Reacties
24 reacties op “Hier sta ik”Reageer
Deelnemer Onafhankelijke Bloggers Associatie
Paddenstoelen voor mij
Baruman maakte voor mij een prachtige serie met getekende afbeeldingen van paddenstoelen.
laatste reacties
laila commented on Ze groeien
(1 hours ago)
joost tibosch (sr) commented on Gewoon eekhoorntjesbrood (Boletus edulis)
(4 hours ago)
Deelnemerslijst
Je maakt het nogal verwarrend.
Ik maar denken dat je een moslima met een soort boerka was.
En nu een exhibitionistische pose.
Ik kan niet anders bedenken dan dat ik het deviant vind.
Ik vind het wel heel poëtisch, maar ik krijg ‘gristelukke’ gedachten aan het bijbelverhaal over Rachel en Lea.
Die burka is heel veel ouder dan de islam. Zowel bij de de ‘oer’ joden – “de aartsvaders” – als bij de andere bedoeïnen uit die tijd was die blijkbaar heel gewoon. (dit betekent overigens geen goed- of afkeuring, maar men moet het bezien in het licht van die tijd)
Wat betekent dat niet alles wat iemand niet bevalt op de islam, het christendom of het jodendom afgeschoven kan worden….
En het blljft een mooi gedicht!
k. Reintje, ik weet ik pas niet in het standaard beeld dat men van een moslima heeft, laat staan een moslima met burka. Ik draag geen burka, althans mijn hoofd en gezichtbescherming voldoen niet aan de kenmerken van een burka. Verder is dit poëzie.
Henk, volkomen gelijk met de historische plaatsing van de sluier.
Dank voor het compliment.
Het moeilijke is dat de lezer de schrijver als persoon probeert te ontdekken, wilt leren kennen
terwijl de tekst ook als losstaand moet kunnen zien. Het hoeft niet persé autobio te zijn in woorden die je kiest. Een discussie die ik vaak moet voeren. Als ik schrijf over een verloren liefde, ben ik in werkelijkheid misschien heel gelukkig met mijn lief en laat ik taal zijn werk doen met die emotie die ik er in wil leggen. Het kan dus waar zijn, maar het hoeft niet zo te zijn. Zoals de sluier misschien ook een pose is.
De liefde is niet deviant, maar heel intiem waarin we alles kunnen afleggen.
Ik heb dit graag gelezen, Mawiyah. Voor het ritme zou ik zelf misschien en laat ik (…) gebruiken.
groet
Als alles autobiografisch en in overeenstemming met de werkelijkheid moest zijn, kon je 80 % van de Nederlandse literatuur weggooien.
Het is weer mooi geschreven en vorm gegeven.
Leg mij maar uit waarom je eerst met een soort panty over je hoofd loopt en ik als plattelander die nooit boerka’s ziet dus denk dat je moslima bent en dat ik nu een gedicht mag lezen waarbij je niet alleen jouw ontsluierde hoofd laat zien maar ook je boezem.
Kun je begrijpen dat ik dit exhibitionistisch vind?
Erg mooi gedicht.
Prachtig hoe je jezelf laat zien.
Waar of niet waar, daar gaat het me niet om.
Het gaat om je woorden en de beelden die je schetst.
Verder ben ik het wel met Dianne eens.
Die laatste regel ‘en laat jou beminnen’
op een rare manier blijft mijn oog eraan hangen.
En laat ik beminnen is een prachtige oplossing… (maar dat vind ik
.
Dianne, Dank voor de uitleg die je geeft aan het schrijverschap. Ik heb al overwogen om lid te worden van de groep Poëzie om zo duidelijk te maken dat het niet puur of soms helemaal niet autobiografisch is.
Wat betreft je stijl opmerking. De laatste zinnen moeten een een wederkerigheid uitdrukken. De toevoeging van ik maakt dat ongedaan. Het jou vervangen door ik, zoals Jezzebel voorstelt, behoudt die wederkerigheid wel.
Ik ben met jullie beide eens dat dit het ritme verbetert.
Knutselsmurf, jij voeltt het ook goed aan en dank voor het compliment.
k. Reintje, in de reacties van Dianne, Knutselsmurf en Jezzebel kan je misschien een antwoord vinden voor je vragen.
Ik laat mijn borsten niet zien, je ziet een afbeelding van een sculptuur van Louis-Ernest Barrias getiteld: Nature reveals herself.
De afbeelding en tekst horen bij elkaar
Ik kan zo’n sculptuur niet onderscheiden van echt.
Zonder bronvermelding sta ik op het verkeerde been.
k. Reintje,
In de widgets kun je informatie vinden over de afbeeldingen die ik in mijn bijdragen als achtergrond gebruik.
Dit staat bovenaan mijn infokolom hier rechts te lezen. Zoals je ziet komen nu de sculpturen van Louis-Ernst Barrias in beeld.
Kun je je de teleurstelling van Jakob voorstellen..toen bij de bruiloft de sluier werd verwijderd, bleek hij door z’n schoonvader te zijn bedonderd. In plaats van de mooie Rachel op wie hij verliefd was geworden, kwam de oudere zus, de “schele Lea, als zijn vrouw te voorschijn. Want die moest eerst trouwen!! Hij heeft -meen ik- nog zeven jaar moeten werken, vóór hij ook Rachel de zijne kon noemen. Toen kon hij pas van haar genieten, zoals jouw gedicht dat zo mooi beschrijft. Volgens mij staat dit verhaal niet in de Koran en je zult het denk ik niet kennen.(Daarom, Henk, deze aanvulling van jouw tip) Het is een heel oud, maar prachtig liefdesverhaal uit de tijd dat de joden nog nomaden waren. Het begint bij een onverwachte ontmoeting bij een put..én het was -dat zou je van die tijd niet verwachten- liefde op het eerste gezicht tussen Jakob eb Rachel, die de kamelen van Jakob te drinken gaf. Het is een van de oudste liefdesverhalen uit de wereldliteratuur.
Mooi, sereen vloeiend verlopen. Niet alleen vorm, ook inhoud. Heel zinnelijk, ik ben ermee te verleiden. Maar vertel dit niet aan Ruud anders gaat hij ook dichten. Heeft hij eindelijk mijn zwakte ontdekt.
Waarom overal jou behalve in het 3e couplet?
ontdek mijzelf
en laat mij ontdekken.
Persoonlijk vind ik overal mij een betere ritme.
verwonder mijzelf
en laat MIJ (jou) verwonderen
De jou erbij zou teveel zijn, weglaten gaat prima. als er gekozen moet worden mij – mij jou – jou dan de eerste.
Waarom niet ook verwonder mij i.p.v. verwonder mijzelf? Ben ik soms met mezelf bezig? Ik aanschouw mezelf en dan aanschouw ik jou?
Hier sta ik,
in volle pracht,
aanschouw mij
en laat mij aanschouwen
Ik heb besloten om alle persoonlijk voornaamwoorden uit de laatste zinnen te schrappen. Ik ben benieuwd wat jullie daarvan vinden.
Het gebruik van mij i.p.v. Jou in de derde strofe waar Arnold op wijst, is eigenlijk een stille getuigen van mijn worsteling met deze zin bij het schrijven van dit gedicht.
Joost,
Mooie aanvulling ik ken het verhaal uit het oude testament wel. De nonnen hebben mij wel het één en ander over de bijbel verteld en ik heb er ook wel stukken uit gelezen. Toch had ik dit absoluut niet in gedachte bij het schrijven en legde ook het verband niet bij de reactie van Henk. Nu wel dus.
Jacob of Yakub word wel genoemd in de Koran, maar er wordt niets over zijn persoonlijk leven verteld.
Yakub is belangrijk omdat hij ons volledige onderschikking aan en verering van Allah leert.
Arnold,
Ieder mens heeft toch een zachte kant? Ruud komt hier ook al is hij erg stil.
Ik gooi het er maar gewoon uit: ik vermoed dat je een man bent. Ik zie niets vrouwelijks in je schrijfsels.
Mawiyah,
1) Hier sta ik,
in volle pracht,
aanschouw
en laat aanschouwen
Heel goed! Een groepsproduct! Is geen enkel individu tegen opgewassen! Mooi!
2) Arnold,
“Ieder mens heeft toch een zachte kant?”
Ieder niet, 100 – 4% mogelijk wel. Lees mijn psychopatenblogs maar eens. Die zijn ook bedoeld om vooroordelen uit de wereld te helpen. “De mens” bestaat niet, net zo min als “de moslim”. In alle variaties mogen wij wel gelijkenissen zoeken, maar wij moeten oppassen die gelijkenissen vervolgens een zelfstandig bestaan te geven. Zo ontstaan vooroordelen, positieve (ieder mens een zachte kant, ieder mens een geweten, ieder mens empatisch) en negatieve (moslims zijn terroristen, de Islam is een terreur ideologie). Ieder vooroordeel betekent een zwakte in je manier om met de wereld om te gaan. Dat is de essentie van openheid, alles wat mogelijk is toelaten en er rekening mee houden. Ook dat er mensen zijn die geen zachte kant hebben. Houd je daar geen rekening mee dan laten ze je alle hoeken van de wereld zien! Tunnelvisies worden zo geboren, tunnelvisies leiden tot grove fouten. En zo kon ook 11-09-2001 ontstaan ondanks alle niet geringe signalen. Wie het onmogelijke uit zijn gedachte verband is kwetsbaar. Openheid, tegelijk ook mooi en liefdevol, is de grootste kracht van de mens. Daarvoor hoef je niets te verwerven, alleen veel te laten.
3) En wat mijn voorganger betreft, een interessante gedachte. Mihai heeft al iemand herkend. Zelfs Ruud heeft al een gok gewaagd. De vraag is alleen wie. Man of vrouw, kan. Ik houd nog alles open
19.10 Hier sta ik………..Gedicht en sculptuur of niet zijn……….. zeer veelzeggend
00.12 Yakub…………………ons!!!………………………ben je nu wel of geen Moslima?
rechts bijdrage 5 Barrias heeft geen biet met de PVV te maken.
Het is te verwarrend voor mij, afgekeurd
als kind was ik gek op sluiers.
Je kunt er nieuwe werkelijkheden mee
scheppen, die spannender zijn
dan het naakte bestaan.
Van die behoefte om jezelf in doeken te winden
en de technieken om dat zo mooi
mogelijk te doen
zijn we kennelijk vervreemd.
Het spel van versluieren en ontsluieren
is taboe in een wereld waar
je blote gezicht zou
bepalen wat je ziel is.
Als boeren willen we weten welk
vlees we in de kuip voor ons hebben.
Juist iemand niet kunnen herkennen en
daardoor los zijn van vooroordelen
zou de huidige samenleving
een stuk aangenamer maken.
Een groot bal masque
met aan het einde de onthulling.
Ik teken er zo voor Miwyjah…{}-:)
@ Waarde Blogster
Zo mooi, zo ontluikend dat het mij spontaan woorden doet richten aan u!
Verborgen
Achter sluiers
van gedachten
Zie ik in gedachten
het lichaam in harmonie
Volledig ontbloot
van alle lusten en lasten
Als naakte eigen waarheid
zinneprikkelend voor de zintuigen
van hen die het mogen aanschouwen
De zachte huid, miljoen miniscule haartjes
rechtop door prikkeling
tepels en het hof als
Eden’s paradijs
Glimlach naar jouw spiegelbeeld
bemint en u zult voor eeuwig
genieten van het minnen!
Ik moet zeggen dat je gedichten mij erg aanspreken en zo te zien aan de reacties roep je niet alleen bij mij emoties op.
Ik vind het ook mooi om te zien hoe je het politieke zo dicht bij je houdt.
Het wantrouwen jegens je identiteit, waar ik zelf niet aan twijfel, begrijp ik deels vanwege je bekendheid met het reilen en zeilen op het blog. Maar dat komt waarschijnlijk omdat je niet onbekend was met het blog zoals je onder één van je bijdragen schreef.
Tot slot, de vijandigheid onder je maatschappelijk geëngageerde bijdrage is wel weer tekenend voor het onfatsoen van de onverdraagzame onder ons.
Beschouw deze reactie als commentaar op alles wat je tot nu toe gepubliceerd hebt.
De sluier anno 2010
Desluier
Symbool van de onderdrukking
Gij zult:
Onderdanig zijn aan uw man
Ook aan uw zoon
Aan iedere man die volgens onrechtvaardige wetten rechten kan uitoefenen
Doe uw sluier af en
U zult worden gegeseld
worden verstoten
U zult volledig uitgesloten worden
U zult worden gedood
Dit zijn de wetten die zijn verzonnen om de hebzuchtigen te bevredigen
De liefdevolle en rechtvaardige Allah zal zich manifesteren bij de wederkomst des Heeren
Ai,Ai…wat een mooie en ook wat minder mooie reacties. Ik ben overdonderd en bloos zelfs een beetje. Een aantal moet ik even op mij laten inwerken.
Kort kan ik zijn tegen Alexandra en k. Reintje,
Vanwaar toch die achterdocht? Is het omdat ik niet voldoe aan het beeld dat jullie hebben van een Moslima?
Waarom zou ik geen vrouw zijn, waarom als je iets niet begrijpt het direct afkeuren?
Arnold,
Wat betreft je eerste punt. Wanneer ik wordtel met het ritme en ik krijg raad, dan gebruik ik dat. Ik ben blij dat je het een verbetering vind
Dan je tweede punt.
96% dat is toch bijna iedereen. Je verhaal over openheid als houding spreekt mij erg aan. Zeker na je verhandeling daarover op je blog.
Ik heb die houding niet van huis uit meegekregen. Geslotenheid en schaamte was het regiem.
Wat betreft het laatste. Hoe kan Mihai mij kennen als hij net zoveel over mij weet als ieder ander die mijn blog leest? En Ruud, die ziet overal Jos van Kan opduiken, ik weet niet of die suggestie serieus moet nemen.
Heb je zelf ook twijfels over mijn oprechtheid?
Dan tenslotte de mooiste zin uit je reactie:
“Openheid, tegelijk ook mooi en liefdevol, is de grootste kracht van de mens. Daarvoor hoef je niets te verwerven, alleen veel te laten. “
Zo simpel en vanzelfsprekend, maar helaas niet voor iedereen.
Marius,
Wat voel jij mij goed aan en leg je in een prachtige taal de harde werkelijkheid bloot.
Nummer 22,
Jouw woorden deden mij blozen,
maakte mij even week,
toen kwam de schaamte
die ik vervolgens weer verdreef.
Ina,
Fijn om te horen dat mijn woorden en beelden jou bekoren.
Zoals ik in mijn vorige reactie al opmerkte, verbaas ik mij ook een beetje over het wantrouwen.
Aan de andere kant had ik het ook wel verwacht. Mensen hebben een beeld in hun hoofd en wanneer dat niet overeenkomt met dat waarmee zij geconfronteerd worden dan ligt het aan degene die het beeld verstoord.
Abdel,
Het is triest dat je wordt beoordeelt door de negatieve connotatie die er tegenwoordig aan de sluier hangt.
Ik probeer het beeld te doorbreken, zonder dat ik blind ben voor het misbruik van de sluier voor de vreselijke realiteiten die jij ook in je woorden naar voren brengt.
@Mawiyah,
Hoe kan Mihai mij kennen als hij net zoveel over mij weet als ieder ander die mijn blog leest? Heb je zelf ook twijfels over mijn oprechtheid?
Ruud ziet mij ook voor andere bloggers aan. Dan denk ik, zoals de waard is vertrouwt die zijn gasten. Heel veel bloggers hebben hier verschillende identiteiten. Iedere blogger zal dat ontkennen, ook al is dat niet waar. Liegen mag, men ziet het kennelijk als onderdeel van het spel.
Ik heb goed geluisterd naar je verhaal en het klonk geloofwaardig. Anderzijds had ik van Mihai niet de indruk dat hij anderen om niets respectloos behandelde. Dat maakt niet dat ik aan je twijfel maar wel voorzichtiger wordt met uitspraken. In de tijd zal ik het antwoord wel te weten komen. In de tussentijd zal ik je niet lastigvallen met speculaties.
Arnold,
Mihai een beetje volgend, waren de kwetsende woorden niet voor mij bedoeld, maar een sneer richting het gedachte goed van Ruud e.d.