Fotogallerie Kunst in de openbare ruimte
- In razende vaart Alice door de ogen van Pat Andrea.
- Met Alice dwars door spiegelend Den Haag.
- Den Haag Sculptuur 2008: INVERSIE
- Openbaar naakt.
Thom Puckey
Brons
Jaar van plaatsing 2004
Vredeskerkplein
Nieuwe Pijp
De kunstenaar liet zich voor het ontwerp van dit plein inspirerendoor het schilderij de hof van Eden 
van de 15e eeuwse schilder Giovanni Paulo, de film “De kleur van de Granaatappels” van Sergei Paradjanov en de wens van de Vredeskerk om een fontein op het plein te realiseren.
Turner prijs : Mark Wallinger voor display anti Irak oorlog protest
Eigenlijk is dit een stukje openbare ruimte die tot kunst verheven is.
Published: 04 December 2007 in the IndependentThe Turner Prize is a random honour. It is handed out, more or less unpredictably, to artists good, bad and indifferent. But this year, by a stroke of enormous luck, it has got itself awarded to a really good artist: Mark Wallinger. Just in time, too. In a couple of years he would have been too old to qualify. Born in 1959, Wallinger is a conceptual artist working across media, making paintings, films, sculptures, installations, performances. Over the past two decades he has produced an extraordinarily rich and inventive body of work – much too various to summarise.
lees verder
Pat Andrea’s Alice in WonderlandIn razende vaart Alice door de ogen van Pat Andrea.
De foto’s die ik van de tentoonstelling heb gemaakt, heb ik verwerkt tot een videoclip.
Met Alice dwars door spiegelend Den Haag.Bij de tentoonstelling van Pat Andrea in het Gemeentemuseum in Den Haag (juli 2008) heb ik overweldigende indrukken opgedaan .
Een daarvan inspireerde mij om de tentoonstelling te verbinden aan het thema van Den Haag Sculptuur.
Dwars door de spiegel.
“…een ogenblik later ging Alice dwars door de spiegel en met een sprongetje kwam zij in de Spiegelkamer terecht. Het eerste wat zij deed was kijken of de openhaard brandde. Ze was heel blij toen ze merkte dat het een echte open haard was, die lekker brandde; net zoals de haard die ze achter zich had gelaten. “
Als fotografe doe ik dat constant. Door mijn lens probeer ik deze wereld te vangen en dat wat verborgen ligt te ontmaskeren.
Soms maak je foto’s waarvan waar je na thuiskomst pas de gelaagdheid van ziet.
Deze maakte ik in het fotomuseum, waar we na Alice nog even binnen zijn gewipt omdat Maria de foto zwanen en maan wilde zien.
Dit was ook terug te vinden in de beelden tentoonstelling Sculptuur 2008 die wij ter afsluiting van ons uitje hebben bekeken.
(1966, New York, USA)
Inversion, 2008
Roestvrij staal
1280 x 1070 cm
Courtesy of the artist & James Cohan Gallery, New York
(1942, Urbana, Illinois, USA)
Children’s Pavilion, 1986
Aluminium, spiegelglas, glas, blauwe hardsteen
164 x 313 x 231 cm
Courtesy of S.M.A.K., Stedelijk Museum voor Actuele Kunst, Gent
(1970, Melbourne, Australië)
Through To You, 2008
(Opdracht Den Haag Sculptuur 2008)
Glas, spiegel, staal
230 x 140 x 670 cm
Thanks to Atelier van Zijderveld & Erik van Zijderveld & Anna BardasSigns.
Toen ik veel later op de avond, na een tussen stop in Amsterdam, op station Muiderpoort stond maakte ik de foto die aanleiding gaf voor de titel van deze bijdrage.
Het gekeerde, gedraaide, omgezette, gespiegelde op zijn kop hangende beeld is echter niet gelijk als het oorspronkelijke.
De structuur, betekenis, hoogte/laagte, grote, vorm, eigenschap of wet is veranderd. Het oorspronkelijke object is echter nog steeds herkenbaar in het nieuw object.
Op de website van “Sculptuur 2008″ is het volgende te lezen:
Blikvanger van Roxy Paine op Den Haag Sculptuur 2008
Begin juni markeerde Inversion van Roxy Paine (New York, 1966) de ingang van Art Basel. Daarna verhuisde het werk van de Amerikaanse kunstenaar naar een centrale plek op Den Haag Sculptuur 2008.
De ondersteboven boom trekt op de Lange Voorhout veel bekijks. Je herkent hem meteen als boom; de proporties en de contouren kloppen. Tegelijkertijd lijken we allerminst met een product van moeder natuur van doen te hebben; het blinkende rvs, de afwezigheid van bladeren en bovendien de constatering dat het gevaarte verkeerd om lijkt te staan, met wortels die haken in de kucht en takken die rusten op de grond.
Het werk van Roxy Paine gaat over de complexe verhoudingen tussen mens, natuur en technologie. In zijn kunstmatigheid doet deze boom je nadenken over wanneer iets ‘natuurlijk’ is. Omdat Inversion niet met zijn wortels in de aarde staat en daardoor geen voeding uit de bodem kan halen, zou de boom eigenlijk gedoemd moeten zijn om in een staat van verval te geraken en weg te rotten, maar daar zal het rvs niet aan meewerken. Hier trekt cultuur in een krachtmeting met natuur even aan het langste eind.
Zowel in de omkering als de bespiegeling zie ik verbanden met Alice in wonderland en Through the looking glass. De wereld die Alice betreedt is een vervormde wereld, de omgekeerde boom is dat ook. Hoewel het niet meer correspondeert met de werkelijkheid waarvan was uitgegaan, is deze werkelijkheid nog steeds herkenbaar.
De nieuwe wereld weerspiegelt de oorspronkelijkheid en draait haar om.
De meest in het oog springende en de verbeelding opwekkende sculptuur van de beeldententoonstelling in Den Haag, waar ik in mijn bijdrage “Met Alice door spiegelend Den Haag” al een voorproefje liet zien, is van de hand van Roxy Paine en draagt de naam Inversion.
In mijn zoektochten maak ik veelvuldig gebruik van inversie. Hiermee tracht ik structuren en mechanismen bloot te leggen. Het is een instrument om de werkelijkheid te deconstrueren. Ik voel mij daarom ook nauw verbonden met de kunst waar men op een zelfde wijze de werkelijkheid benadert.
Spencer Tunick
Het naakte lichaam werd in de eerste millennia van onze beschaving verheerlijkt en beschouwd als een tempel.
Zowel bij de Kelten, Grieken en Romeinen vind je dit terug in talloze rituele en kunstuitingen waar de naakte mens centraal staat.
Met het monotheïsme, kwam de zondvloed.
We leerden dat we ons schamen moesten voor onze naaktheid en dat het vrouwelijk naakt een vergif was voor het mannelijk geslacht.
In het openbare leven werd naakt een taboe, onfatsoenlijk en vies. In de kunst werd het mannelijk naakt zeldzaam en enkel opgevoerd als een verbeelding van de volmaakte mens.
Het vrouwelijk naakt werd het symbool van sensualiteit, seksualiteit en erotiek voor de man.
Met de verlichting trad er tevens een proces van langzame bevrijding van het monotheïstische juk, met als hoogtepunt tot nu toe de seksuele revolutie.
Door de vervreemding van het lichaam, zoals ik ook in mijn serie “Ik en de Ander” (zie infoblok) bespreek, is sindsdien het naakte lichaam in de handen van de commercie gevallen en zijn wij overspoelt met de mogelijkheden van het lichaam als gebruiksvoorwerp en handelswaar.
In de kunst wordt de naakte mens ook weer veelvuldig gebruikt, de man is helaas nog steeds ondervertegenwoordigd.
De naakte mens roept bij delen van de bevolking nog steeds walging en schaamte op.
De Balkenende campagne voor een nieuw fatsoen, waarbij de religieuze waarden en normen op een voetstuk worden geplaatst, heeft het er niet beter op gemaakt.
Terwijl kunstzinnig naakt onder het toenemende virus van de puriteinse maffia uit de openbare ruimte wordt verwijderd, was ik blij verrast dat bij mijn rondgang door het museum en de tentoonstelling Sculptuur 2008 nog geen zuivering heeft plaats gevonden.
Naakt voor het gemeente museum.
In de vijver voor het gemeentemuseum in Den Haag staat de sculptuur “De baadsters” (2005) van Sandro Chia.
Pat Andrea werd vooral geraakt door de absurditeit en constante wisseling van werelden in de verhalen van Lewis Caroll.
Als postmodern kunstenaar zag hij hierin de ultieme uitdaging van verbeelding.
De uitkomst is een enorme gelaagdheid en meest absurdistische details.Ik heb drie details ontdekt waar sprake is van naakt. Met de interpretatie van het naakt kan je vele kanten op. En dat is gezien het thema en de kunstenaar niet vreemd.Twee in ‘Queen Alice’ en één in ‘The screaming Queen’
Naakt in de Sculptuur 2008 expositie.
De sculptuur ‘Reclining Nude’ van de in 2005 overleden Kiki Smith verbeeldt een bijna kinderlijke ongeschonden naaktheid.
Deelnemerslijst