De tweede primaire onderscheidingscategorie is gericht op de positie van de geslachten. Het huis is de plaats waar de vrouw de haar toegedeelde kwaliteiten mag verwezenlijken en de wereld is de plaats waar de man vertoeft en met de zichzelf toebedachte eigenschappen zich manifesteert.

Seksualiteit is evenals gender ambigu. Seksualiteit vertegenwoordigt de (natuurlijke) drift tot het instant houden en veredelen van de soort en de (culturele) behoefte aan verheerlijking en genieting. In de pre-moderne en moderne tijd zijn beide uitgegroeid tot een ethisch exponent en een esthetisch exponent, waarbij de voortplanting en veredeling haar onderdak vond in het huwelijk en de wetenschap, en de erotiek en de lust zich in konden manifesteren in de kunst/religie en de economie.

De ethische exponent ligt verankert in een moraliteit uit de Oudheid.
Foucault omschrijft dit als :

“Het is een mannenmoraal: een door mannen bedachte, geschreven en onderwezen moraal die zich tot vanzelfsprekend vrije mannen richt. Bijgevolg een viriele moraal, waarin vrouwen enkel als object voorkomen of hoogstens als partners die gevormd, gevoed en in het nog gehouden moeten worden als je bevoegdheid over hen hebt en die je daarentegen met rust moeten laten als een ander (de vader, de echtgenoot, de voogd) bevoegdheid over hen heeft” 1

De esthetische exponent ligt verankerd in de mystieke veelheid van vormen van liefde bedrijven en de schijnbaar onuitputtelijke mogelijkheden van bevrediging van de lust. Het mystieke werd tot kunst verheven, een muze in het leven van de man en de ultieme genotsbeleving tot vakmanschap, de kroon op het ego van de man.

Beide exponenten zijn volgens de bekende processen, van tegenoverstelling en onderschikking, een eigen leven gaan leiden, met hun eigen tegenoverstellingen en onderschikkingen in de rol van de man en de vrouw en de positie van het mannelijke en vrouwelijke in de uitoefening.
Waarde oordelen als passief en actief, onvruchtbaar en vruchtbaar, slecht en goed evenals ziek en gezond fungeren als hulpmiddelen bij de beoordeling, groepering, classificering en beheersing van het ongrijpbare gedifferentieerde en gevarieerde fenomeen seksualiteit.
Maar ook hier worden de kunstmatig opgebouwde structuren en instituties gelogenstraft voor hun gebondenheid aan absolute waarden en starheid van bepalingen. In zijn vrijheid van denken heeft de mens de mogelijkheid om zijn en haar innerlijke belevingswereld te conceptualiseren.

De huidige vrijheid maakt dat mensen steeds openlijker deze denkbeelden en daarmee dus hun innerlijk manifesteren in de buitenwereld. Inmiddels is de mens omringd met allerlei manifestaties van seksualiteit beleving en seksuele bepaaldheid en zijn, ondanks dat nog vele uit angst de vertrouwde (seksuele) identeit te verliezen zich er radeloos in vast bijten, de van oudsher voorhanden zijnde predicaten leeg en waardeloos geworden.

In een wereld waar seksuele diversiteit niet langer idee maar werkelijkheid is, vervagen de grenzen. Komt er openheid en ruimte voor nieuwe omgangs, uitings- en belevingsvormen, waardoor mensen het vrouwelijke en mannelijke in zichzelf en van de ander kunnen beleven. Ook het huis en de wereld kunnen dan, met een nieuw blikveld, bewoond en gevormd worden door beide geslachten.

1. uit: “Geschiedenis van de seksualiteit II: Het gebruik van de lust. pag 26.

Eerder verschenen:
Deel 1 : Hoe wij zien dat wij zijn.
Deel 2 : Hoe wij weten wat wij zijn.
Deel 3 : Gekooide vrijheid
Deel 4 : Een wereld van verschil.
Deel 5 : Gender; de scheiding tussen Ik en de Ander.

Nog volgend: 
Deel 7 : Cultuur en etniciteit; de scheiding tussen vriend en vijand
Deel 8 : In het spreken treffen wij elkaar. De gender, sexuele en culturele dimensie.