Begraafplaats Heiderust: paddenstoelen paradijs.
Gisteren trok ik dus naar Rheden om aldaar deel te nemen aan een paddenstoelen-excursie.
Om zes uur ging de wekker en om kwart over stapte ik uit bed. Douche, kopje thee, yoghurtje en plakje ontbijtkoek, tas inpakken en hup naar het station waar om vijf voor half 8 mijn trein vertrok.
Duivendrecht overstappen, shit 20 minuten vertraging, de marge voor de overstap in Arhem werd daarmee in één klap gereduceerd naar nul.
In Utrecht bleek er iets tijd te zijn gewonnen en had ik een marge van twee minuten om over te stappen.
Aankomst Arnhem, nog een minuut gewonnen en zelfs tijd om een sigaretje te roken.
Om 10 uur liep ik door de poort van de doodstille begraafplaats Heiderust.
Hierboven is het gedenkteken te zien ter nagedachtenis aan de vier Rhedense militairen, B.C. Zwartendijk, A.J.van Eijk, H.J.Lubberdink, C.Blankenstijn, die gesneuveld zijn op de Grebbeberg in Rhenen bij de inval van Duitsland op 10 of 11 mei 1940.
Oorspronkelijk stond er een vijfde naam op de gedenknaald: Chris Meijer. In 1948 is zijn naam op last van hogerhand weggebeiteld. De 22-jarige onderofficier Meijer werd op 12 mei 1940 door de krijgsraad wegens desertie ter dood veroordeeld omdat hij zonder toestemming met zijn compagnie zijn legerpost op de Grebbeberg (die zwaar onder Duits vuur lag) verlaten had. Nog diezelfde dag, om 15.10 uur, werd hij in de bossen bij Doorn geëxecuteerd door een vuurpeloton. Dr. Lou de Jong en Parool-journalist Jan Boer bewezen in 1970 dat er in deze zaak enkele fatale vormfouten waren gemaakt. Van desertie in de zin van ‘weglopen met het doel zich blijvend aan de dienst te onttrekken’ was geen sprake. Generaal Jacob Harberts (de commandant van het IIe legerkorps) die de aanklacht verzorgde, probeerde de krijgsraad te beïnvloeden en werd nauwelijks een dag later volstrekt overspannen uit zijn functie gezet (al werd hij later weer in ere hersteld). De executie werd binnen enkele uren voltrokken, waarmee de voorgeschreven termijn van minimaal 48 uur na het uitspreken van het vonnis werd genegeerd. Niemand werd over de terechtstelling ingelicht, zodat van een ‘afschrikwekkend voorbeeld’ geen sprake was. Meijers moeder hoorde de waarheid pas 28 jaar later.
Chris Meijer werd ter aarde besteld op de begraafplaats van Dieren. Op 12 mei 2000 (precies 61 jaar na de executie) is in Dieren een gedenksteen onthuld ter nagedachtenis aan Meijer. De oprichting van dit gedenkteken was een particulier initiatief.
Op Begraafplaats Heiderust liggen vlakbij de ingang 6 Engelse oorlogsvliegers begraven.
Vier Britse vliegers, luitenant Douglas Herbert Scott Londsdale DFC, piloot, leeftijd 31; sergeant J.L. Morris, bommenwerper, leeftijd 22; sergeant A.T. Riley, boordwerktuigkundige, leeftijd 22; sergeant Arthur Douglas Smitherman, schutter, leeftijd 21, kwamen om het leven toen hun gevechtsvliegtuig op 3 januari 1943 op de Overhagense Weide bij Biljoen in Velp is neergestort.
Tijdens de Slag om Arnhem kwam op 17 september 1944 een Havilland Mosquito bommenwerper boven Rheden steeds lager te vliegen. De motor van het vliegtuig functioneerde niet goed meer. Het brandende toestel naderde de huizen, ontweek nog net de toren van de dorpskerk, raakte bijna De Mul, nam een stuk dak van een huis mee en dook met een zware klap bij de veerpont de IJssel in. Het stoffelijke overschot van de piloot, Warrant Officer Robert Arnold Roger Miles Woodhouse, werd door de veerbaas, Willem Bennink, naar de begraafplaats ‘Heiderust’ gebracht. De tweede inzittende, Warrant Officer John S. McPhee, werd bij Olburgen gevonden en aldaar begraven.
Piloot Ian Douglas McLeod, lid van de Royal New Zealand Air Force, sneuvelde op 25 december 1944 op 23 jarige leeftijd.
Het Verzetsgraf herinnert aan twee verzetsmannen die op 4 mei 1943 in Arnhem zijn gefusilleerd, te weten: Bartus Pessink, van beroep bankwerker en Jan Tjalkens, van beroep controleur. Hier kun je de bekendmaking van hun veroordeling “de hoogere SS- en politieleider” lezen. Zij waren twee van de velen die na de april/mei stakingen van dat jaar ter dood werden veroordeeld.
Hieronder volgt een serie foto’s die dat gevoel moeten weergeven.De 45 nieuwe soorten die ik verder vastgelegd heb worden natuurlijk de komende tijd aan mijn paddenstoelen collectie toegevoegd.
Klik op één van de foto’s voor een diaserie op groot formaat.
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Deelnemerslijst
Interessant, de achtergrond die je vermeldt over enkele van de oorlogsgraven aldaar.
Het is een aardig aantal 45 nieuwe soorten, hoeveel paddestoelensoorten zijn er in Nederland waargenomen?
Piloot van 23 jaar. Moet je je even voorstellen. Ik had niet eens een rijbewijs, toen ik zo oud was.
Er komen in Nederland ongeveer 4700 soorten paddenstoelen voor, waarvan er 1619 op de zogenaamde Rode Lijst staan. Dat betekent dat ze kwetsbaar, bedreigd of ernstig bedreigd zijn. Bijna 200 soorten zijn al verdwenen uit ons land. Vooral soorten die gevoelig zijn voor stikstof, zijn sinds het jaar 2000 in aantal gedaald. De laatste jaren is de neerslag van stikstof en zwavel uit de lucht wel afgenomen; dit heeft geleidt tot een klein herstel van paddenstoelen, met name van de soorten die met boomwortels in symbiose leven.
Paddenstoelen op de Rode Lijst in moerasbossen, heidevelden, moerassen, duinen en graslanden zijn stabiel gebleven of licht in aantal gedaald.
Paddenstoelen die op brandplekken voorkomen of op mest zijn zelfs opmerkelijk gedaald.
Ook het biotoopverlies, verdroging, verstoring van de bodem en onzorgvuldig beheer, spelen een rol bij de achteruitgang van onze paddenstoelen.
Als ik het over nieuwe soorten heb dan gaat dat over mijn eigen collectie.
http://www.anderbenik.nl/kunst-en-verbeelding/paddestoelen-innerlijke-kracht/
Het zijn meestal de jonge zielen die het leven laten . En voor wat???? Echt wezenlijk veranderen doet het niet in de wereld niet.
De inleiding is al een sterk blog op zich dat weer eens op pijnlijke wijze laat zien wat er in oorlogstijd allemaal mis kan gaan.
De paddenstoelenfoto’s mogen er zijn: er zitten een paar bijzonder mooie wormstekige types tussen.
45 soorten, dat zijn er veel.
Wel grappig, mijn ouders wonen inmiddels ruim 20 jaar Rheden, maar ik heb dat kerkhof nog nooit gezien.
Indrukwekkend; de achtergronden; de herinterpretatie van de geschiedenis en het contrast met de paddestoelenfoto’s.
Heel mooi blog, die combinatie van het achtergrondverhaal van de overleden helden en de zoektocht naar paddestoelen. Had maar gezegd dat je in mijn gemeente was dan kon ik je een bak koffie (thee) aanbieden.
mooi blog over een bijzondere plek en met weer prachtige paddenstoelen
Indrukwekkende dag op indrukwekkende manier beschreven.
Wat een contrasten! En wat een oogst!
Zo in aanloop naar Poppyday (11 november) vond ik het wel gepast om hier aandacht aan te besteden.
Er waren idd vele knotsjes, tongetjes en bekertjes te zien. Een paar met het zzz stempel (zeer zeldzaam rode lijst 1)
Hierover later meer als ik ze ga toevoegen aan de paddenstoelenindex.
IK heb lang niet alle paddenstoelen die we tegen kwamen gefotografeerd. Een van de groepsleden had er maar liefst 75. Ik denk dat in het totaal er zo’n 100 zijn gespot.
Misschien een tip voor mevrouw 100 om ook eens mee te gaan met zo’n excursie.
Dank je Laila.
Ik heb het er zondagavond een blogje aan besteed. Volgende keer als ik in de buurt ben zal ik er aan denken. Een bak koffie is namelijk altijd lekker.
Dank je, Svara.
Het was zeker de moeite waard. Ik was gisteren echter wel een wrak. Gelukkig is vandaag de energie weer op peil en kan ik nu er een waterig zonnetje doorkomt weer even het bos in.
Neem al mijn vorige woorden terug over begraafplaats Heiderust nu het me duidelijk wordt dat het een paddenstoelenparadijs is. In ieder geval een combinatie met begraafplaats en paradijs!
Hoi Ina, leuk omschreven. Je hebt je er klaarblijkelijk echt in verdiept. Mooi. Groeten
Prachtig blog, mn door het intro. De foto’s zijn nl. ook erg mooi.
Pas bij tweede lezing drong tot mij door wat je met dragen bedoelde en moest ik alsnog schaterlachen.
Hallo Hannie,
Leuk je hier te zien. Nou verdiept. Met wat google werk kom je een eind en ik was er al om wat eerder en had dus tijd om het foldertje bij de ingang door te lezen.
Dank je Grutte.
Ina, een indrukwekkend mooi blog heb je hier van gemaakt.
Wat een drama over de ter dood veroordeelde militair.
Je maakt altijd werk van je blogs met de in’s en out’s.
‘k Ben veel te lang niet bij je geweest.
Top!
Groetjes van hier.
Op éń of andere manier verdwijnen je reacties steeds in de spam. Maar ik heb je eruit gevist.
Dank je voor de complimenten. En als je wat minder vaak langs komt dan zie je de verschillen.
Groetjes terug.