Fotogallerie Architectuur
- Modern landschap : Mahler 4
- Waar natuur en moderne architectuur elkaar ontmoeten.
- Highway to…
- Haarlem, Barbera Vrouwen Gasthuys, Grevenstenenbrug en panden d’Olifant.
- Haarlem : Vleeshal en vishuisje.
- Mooi Friesland; Woudsend/Wâldsein
Van links naar rechts:
UN Studio
architect : Ben van Berkel
bestemming : kantoren en voorzieningen
aantal bouwlagen : 22
hoogte : 85 meterVan Egeraat
architect : Erick van Egeraat
Bestemming: Kantoren en voorzieningen
Aantal bouwlagen: 24
Hoogte: 90 meter
Cie architecten
architect: Branimir Medić & Pero Puljiz
Bestemming: wonen en voorzieningen;
Aantal bouwlagen: 22
Hoogte: 85 meter
Waar natuur en moderne architectuur elkaar ontmoeten.
Moderne doorkijk…
Aan de zuidas in Amsterdam is een bonte verzameling aan moderne architectuur giganten te vinden. Midden in het gebied vergeet je dat het omringt wordt door groene tongen.
Vanuit deze groene tongen wil ik een aantal van deze bouwwerken in beeld brengen.
De schoen.
Architecten : Meyer en Van Schooten
Haarlem, Barbera Vrouwen Gasthuys, Grevenstenenbrug en panden d’Olifant.
OMdat W11wij oVt ende behoeftICh schenen VerLaten
Heeft HVgo Van AssendeLf hIer gestICht tonser baten
ANNO BARBERA VROVWEN GASTHUVS 1624
We maken hier kennis met een chronogram of tijdvers. De hoofdletters zijn tevens Romeinse cijfers. Als we die optellen krijgen we het jaartal 1435, het stichtingsjaar.
Aan de overkant van het Spaarne staan bij de eveneens zeer oude Grevenstenenbrug twee monumentale trapgevelpanden. In 1863 werden fundamenten van deze brug teruggevonden die dateren van voor 1300. In 1950 is de brug gerestaureerd. De huizen zijn na een brand rond 1606 herbouwd en vernoemd naar de in de 16de en 17de eeuw hierin en erachter gevestigde bierbrouwerij d’Olifant.
Haarlem : Vleeshal en vishuisje.
fotoserie Historische gebouwen.
De Vleeshal is een historisch gebouw aan de Grote Markt in Haarlem. Sinds 1386 stond op de hoek van de Spekstraat en de Warmoesstraat een vleeshal waar vlees door vleeshouwers (slagers) werd verkocht. De Warmoesstraat heette dan ook heel lang de Vleeshouwersstraat. Het was handig om vlees op een centraal punt te verkopen, omdat de burgers dan veel keus hadden en de keurmeesters van de overheid konden zo het vlees beter controleren.
Door de snelle groei van het aantal inwoners in Haarlem werd de vleeshal te klein. Vanaf 1592 mochten daarom 26 kramen van slagers buiten voor de hal staan, maar het vlees bedierf buiten sneller. Voor de bouw van een nieuwe vleeshal werd op 11 oktober 1601 enkele panden aan de Grote Markt aangekocht. Stadsarchitect Lieven de Key had opdracht gekregen van het stadsbestuur om een ontwerp te maken voor het pand. Hij maakte er twee, waaruit het stadsbestuur het mooiste en duurste koos. Op 6 juni 1602 werd door Jan de Wael en Pieter en Weijntgen Kies (kinderen van Haarlemse burgemeesters) de eerste steen gelegd.
De vleeshal is een prachtig voorbeeld van de Hollandse Renaissance, met dien verstande dat op een gotische basisstructuur (grondplan en opstand) Renaissance-ornamenten zijn toegepast. Tot de Renaissance-vormen behoren pilasters, rustica, toscaanse zuilen (binnen), rolwerken (boven de kelderingangen) en obelisken. Inspiratiebron hiervoor waren voorbeeldprenten van de Antwerpenaar Hans Vredeman de Vries. Stieren- en ramskoppen op de gevels wijzen nog op de oorspronkelijke functie van het gebouw.
De Vleeshal bleef als verkoopplaats voor vlees in gebruik tot in de 19e eeuw. Daarna kreeg het gebouw een heel andere functie: van 1840 tot 1885 diende het als bergplaats van een in Haarlem gelegerd garnizoen. Vervolgens heeft het gebouw dienst gedaan als Rijksarchief en daarna als depot van de stadsbibliotheek. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het gebouw in gebruik genomen door de Distributiedienst. Na de oorlog bepaalden burgemeester en wethouders dat het gebouw tentoonstellingsruimte moest worden. En dat is het tot op heden gebleven. Op dit moment zit Museum De Hallen in de Vleeshal.
Bron tekst: Wikipedia
foto’s respectievelijk genomen op 31 december 22:00 uur, 1 januari 0:05 en 2 januari 9:30. 2009
Mooi Friesland; Woudsend/Wâldsein
Toen ik op mijn achttiende het huis verliet om te gaan studeren in Arnhem, zijn mijn ouders van Vinkeveen naar Woudsend verhuisd. Woudsend is een oud dorpje in de gemeente Wymbritseradeel en heeft de status beschermde dorpgezichten.
Het dorp ligt op een knooppunt van weg en waterverkeer. De Ee die het Heegermeer met het Slotermeer verbindt, stroomt dwars door het dorp. Toen mijn ouders er nog woonde zorgde dit voor grote opstoppingen, zowel op de weg als het water, bij de enige brug die het dorp rijk was. Gelukkig is er sinds vorig jaar een rondweg met aquaduct aangelegd waardoor het autoverkeer enorm is afgenomen.
Hoewel ik niet in het dorp gewoond heb, liggen er toch mooie herinneringen. Mijn zoon deed hier zijn eerste stapjes, op 21 februari 1985 zag ik de deelnemers van de Elfstedentocht passeren en ik mocht vele malen etappes van het Iepen Fryske Kampioenskippen Skûtsjesilen aanschouwen.
Het dorp heeft vele bezienswaardigheden en historische gebouwen. Zo staan er vier kerken, de katholieke st . Michaëlskerk en de protestantse kerk de Karmel.
Deze laatste is recent gerestaureerd.
De echte trots van Woudsend zijn de twee nog werkende molens. Molen ‘t Lam
Molen de Jager< is een houtzaagmolen.
Deelnemerslijst