Met Geert aan de keukentafel.
Geert vind zichzelf succesvol, gesteund door (virtueel) een miljoen kiezers. Samen strijden zij voor onze vrijheid en die van onze kinderen en kleinkinderen, want die is in het geding. We worden ernstig bedreigd. Dat zie je volgens hem dagelijks. Potenrammers dat zijn kut-marokkanen en criminelen zijn allochtonen.
Zelf heeft Geert dit aan den lijve ondervonden toen hij nog op de kanaaleilanden woonde en rennend naar zijn voordeur moest en in Israël, waar hij regelmatig in de schuilkelder moest zitten. Grote trauma’s.
De jonge Geert was echter een ‘lastige’ zeg maar gerust een Limburgse kut-puber. Hij spijbelde en had lak aan gezag. Wat hij verder deed is gissen. Maar in die periode was diefstal, zuipen, joy-riding en potenrammen een geliefde bezigheid onder de jongeren. Opgroeiend vond Geert zijn plek bij de VVD, hier kon hij bloeien totdat zijn monocultuur een gevaar werd voor de liberale diversiteit. Toen werd hij rigoureus uit de partij verwijderd.
Maar helaas heeft de VVD het verkeerde jaargetijde uitgekozen en bleef een wortelkluitje achter in de kamer. Opnieuw bloeide Geert op. Geert is, in de tweede kamer, koning eenoog in het land der blinden. Hij weet zich omringd met grijze muizen en halve ambtenaren. Zijn narcisme en martelaarschap is bijna ontwapenend.
Enig zelfinzicht heeft Geert nog wel. Zo beseft hij heel goed dat hij zijn huidige beperking van beweging aan zichzelf te danken heeft. Maar het is het waard. In naam van de vrijheid van meningsuiting, op weg naar een Nederland waar een gemoedelijke vooroorlogse sfeer hangt, waar de regels van wat wel en niet kan helder zijn, waar hij kan rondscheuren in zijn blitse wagen…
Zonder de religie natuurlijk, want geloven doet Geert niet.
foto scene uit De weg.
Deelnemerslijst
wat een goede analyse, Ina.
Antoinette
Dank je Antoinette, ik had wat meer tegengas verwacht.
@Ina
Lieve Ina men is “Wildersmoe”; en dat is maar goed ook. Herinner me dat ik hem met zijn gewenste “Grosse Gleichschaltung” (naar Nazi-voorbeeld) introcuceerde. Dat beeld heeft zich nu wel vastgezet dat dat niet gewenst is. Dus “Wilders” zal “exit” zijn. Maar misschien moeten er nog meer commentaren volgen om er zeker van te zijn. Die stembusuitslagen geven je dan weer wel gelijk; ja.
By the way: hierboven aan die rijke “keukentafel” (met veel drank erop!) herken ik met naam direct: Jan Teulings; wie zijn die anderen?
@ Jan: Op het blog lijkt het erop dat men voor negeren heeft gekozen;-)
Inmiidels acteurs in de noot gezet.
Een creatieve benadering/analyse hier voor het verschijnsel Wilders. Want een verschijnsel is het. Zou ik psychiater zijn dan zou ik smullen bij de gedachte deze man op het bankje te kunnen hebben..
Wat je schrijft is zinnig, maar een politieke analyse is het niet. Expres niet?
Volgens mij is Geert overigens gewoon katholiek als het zo uitkomt.
@ Aad: Ik denk dat menig psychiater en psycholoog al dan niet in opleiding hem als casus bestudeerd. Wie weet ligt hij ook bij één op de bank.
@ Alib: Hoe gaat het in La belle France?
Nee, exprees niet politiek, alhoewel wel een beetje.
Ik ben bezig met een stuk over populisme, dat wordt politieker. Hier heb oik alleen de beperktheid van Geert bloot gelegd.
@Ina
Erg subtiel. Interessante psychoschets voor wat het waard is. Toch mis ik iets.
Zonder een volgeling of sympathisant van Wilders te hoeven zijn zou men kunnen accentueren dat-ie zijn verdiensten heeft. Waardoor hij gunstig opvalt tussen de politici die om problemen heenlopen. Wilders houdt de Nederlandse politici namelijk een spiegel voor. Daarom kan met name Hirsch Ballin -de oerconservatieve katholiek- zijn bloed wel drinken.
De Fitna-affaire kwam vorige week tot een opmerkelijke en merkwaardige afloop. Tjibbe Joustra moest het veld ruimen als nationaal terrorisme coordinator. Alle rampen waarvoor-ie waarschuwde als gevolg van Fitna had de regering op het verkeerde been gezet. Niets kwam uit. Dat is zoveel maanden na dato wel duidelijk. Geen wonder, Joustra had nooit in de sector staatveiligheid, landsverdediging en buitenlands beleid expertise opgebouwd. Hij bleef vreemdeling in Jeruzalem. Joustra, Hirsch Ballin en Balkenende maakten Wilders groot en Nederland klein. Joustra werd uiteindelijk geslachtofferd. Zo werkt dat bij het Zwarte Pieten. Zijn onvermogen was te ogenschijnlijk geworden.
Uiteraard zal Wilders de komende tijd nog uitgebreid op Joustra terugkomen. En over de vermeend vervalste notulen. Hij laat zich deze publicitaire kans niet ontnemen. Ook Joustra’s plaatsvervanger bij de NCTb Lidewijde Ongering is inmiddels de laan uitgestuurd. Dubbel onvermogen. Mooie timing in komkommertijd.
Wat Wilders persoonlijk heeft gedaan is minder relevant dan het lijkt. Het gaat om zijn politiek belang anno 2008. Dat is onbescheiden. In zijn rol van aanjager, paljas en waarheidszegger.
Het verschil tussen Wilders en andere modale politici zit hem in het middengebied. Het waarheidsgehalte van Wilders’ uitspraken kent uitersten. Soms zit-ie er compleet naast, soms schiet-ie recht in de roos. De modale politici doen alleen consensus uitspraken in de grijsheid van het veilige midden. De uitersten laten ze onbenoemd.
Het complimentair vermogen van Wilders is zijn waarde voor de Nederlandse politiek. Hij vult aan, corrigeert en is nodig voor het geheel. Of hij wordt gecorrigeerd. Dat is zijn lot. Daarom moet altijd beoordeeld worden of iets heel waar of heel onwaar is van wat-ie zegt. Laten we onszelf het maken van deze onderscheiding gunnen. Anders zakken we weg in een kleinburgerlijke verontwaardiging van de grijze middelmaat. Hoe creatief is dat?
Reactie is geredigeerd
@ George : Het was subtiel bedoeld en op de persoon gericht. Ik ben met je eens dat het hele fenomeen van populisme in een breder perspectief geplaatst moet worden.
Op dit moment ben ik een bijdrage daarover aan het schrijven. Dat wordt tevens de afsluiting van mijn reeks over het zondebok mechanisme.
Interessant zijn de artikelen in het glossy zomernummer ‘Maarten’ van het Historisch Nieusblad.
@Ina
Vooruit met de bok. Ik ben benieuwd naar je vervolg. Iets weerhoudt me om een glossy dat ‘Maarten’ heet en een weerbarstige kop afbeeldt in te zien. Er zijn grenzen aan mijn subtiliteit.
Laten we oppassen om populisme als een etiket te gebruiken. Zoals Wouter Bos ondervond na zijn Engelse speech eerder dit jaar. De partijtijgers vielen gelijk over hem heen. Een goed politicus is per definitie een populist, anders is-ie geen politicus. Wie vertegenwoordigt-ie anders dan zichzelf? Kortom, we moeten de hele politiek in een breder perspectief zien. Hemelsbreed. Woorden betekenen niks meer.
Reactie is geredigeerd