Een halve eeuw geleden kwam ik in deze wereld.

Mijn moeder is in juli 2004 overleden en mijn vader in december 2007.

Een groot deel van de jaren erna zijn vanwege mijn depressies in een soort van waas verlopen. Ook zal de overgang niet geholpen hebben bij mijn genezingsproces. Alleen besefte ik mij een paar maanden geleden pas, dat ik in de overgang gezeten moet hebben. Niet alles was dus depressie.

Dit besef gaf mij nieuwe energie en kracht om weer tot mijzelf terug te keren. Mijn leven heeft nu weer een basis. Ik ben weer onafhankelijk en bouw steentje voor steentje aan het leven waar ik mij het gelukkigst in voel. Vol goede moed en nieuwe energie ga ik voor de volgende halve eeuw.

Vijf jaar geleden schreef ik een bijdrage die ik nu ter ere van mijn ouders, weer publiceer.

Maandag: familiedag. 45 jaar geleden zag ik het licht.
45 (nu dus 50) jaar geleden om deze tijd (middernacht) was er net verse sneeuw gevallen, zo’n 40 cm en vond mijn moeder het een uitstekende gelegenheid voor een avondwandeling.

Mijn vader had zo zijn bedenkingen, maar hij wist inmiddels wist dat Wil’s wil wet was en hij ging met haar op stap voor een rondje Sloterplas.

Mijn moeder vertelde mij altijd hoe mooi de avond was, de sterren, de knisperende sneeuw….

In de vroege ochtenduren van de 25 ste maart begonnen de weeën en zijn mijn ouders naar het Ciz ziekenhuis in de Jacob Obrechtstraat in Amsterdam gegaan.

De bevalling leek voorspoedig te verlopen, totdat mijn hoofd de buitenwereld in keek en bleek dat de navelstreng om mijn hand en nek heen zat, waardoor ik mijzelf dreigde te wurgen.  Met spoed werd mijn moeder onder narcose gebracht en ben ik om 9:30 volledig ter wereld gebracht.

De complicatie tijdens de bevalling en mijn weigering van de borstvoeding hadden tot gevolg dat ik drie weken in het ziekenhuis moest verblijven.

De fotoos zijn gemaakt bij mijn thuis komst.

En voor de astrologen mijn geboorte horoscoop:

klik op één van de foto’s voor een serie op groter formaat
 
Afgelopen zaterdag heb ik het contract getekend voor mijn nieuwe moestuin. Niet het stukje grond wat ik in eerste instantie zou huren, maar een ander stukje, aan de rand en met een o zo belangrijk tuinschuurhuisje.
De afmeting van de tuin is 10 bij 20 meter. Het tuinschuurhuisje is 2,80 bij 3,50. De grens van de tuin is links bij de composthoop, rechts is wel duidelijk. De kas is dus van de buren.

Vanwege werk had ik alleen woensdag tijd om met de moestuin te beginnen. Ik ben wat aan het egaliseren geweest en heb oude stalmest uitgereden.
Een roodborstje hield mij voortdurend in de gaten.

Geluk bij het ongeluk van het koude weer is dat het groeiseizoen inmiddels zo’n drie weken vertraging heeft opgelopen.
De komende twee weken hoef ik minder te werken en kan ik dus volop aan de slag met het ontwerp van de tuin.
Ik hoop dat het droog blijft of dat er in ieder geval niet te veel neerslag valt. Dan kan voor 19 april daar waar nodig de frees door de grond.
Met name, in verband met het voorkomen van Phytophtora, voor de aardappelen erg belangrijk.
Morgen is het landelijke compostdag en ga ik, bij het nog ontbreken van een eigen composthoop, een lading halen.
Ik ga dus de gevoelstemperatuur trotseren.
 

klik op één van de foto’s voor een serie op groter formaat
 
Afgelopen week had ik een computerdip. Ik had het, en heb het nog een beetje, even helemaal gehad met het virtuele leven.
Daarom heb ik het ding amper aangeraakt. Dat de inspiratie voor het bloggen mij al enige tijd ontbreekt, zal de bezoeker van mijn blog zeker zijn opgevallen.
Maar deze week was het meer. Dus dan maar even bijna geen computer. Bijna geen aandacht voor het hyperige nieuws, slechts een vluchtige blik en een sporadische tweet op twitter en ook even geen OBA.

Ik denk dat de oorzaak van dit alles het Eostre die even, maar met uiterste precisie, haar kop op stak en mij besmette met het lente virus.
Naar buiten. naar buiten, naar buiten….schreeuwt het in mij. En naar buiten ben ik gegaan. Bij één van mijn wandelingen passeerde ik een volkstuinvereniging en zag dat er nog tuinen vrij waren.
Zwaar besmet door ‘t virus had Inanna vrij spel en daardoor stapte ik op een wat grijzende man met een staartje af.
Bleek het de voorzitter te zijn. Binnen tien minuten heb ik voor 50 euro per jaar een tuin van 200 m2 gehuurd. Het bloed kruipt immers waar het niet gaan kan.

Dit is de vijfde keer dat ik aan een moestuin project begin. Tuinieren is mijn passie en ik word doodongelukkig als ik niet met mijn handen in de aarde kan wroeten. Ook als ik geen tuin tot mijn beschikking heb, creëer ik, om aan deze oerbehoefte te kunnen voldoen, met potten en bakken een mini tuintje.
Maar nu kan ik dus weer echt aan de slag. Ik heb al zaad en pootgoed besteld en komende week ga ik naar een fruitboomkwekerij om wat fruitbomen en struiken aan te schaffen. Kadootje van mijn zoon voor mijn aankomende vijftigste verjaardag.

Natuurlijk ga ik de ontwikkelingen allemaal op de gevoelige plaat vastleggen en zal er weer genoeg voer zijn om te bloggen.