Vingerhoedje (Verpa conica)
Orde : Pezizales
Familie : Morchellaceae
Geslacht : Verpa
Soort : Vingerhoedje (Verpa conica) Rode Lijst
De vormen- en soortenrijke groep samen met Kluifzwammen en Bekerzwammen, die op de bodem, op brandplekken en op mossen, rottend hout, papier, stro, vezels, compost, mest, cement en vochtige muren voorkomen.Zij hebben operculate asci, zakjes met aan de ascustop een zich bijrijpheid openend dekseltje, dat in Melzer’s reagens meestal blauw verkleurt. Morchellaceae, Helvellaceae, Pezizaceae, Humariaceae, Ascobolaceae, Sarcoscyphaceae
Het is altijd een kick als je een zeldzame en kwetsbare paddenstoel vindt. Het wordt nog leuker als blijkt dat deze op meerdere plekken in je wandelgebied voorkomt.
Sommige mensen eten het Vingerhoedje, maar dat is geen goed idee. Het Vingerhoedje zet suikers namelijk om in bepaalde soorten alcohol die wel eens vergeleken zijn met benzineachtige substanties. Geen aantrekkelijke gedachte dus. Het belangrijkste giftige alcohol dat het Vingerhoedje bevat is monomethylhydrazine (MMH). Deze stof verdampt als de Vingerhoedjes bij een hoge temperatuur worden gekookt. Voor de gezondheid van de kok is het belangrijk om bij dit kookproces de ruimte goed te ventileren. Als ze goed bereid zijn, zijn de paddenstoelen daarna niet meer giftig. Helaas kan het vergif zich onmerkbaar opbouwen in het lichaam totdat een schadelijke hoeveelheid is bereikt. En extra reden dus om deze in Nederland zeldzame paddenstoel beter te laten staan.
Als je op één van de foto’s klikt krijg je een diashow op groot formaat van alle foto’s.
 |
 |
 |
 |
Kenmerken
Vruchtlichaam: 5-15 cm. Hoed 2-4 cm, klok- tot vingerhoedvormig. Bovenzijde rimpelig of glad, honinggeelbruin tot roodbruin. Hoed centraal aangehecht aan de steeltop, onderzijde viltig, vuilwit.
Steel : hol wordend, breekbaar, fijn viltig, wit tot vuilcrème, met horizontale zones van geelbruine schubjes, 3-12 x 1-2 cm.
Voorkomen
Op voedselrijke, humusrijke grond onder loofbomen en struiken (meidoorn) in loofbossen, struwelen, parken en moestuinen (aardbeien). Maart-mei.
Saprofiet.
Er zijn aanwijzingen dat het Vingerhoedje, waarvan tot nu toe meestal gedacht is dat het een sapotrofe* levenswijze heeft, ook als een mycorrhiza paddenstoel door het leven kan gaan. In ieder geval vind je ze vaak in de buurt van bomen op een voedzame, wat kalkrijke bodem en worden ze opvallend vaak in de buurt van meidoorn struiken gezien. Het Vingerhoedje is zeldzaam in Nederland, maar heeft een groot verspreidingsgebied over het Noordelijk halfrond.
Status
Zeldzaam
Vindplaats : Lelystad
Vindplaats : Lelystad
Vindplaats : Lelystad
Foto’s genomen op
Deelnemerslijst
Zet je zulke vondsten wel op Waarneming.nl?
Onderzoeksbiologen zijn daar blij mee…
@ Selma:
Als je op de vindplaats klikt zie je dat ik al mijn waarnemingen bij waarneming.nl registreer.
http://waarneming.nl/user/profile/22598
Ik heb even gekeken naar je verzameling op Waarneming.nl, dat ziet er mooi uit, petje af!
Ik heb even gekeken bij Waarneming.nl,
dat wordt een hele verzameling,
petje af!
Mocht dat niet zo blijken..met de grootste be- en verwondering volg en geniet ik ook van je dieren, planten, bloemen en met name paddestoelen…sta dan wel veel meer dan anders met de mond vol tanden!
Vandaag wil ik je ook nog maar eens laten blijken dat ik vol be- en verwondering je blogs over de natuur volg en ervan geniet. Meestal sta ik dan echter met de mond vol tanden. Nu kijk ik naar het vingerhoedje van mijn moeder op mijn buro. Zij hield erg veel van het “schoone handwerken’ (of hoe heette dat ook al weer?) en daarom reageer ik voor de 2de keer bij jouw Verpa conica.