugliepen naar het land van herkomst.
Deze gecompliceerde, gevaarlijke en misdadige praktijk kan alleen door een gedegen samenwerking en de steun van wet- en regelgeving. De vrouwen kunnen alleen uit de klauwen van hun slavendrijvers geraken als er een veilige plek en wetgeving die hen beschermd is. Op dat moment ontbrak het aan beide. In dit geval zochten we de samenwerking met de Stichting tegen Vrouwenhandel die zich tevens inzette op een verbeterde wet en regelgeving. Op de tippelzone werkte we nauw samen met de politie en omdat we inmiddels onderdeel van HVO/Querido waren geworden, konden we ook voor veilige opvang zorgen.
Drie voorbeelden van ernstige vormen van vrouwenslavernij. Zij zijn tevens een voorbeeld van het belang van laagdrempelige opvang en officiële tippelzones. Met het opheffen van een tippelzone verdwijnen de criminele praktijken niet, ze worden alleen onzichtbaar. Bovendien, veel kwalijker, met het sluiten van laagdrempelige opvang ontneem je slachtoffers een mogelijkheid om aan deze wanstaltige praktijken te ontsnappen.
Helaas, bij het besluit tot sluiting van de tippelzone in 2005, stond het belang van de vrouw achter de hoer op de laatste plaats.
WETTEN & REGELS
Prostitutie is in Nederland niet strafbaar. Het is wel verboden om een ander te dwingen in de prostitutie te werken of te dwingen het geld af te staan.
Bij aanwijzingen van mensenhandel mag een slachtoffer niet direct worden uitgezet als illegale vreemdeling, maar heeft zij recht op een bedenktijd van drie maanden. Tijdens deze periode verblijft iemand legaal in Nederland en kan gebruik maken van onze voorzieningen. De vrouw wordt daarmee in de gelegenheid gesteld om in alle rust te besluiten of zij aangifte wil doen.
Als iemand besluit geen aangifte te doen, vervalt de grond voor verblijf in Nederland en moet iemand terugkeren naar het land van herkomst, tenzij er een andere grond voor verblijf is.
Wanneer iemand besluit aangifte te doen, heeft zij recht op een tijdelijke verblijfsvergunning voor de duur van de strafrechtelijke procedure.
bron foto.





Deelnemerslijst
Ina. Hallo. Hoe was je sollicitaiegesprek?
Indrukwekkend werk deed je. Ja, het is een groot probleem. Kun je nooit eens vluchten als vrouw? Via jullie huiskamer b.v.?
Dat ze niet naar de dokters durfden komt zeker omdat er een PvdA-arts bijzat, die zelf deze meisjes op de Theemsweg misbruikte? Ja, Rob Oudkerk.
Groet, Annem.
@Annemarie; Het gesprek was een farce. Ik mocht eerst een jaarvrijwillig aan de slag, om het project op poten te zetten. En wanneer dit was gelukt zou daar een betaalde baan uit voortvloeien. Hoe goed ik het idde achter het project ook vind, ik kan mij dat gewoonweg niet veroorloven.
Maar niet getreurd. Dinsdag heb ik een gesprek voor een functie binnen Blijf van mijn Lijf.
Wat de artsen betreft, nee dat was niet het geval. De artsen en verpleegkundigen werkten bij de GGD. Nadat we het vertrouwen van vrouwen gewonnen hadden gingen ze overigens wel naar de artsen toe. En als er eenmaal één vrouw gaat, dan volgt de rest vanzelf.
Wat kunnen we doen om misbruik van vrouwen te voorkomen en beperken? Op het eerste gezicht lijkt het een teken van tolerantie om prostitutie te legaliseren, maar is dat ook werkelijk zo, of zegt de overheid hiermee dat het haar niet kan schelen wat er met de vrouwen in kwestie gebeurt. Hoe weet je of een vrouw die hoer wil worden dat uit eigen wil doet? En welke man trekt zich daar ene moer van aan? Moeilijk hoor! Dapper, jouw stichting. Aanbevolen!
Om 20:30 werd op voor mij wonderbaarlijke wijze mijn concept blog ook geplubiceerd. Daar reageerdeerde Laila met de volgende reactie:
laila / 03-04-2008 20:35
Om te huilen, die laatste zin.
Vrouwenhandel neemt ook drastisch toe.
Godver.
@Ina. Goh, was dat er niet bijgezegd, dat het een jaar vrijwillig was? Waar moest je dan van leven volgens hen??
Blijf van m`n Lijf is ook interessant werk. ik hoop zo voor je dat het gaat lukken.
Overigens: kun je via het UWV een uitkering krijgen met het zicht op werk?
Annem.
@ Blew:
Helaas, de stichting en het project bestaan niet meer in Amsterdam.
Bij legalisering wordt nu nog steeds uitgegaan van de exploitant. Het wordt tijd dat daar verandering inkomt.
@ Laila: Om te huilen. Maar iedereen sluit de ogen. Wie niet weet, wie niet deert.
‘Uitgegaan van de exploitant’ – dat klinkt niet erg hoopvol. En jouw ‘het wordt tijd’ klinkt dapper, maar is helaas ook nog een beetje weinig concreet. Hoe?
@ Blew: De oplossing is vrij simpel, verleen en specifieke prostitutievergunning aan de prostituee. De exploitant van een bordeel,club of een raam kan dan alleen vrouwen met een vergunning laten werken.
Ik kom op dit onderwerp terug bij een bijdrage in deze serie over de gevolgen van de opheffing van het bordeelverbod.
@ Annemarie: Ja, dat was mijn probleem. Ze hadden er wel begrip voor dat dit voor mij onmogelijk was. Ik had echter weinig begrip voor hun misleiding.
Ik zal het wat betreft die uitkering eens uitzoeken.
Persoonlijk zou ik er heel goed mee kunnen leven als mannen die vrouwen op die wijze exploiteren worden gecastreerd of gebrandmerkt.
Zou dat iets oplossen Peter?
Er is ook een grote kans dat dit tot meer excessen leidt.
De focus moet liggen op de slachtoffers en potentiele slachtoffers.
Vrouwenhandel/mensenhandel moet wereldwijd veel hoger op de agenda komen, het is in mijn ogen ordinaire slavernij.
Oi va voi Ina, ik ken dit traject van vrijwilligerswerk, jezelf over de kop en de tranen die het kost om te helpen.
Bij wie was dit sollicitatiegesprek?
Bij de Jellinek (nog wat, ze zijn tegenwoordig gefuseerd) hebben ze volgens mij grote behoefte aan een prachtvrouw zoals jij!
Aanbevolen, uiteraard.
Natuurlijk is het slavernij – wat is het anders?
@ Jezzebel: Het was bij http://www.vanharteresto.nl
Tja, Jellinek. Ik ben een beetje te sceptisch geworden wanneer het om verslaving gaat.
@EOB: Maar men vermijdt angstvallig dit woord.
Reactie is geredigeerd
@Ina, bij de Jellinek zijn ze op zoek naar streetwise nurses… opvangpersonen voor daklozen. Ik weet dat er daar plaats is, voor jou, iemand die structuur geeft.
@ Jezz; Ik zal bij ze kijken.
Heel interessant. Lijkt me ontzettend zwaar om dit werk te doen, de machteloosheid en frustratie.
Waarom kunnen die mannen niet aangepakt worden zonder dat er aangifte tegen ze wordt gedaan? Dat is tegenwoordig bij huiselijk geweld toch ook al?
En waarschuwingscampagnes in de ronsellanden of zo? Diep treurig.
Groet,
Indrukwekkend verhaal Ina, integer beschreven.
Je hebt goed werk gedaan daar! wow…
Indringend stuk.
Mijn belangstelling was maar oppervlakkig, maar deze achtergrondinfo heeft het verdiept.
@Luna: Zwaar is relatief. Als achter iets staat en er volledig voor gaat dan geeft het energie.
Ja, de mannen aanpakken, dat kan dus alleen met aangifte of heterdaad.
@ Erna : bedankt.
@ Klaverblad : Ik ben blij dat je geïnteresseerd bent geraakt door dit verhaal.
Reactie is geredigeerd
@Ina
(sollicitatie)
De grootste investering van “Van Harte Resto” zit in de bouw van hun website. “Begrijpelijk” dat er dan geen geld meer over is om jou behoorlijk te (gaan) salariëren! Dus mag je gratis gaan meedoen om hun nieuwe koninkrijkje op poten te gaan zetten ter meerdere eer en glorie en portemonnee van de initiatiefnemers. (Je wist al dat ik een cynische pragmaticus was…)
In het boek dat je nog wel eens (wel of niet in gezelschap) komt afhalen speelt in een speciaal hoofdstuk de Oudkerkaffaire op een Kafkaëske wijze vertolkt… Groet! JB
Uitstekend log, blijf ik volgen. Overigens,het begrip ‘loverboys’ schijnt alleen in Nederland voor dit verschijnsel van ‘pimpen’ te worden gebruikt. Als ik hier in Ierland met collega’s en ook andere engelstalige collega’s er over praat kennen ze het niet.
Afschuwelijke praktijken.. het zijn ook de klanten die het allemaal in stand houden..
Wat kan daar aan gedaan worden, naast al het andere wat er aan de slachtoffers gedaan wordt?
=Zou dat iets oplossen Peter?
Er is ook een grote kans dat dit tot meer excessen leidt.
De focus moet liggen op de slachtoffers en potentiele slachtoffers.=
Winkels hangen tegenwoordig soms foto’s op van winkeldieven. Dat is niet aardig, maar wel effectief. De prijs voor dit soort misdaden moet sterk omhoog. Hang maar foto’s van dat soort lieden op scholen en geef ze maar een tatouage in het gezicht als brandmerk.
Deze misdadigheid vind ik bijna ernstiger dan moord. De slachtoffers moeten de rest van hun leven er mee leven.
Het idee dat je zo gemakkelijk je geld kunt verdienen heeft een veel te grote aantrekkingskracht.
Er zijn wat mij betreft twee focussen nodig. Op de dader én op het slachtoffer. Met je ene focus laadt je de verdenking op je voor werkgelegenheid in de zorg te pleiten en dat lijkt me toch niet je bedoeling.
@ Jan Bouma : Kreeg net een telefoontje, of ik nog interesse had. Bord voor de kop of een dikke huid!?
Oudkerk is echt niet de enige ‘bekende’ Nederlander die de hoeren bezoekt.
Op de tippelzone werden minimaal 800 klanten per nacht afgewerkt, als je daarbij de bordelen, ramen, escorts en thuiswerkers rekent dan kan je wel nagaan hoeveel mannen naar de hoeren gaan.
@ Iers Dagboek : Het woord kennen ze niet, maar het verschijnsel is toch niet onbekend?
@ Aad: Zie ook mijn opmerkingen bij Jan. Ik gaoverigens in een aparte bijdrage nog in op de klanten.
@ Peter :
Natuurlijk moet er op beiden ,dader en slachtoffer, worden ingezet.
Ik pleit niet voor een oplossing in de zorg ik pleit voor preventie/voorlichting en een sterkere inzet op signalering. Het sluiten van laagdrempelige projecten is binnen dit kader een ramp. Voor de slachtoffers, met name als het om illegaliteit gaat, is meer bescherming nodig.
Dank je wel Ina voor het aanzwengelen van deze discussie!
Heel goed stuk Ina. Het is goed dat er aandacht voor blijft want het dreigt al weer te vervallen tot een vijfregelig stukje in de krant. De ‘gewenning’ is genadeloos.
Ik zal je serie over de opheffing van het bordeelverbod met veel belangstelling volgen. Zijn er ook gedachten om prostitutie uit het commerciele circuit te halen, zodat de pooiers hun inkomsten verliezen?
Wij leven in een cultuur van zelfregulering Ina, dat wil zoveel zeggen als: zoek het maar uit. Toen er in Duitsland het WK voetbal was heeft men middels flyers bij de grens de mannen gewaarschuwd dat in en om de velden meisjes gedwongen werden tot prostitutie. Dat is zo,n vorm van actie tegen dergelijke misdadige praktijken. We zouden een naar islamitische landen moeten kijken hoe ze dergelijke zaken beslechten!………:)
@ Herman en Asdale: Ik kan me soms zo ongelooflijk kwaad over het feit dat dit onderwerp zo weinig aandacht krijgt. Dat is ook één van de redenen dat ik deze serie gestart ben.
@ Prostitutie uit het commerciële en daarbij vaak criminele circuit halen zou een goede zaak zijn. Daar is inderdaad wel eens over nagedacht, ik weet niet of er initiatieven werkelijk tot stand zijn gekomen. Ik ga daar eens naar kijken.
In feite is een gemeentelijke tippelzone met een daaraan verbonden huiskamer een niet-commerciële oplossing.
@ Henk van Leuken: In Islamitische landen worden de slachtoffers ook bestraft.
@Ina je schreef: “Op de tippelzone werden minimaal 800 klanten per nacht afgewerkt, als je daarbij de bordelen, ramen, escorts en thuiswerkers rekent dan kan je wel nagaan hoeveel mannen naar de hoeren gaan.”
Soms geeft zwarte humor nog wel eens inzicht..
Ik heb eens met een jurist van de gemeente Amsterdam (die dus de getallen kende) uitgerekend hoeveel zaad er werd geworpen in één avond in het commerciële circuit, in Amsterdam alleen..
Uitkomst: één badkuip vol..
Geeft wel de magnitude van het probleem aan..
En de hypocrisie..
Reactie is geredigeerd
@Aad:
Een badkuip vol: 8000-10000 mannen.
Hypocrisie…
Op drukke uren was het file rijden op de zône en een wachtrij bij de afwerkhokken.
Condooms en papieren zakdoekjes waren dan niet aan te slepen.
Ng wat voer over hypocrisie:
In Amerika is prostitie verboden.. mensen worden zelfs door ‘undercover -agenten -prostituees uitgelokt daartoe.. om vervolgens gearresteerd te worden.. (kan – terecht – in Nederland niet..)
Maar de meeste porno – en bezoekers van deze sites – komt daar vandaan..
Wat een ziek land toch..
Reactie is geredigeerd
@ Aad: Bovendien is het aantal hoeren er niet minder om.
sterke bijdrage – merk je ook al aan de reacties – mooi om dit weer in de spot te zetten.