Ik en de Ander, een wereld van diversiteit.[2]
Deel 2 : Hoe wij weten wat wij zijn.
Geplaatst door Ina Dijstelberge op dinsdag, 28 april, 2009 · 11 Reacties
Catogorie Filosofie, vkblog2009april · Tags de ander en ik, diversiteit, essed, filosofie, foucault, frankenberg, irigaray, man, post modernisme, vrouw
Geen paniek. Ik haal je daar zo snel mogelijk weer uit.

Pittige tekst voor VKBlog.
Maar deze passage spreekt mij aan/herken ik als associatieve lezer:
Je doet middels onderzoek en zintuiglijke waarneming, empirische en analytisch kennis van mensen op. Wat er verschijnt, de uitkomst, is typisch voor deze of gene mens en is afhankelijk van verschillende inhouden van verschillende mensen.
Dank voor dit stuk Ina; ik geloof dat ik goed aan voel wat je hier probeert te doen. Volgens mij wil je de waarnemende non-duale staat met de wereld der vormen verenigen. Maar laat ik het controleren door je iets voor te leggen.
In de eerste alinea schrijf je: “wij mensen zijn niet gebonden aan het hier en nu (…)”. Ik struikelde hierover; volgens mij is er maar 1 iets dat niet te verlaten is en dat is huidig bewustzijn; de rest is verbeelding. Maar aangezien ik meen dat jij dit verschil juist wil harmoniseren vraag ik je: bedoel je in die zin niet: “Wij mensen zijn ‘in ons denken’ niet gebonden aan het hier en nu(…)”?
ter illustratie van wat ik bedoel een kort citaat van mijn weblog over non-dualisme waarin ik mijn punt wellicht verduidelijk:
*
Hsin hsin ming
Deze tekst van Sosan Zenji, derde zen-patriarch, spreekt heldere taal. Het is geen dik boek en alles staat erin. Nou ja, bijna alles. Wayne Liquorman gaf eens aan dat er een vertaler kwam met iets dat hij een belangrijke verbetering vond ten opzichte van andere vertalingen. Het gaat om de eerste twee regels, waarin de toon gezet wordt. In plaats van: De grote weg is niet moeilijk voor wie geen voorkeuren heeft vertaalde de bedoelde vertaler: ( ) voor wie geen identificatie met voorkeuren kent.
Een wezenlijk verschil, want wie tegen voorkeur is heeft al voorkeur en maakt zichzelf onmogelijk. Lees HIER de tekst met bovenstaande noot in gedachten.
*
Dit is de link ‘HIER’ mocht je deze prachttekst nog niet kennen:
http://www.prajnaparamita.nl/nederlands/teksten/sengtsan.shtml
Blijf je graag volgen; benieuwd al naar je reactie. Groet!
(Het zal me niet verbazen als de tegenstelling die zich in de reacties onder je vorige post tussen jou en Jan Bouma aftekende, hiermee te maken heeft)
Reactie is geredigeerd
getver, het lijkt net alsof ik een advies van Gartner of Anderson Consultants lees. Ik werk al jaren met het product maar ik herken het met de beste wil van de wereld niet in de tekst.
Kennelijk kun je de geest als substantie onderkennen van de rest in de natuur. Wijs maar aan om welke quark, elementaal deeltje, etc. het gaat.
@Joostx 00:25
Het is dat je die opmerking maakt maar ik had voor mezelf al besloten om @Ina per separate mail medetedelen dat er niet zoiets bestaat als: “ongewenste informatie”. Althans wanneer dergelijke informatie het wel of niet handelen der mens bepaalt/beïnvloedt of zelfs uitmaakt. Maar dat heb ik nu gesteld bij dezes. Ik zal Ina ook niet meer lastig vallen met mijn informatie hoewel een dergelijke opstelling een absolute (wetenschappelijke) doodzonde is.
Reactie is geredigeerd
Ik weet niet goed Jan Bouma, of ik je nu begrijp; ik denk het eigenlijk niet. Ik zie de eenheid niet in seperaat waargenomen delen maar in het gewaarzijn dat wij gemeen hebben. Voor het geval je hier nog terugkomt en reageren wilt dan helpt het mij wellicht als je je visie in verband kunt brengen met onderstaande, waarin Longchenpa het juwelenschip – wordt belicht.
Enige maanden terug kocht ik in Amsterdam dit kostbare boekje. Het is prachtig uitgevoerd, kent twee verbonden cahiers met aan de linkerkant commentaren van Hans Korteweg en de redactieleden en aan de rechterkant de vertaling.
Een citaat eruit:
De vormen als Zijn”
Alles wat wordt ervaren en je eigen geest zijn de unieke, primaire werkelijkheid. Zij kunnen niet tot concept worden gemaakt binnen de denksystemen van oorzaak en gevolg. Blz. 20
Hier staat dat er niets buiten de verschijnselen gevonden kan worden. Het is dus niet zo dat de verschijnselen ergens in rusten of door omvat worden en dat dit het non-duale Zijn is. Nee, het is nog veel dichterbij. De non-duale staat is in de vormen als de vormen. Bij mij wordt direct een diepe liefde voelbaar voor de schepping. Alle zoeken stopt en ik ben er al, precies zoals ik ben, hier en nu.
Helder wordt dat de non-duale staat ook alleen maar via de vormen gekend kan worden. Deze zijn namelijk de unieke primaire werkelijkheid. Dus ook het project om af te stemmen en het Zijn dáár te vinden, tijdens de meditatie of de mooie wandeling of streng turend in de geest, komt tot rust. Hoe kan ik deze openheid die gegeven is leren kennen? Door het leven aan te gaan.
Tegelijk is dat niet te snappen voor de duale geest. Die denkt in termen van binnen en buiten, van oorzaak en gevolg, van object hier en Zijn daar. Mijn denken stokt bij deze realisatie. Het duale (de vormen) is er nog steeds, maar ik ben er niet mee verkleefd. En dan ervaar ik de levendigheid en heftigheid van het leven pas echt.
Reactie is geredigeerd
knappe exercitie,
het bracht me op een ontwikkeling in de geneeskunde, die ik erg toejuich; de narratieve geneeskunde; de mens in zijn verhaal (ook een twee-eenheid)
gr. hippo
@ Theo : Pittig…moet kunnen, er zijn bovendien ook redelijk wat niet bloggers die mij lezen.
Je zou het citaat en meer dat ik aanhaal eens moeten toepassen op je verschillende blogidentiteiten en de reacties die dat oproept.
@ Joostx : Het gaat inderdaad over het denken en reflecteren…k zal kijken hoe ik die onduidelijkheid kan veranderen.
Je hebt gelijk wanneer je invloeden van Oosterse wijsbegeerte herkent en dat ik zoekende ben naar een non dualistische denkhouding.
In de verantwoording bij het oorspronkelijke essay schreef ik :
…De manier waarop in Zen en ook in de Tao met verschil en ervaring wordt omgegaan kunnen ons in ieder geval helpen om de geslachten niet langer tegenover elkaar te plaatsen, maar bij elkaar te nemen en als verschil samen te laten gaan. ….
Nagarjuna’s boeddhistische leer van de leegte zou kunnen dienen als richtpunt; het brandpunt van de spiegel. De leegte is dan als het ware de plek van waaruit we alles kunnen herzien, waar we tot de nuchtere ontdekking kunnen komen dat we niet(s) zijn zonder de ander….
Als afsluiting van deze serie zal ik deze verantwoording intergraal publiceren.
Mooie, aansluitende tekst heb je toegevoegd.
Ik zelf ben op dit moment Mencius aan het lezen.
@ Landheha : Ik heb het hier puur over denkbewegingen… ik begrijp niet goed wat je met je opmerking bedoelt.
@ Hippo : Het is er één in delen. Wel interessant om te lezen over de ontwikkeling in de geneeskunde. Heb je link of literatuur wat hier over gaat?
In het volgende deel verwijs ik naar een boek van Maarten Coolen. Dit heeft ook raakvlakken met hetgeen jij aangeeft.
denkbewegingen is niet iets dat je in de tekst noemt of uitlegt.
‘…er kan ook geen sprake zijn van twee verschillende substanties; een fysische en een psychische…’ zeg je.
Toch kan de geest zich afsplitsen, zeg je.
Leg maar uit, wijs maar dat deeltje aan dat zich afsplitst als geest en de deeltjes die samen de wereld van gedachten vormen die het creeert.
@Joost 29:04; 16:51
Zoals jezelf kunt constateren acht @Ina een comment in mijn richting ook overbodig en ik vind het goed zo. De conclusie is helder. Dat jij er niets van snapt komt door hetgeen onbesproken blijft. Soit! Er bestaat blijkbaar en kennelijk “ongewenste informatie!” Hier laat ik het bij.
Dank voor dat citaat waarin ik me wel kan vinden. Daarin staat blijkbaar/kennelijk geen ongewenste informatie.