Thema’s

• Zondebokken en helden
• De Vreemdeling
• Eurabia mythe
• Het nieuwe wij
• Actief pluralisme

De Waarheid, bestaat er zoiets als een absolute Waarheid?

Voor hen die hartgrondig geloven in een metafysische werkelijkheid wel. Onderling kunnen deze gelovigen echter weer enorm verschillen over de aard van deze Waarheid. Sommige geven er namen aan, houden rituelen, andere prediken haar in pacht te hebben en bestrijden, te vuur en te zwaard, een ieder die de Waarheid niet aanvaard en weer anderen vinden die hele absolute Waarheid irrationele onzin. Voor hen bestaat alleen rationele Waarheid.

Weer anderen, of misschien wel dezelfden, vinden het problematisch wanneer hun buurman of buurvrouw een andere Waarheid belijdt, de buurman of buurvrouw moet afstand doen van haar Waarheid voordat hij of zij zich buurtgenoot mag noemen.
De buurman of buurvrouw heeft geen enkel probleem met de Waarheid die de buurt aanhangt, het is echter niet zijn of haar Waarheid.
 
De buurman of buurvrouw vindt dat hij of zij evenveel recht heeft op de Waarheid als de buurtbewoners. De buurtbewoners vinden deze houding erg afkeurenswaardig en zien het als een uiting van minachting en disrespect voor de heersende cultuur in de wijk. Er zijn er onder hen die menen zelfs dat wanneer de buurvrouw of buurman niet erkent dat zijn of haar Waarheid achterlijk is, ze maar moeten oprotten naar de buurt waar hun ouders of grootouders vandaan kwamen.

Het idee van een seculiere, ontzuilde en pluralistische samenleving is, dat, binnen de grenzen van de wet, al deze waarheden door elkaar heen mogen bestaan en worden uitgesproken. De praktijk wijst echter uit dat er steeds (groepen) mensen zijn die de zelfde mentaliteit als de buurtbewoners hebben.

Vroeger in de verzuilde periode konden deze mensen zich achter de dijken die men rond de waarheidsgemeenschappen had heen gebouwd veilig wanen. De andere Waarheden, hoewel een aantal uit dezelfde bron ontsproten, vormde de grens. Tegenwoordig is die bescherming weggevallen, zijn er allerlei onbekende en vreemde waarheden en voelt menigeen zich als een Don Quichotte .

Wat nu?
Nu:
Anderen die hun afkomst niet verloochenen en nota bene een Waarheid aanhangen die in andere samenlevingen tot de meest gruwelijke mensenrechtenschendingen leidt, zich even vrij tussen de dijken mogen bewegen;
Anderen die over de oude afbrokkelende dijken van Waarheid naar Waarheid hoppen en de grenzen aan hun laars lappen;
Anderen die iedere Waarheid relativeren en als muskusratten de fundamenten van de samenleving ondermijnen.

Terug achter de vertrouwde dijk gaat niet meer, daar voelt men zich niet meer thuis. Immers om van de vrijheid achter de dijken te genieten moest men zich eerst ontdoen van de waarheden thuis en zich slechts richten op de enige mogelijke Waarheid: de Rationele. Dus hebben ze als rationele burger, vrij van een absolute irrationele Waarheid, besloten, in het niemandsland tussen de dijken, een nieuwe dijk op te bouwen.

©februari 2009 Ina Dijstelberge