Gespietst.
Weten jullie nog, vorige week donderdagavond, toen het ondanks de heftige donder, bliksem en regenbuien nog vreselijk warm was? Ik heug mij die avond als geen ander. Na drie half uur in mijn eentje een basisschool te hebben gereinigd, plofte ik thuis op de bank met een groot glas water.
De honden drentelde eerst nog wat om mij heen, maar gingen na vijf minuten, naar ik aannam, rustig in hun mand liggen.
Na een minuut of tien voelde ik een verdacht briesje. Het was het soort briesje dat ik normaal voel als de voordeur openstond. Ik keek naar de manden.
Leeg.
Toen ik bij de voordeur kwam lag de snel groter wordende, kleine dreutel, Sultan, lang uit op de deurmat.
Dinah was in geen velden of wegen te zien.
Na lange tijd had ze weer weten te ontsnappen en dat betekent over het algemeen dat ze drie tot vier uur ‘op jacht’ gaat.
Als ze dan thuis komt zit ze onder de drek en stinkt een uur in de wind.
Tegen 1 uur ‘s nacht ging mijn zoon de laatste uitlaat ronde doen. Op de weg terug hoorde hij een afgrijzingwekkend janken dat hij direct herkende als dat van Dinah. Toen hij op het geluid afrende zag hij haar hangen over een ijzeren hek met punten. Een van de punten stak onder haar vel achter haar schouder uit. Met haar achterpoten had ze nog net grip op de straat waardoor ze wist te voorkomen dat de punt er doorheen ging.
In noodvaart heeft mijn zoon haar van het hek getilt en op de grond gezet.
Ze kon nog lopen. maar trok wel met haar poot.
Thuis heb ik haar onderzocht en vond een behoorlijk gat (0,75 cm doorsnee) in haar oksel. Mijn zoon is teruggelopen naar het huis om te kijken of er veel bloed lag.
Er lag niets. Ook op zijn handen en kleren was geen bloed te zien.
De wond zelf bloedde nauwelijks en ook op haar vacht zat geen bloed. De dienstdoende dierenarts adviseerde mij om haar in de gaten te houden en de volgende ochtend naar de eigen dierenarts te gaan.
Dinah viel direct in slaap.
De volgende ochtend kon ik kon ik direct bij de dierenarts komen. Er bleek behoorlijk wat spierweefsel beschadigd maar er waren geen vitale delen geraakt. Wel was er infectie en werd besloten de wond open te houden. Met een antibiotica kuur, pijnstillers en een desinfecterend zalf konden weer naar huis.
Inmiddels ben ik drie keer voor controle terug geweest. Dinah geneest voorspoedig.
Vandaag moest ik stoppen met de zalf. De wond moet nu dichtgaan. Maandag moet ik weer terug.
Ik mag haar nu ook douchen,. En dat is echt nodig want ze meurt -vuil, drek en angstzweet- vreselijk.
Dinah, is een taaie, Ze heeft veel meegemaakt en heeft een ijzersterke weerstand.
Vrijdagmiddag nadat ik van de dierenarts kwam, kwam ze al weer enthousiast naar de deur rennen voor een wandeling.
Vanaf dinsdag speelt ze ook alweer voluit met de pup.
Naast de zorgen met de hond, heb ik ook weer veel kunnen werken. Deze week heb ik bij de ggd, een apotheek en een fabriek waar ze verpakkingsmaterialen maken aan poetsen geweest. Maar goed ook, want dan kan ik het geleende geld voor de rekening van de dierenarts, snel terug betalen.
De wereld door de ogen van een schoonmaker is fascinerend.
Deelnemerslijst
Dus ook honden overschatten hoe hoog ze kunnen springen.
Arm beest. Maar goed dat ze op tijd gevonden is.
Getsie, weer aan de loop dus…. instinct is en blijft. Op zich goed, maar…
Gelukkig weer enigsinds goed dus.
De ogen van een Schoonmaakster…
… wijkt niet ver af van een, die systeembeheerder denk ik (oud blog)….
… Bureau technisch gezien….
… Gebruikt tandflos enzo,,,,,
@ knutselsmurf:
Ze zat waarschijnlijk achter een kat aan.
@ Grutte Pier:
Gelukkig ben ik wel wat gewend. Ik heb bij paarden akeligere wonden gezien. Ik weet ook waar ik op moet controleren en letten.
Grootste zorg is nu of het gat zich gaat sluiten.
Deels hetzelfde…
De GGD heeft naast de publieksruimte ook kantoor ruimte, net verbouwd allemaal glas en flex, dus geen persoonlijke zaken en/of andere troepjes. Ook geen papieren, post-it memotjes , helemaal niks. alleen een Computer, beeldscherm, toetsenbord, muispad, muis en telefoon.
Heerlijk om schoon te maken, maar om te werken toch erg steriel.
Alleen het kantoor / werkplek van de ICT is vast en dat is dan ook een gezellige puinhoop.
Oh, wat zul je geschrokken zijn!
Beterschap voor Dinah, hoop dat de wond snel geneest en dicht gaat.
Opnieuw, veel respect voor jou.
Je krijgt het wel voor elkaar.
Heerlijk dat steriele om te cleanen, vreselijk om te werken.
Brrr heftig hoor, gelukkig komt het meestal wel goed maar wat zal het pijn gedaan hebben!
Doet me denken aan het volgende:
Jaren geleden ritste mijn kuvasz zijn buik open aan een stalen plaat die verstopt zat in helmgras aan de Hogenolweg in Groet. Het was precies aan de ingang van het pad waar je de duinen in kan lopen. Eerst had ik niets in de gaten want hij liep gewoon door tot hij opeens ging zitten en niet verder wilde. Ik schrok me rot want hij had een gat van ca 25 cm in zijn buik en bloedde als een rund. Heb ‘m voorzichtig opgetild want hij wou geen stap meer zetten en met een noodgang naar mijn dierenarts in Alkmaar. Het is allemaal gelukkig goed gekomen, ik wilde dat het PWN de dokters rekening zou betalen want de schuld lag bij PWN die het bord hebben geplaatst bij een kunstobject, schuld wilde men overigens niet erkennen. Stiekem hebben ze vlak erna een houten afscherming om het bord geplaatst….
Ach dat arme dier, gelukkig dat je zoon hem vond en kon redden, vertroetel hem maar stevig!
@ Jezzebel:
Ik ben zo blij dat ik wat dit betreft een nuchter persoon ben, kam blijf en niet overemotioneel reageer. Neemt niet weg dat ik erg met haar te doen had de eerste paar dagen. Nu ze eigenlijk qua gedrag weer de oude is en het genezingsproces voorspoedig verloopt is dat alweer een stuk minder.
@ FT:
Oei, is ook geen lekker verhaall. Honden zijn toch taaie rakkers. Wel weer kinderachtig van PWN om zo sneaky te handelen.
Dit hek was overigens een 1,20 meter hoog tuinhek .
@ spuit11:
Ja, ik ben blij dat mijn zoon de andere hond ging uitlaten, toen hij dat deed. Daardoor kon hij snel ter plaatsen zijn en erger voorkomen.