Neo-Nationalisme : Ander ben Ik : Duisternis in het licht

Neo-Nationalisme

Inleiding

Nationalisme groeit gestaagd in Europa. Partijen als het Front National, FPO, het Vlaams Belang, Unkip, BNP , PVV en Jobbik getuigen hiervan.

Al deze partijen hebben het nationaal belang hoog in het vaandel, zien de vreemdeling en Eurabia als de grootste bedreiging van dit nationaal belang en zien geen heil in een verdere ontwikkeling van de Europese Unie.
Kortom, eigen volk eerst!

De grootste angst is dus verlies van de eigen autochtone identiteit en om dit te voorkomen moet :
- er een immigratie stop komen,
- de rol van Europa verder teruggedrongen worden,
- er minder geld naar de Europese unie stromen
- het nationalistische gevoel worden bevorderd en zonodig opnieuw aangeleerd worden
- het leger sterk blijven, maar minder ingezet worden voor internationale missies
- criminaliteit en terrorisme krachtiger bestreden worden.

Daarnaast vinden deze partijen de rol van de overheid te groot. Deze moet teruggedrongen worden. Het verkleinen van het overheidsapparaat is daarbij de oplossing.

Een derde punt is de internationale samenwerking en hulp. Ook dit is een doorn in het oog van de partijen. Bakken met geld die niet ten goede komen van de eigen bevolking worden naar hun mening over de balk gesmeten. Oplossing geen geld meer uittrekken voor ontwikkelingshulp.

Natuurlijk wordt er op deze manier veel geld bespaard en dat geeft de mogelijkheid tot een flinke belastingverlaging. Een belastingverlaging die vooral gunstig is voor de midden en hogere inkomensgroepen.

Opvallend is overigens dat de aanhang van deze Nationalistische partijen voornamelijk uit de lagere sociaal economische groepen komen, groepen die er uiteindelijk helemaal geen belang bij hebben dat het beleid wat deze partijen voorstaan wordt uitgevoerd.

Ik vind de nationalistische ontwikkelingen bedreigend. Zij staan een wereld voor die is ontdaan van vrijheid, gelijkheid en medemenselijkheid .
Een koude wereld waar ik me niet in thuis voel.

Derhalve volg ik de ontwikkelingen rond de PVV op de voet en schrijf hier regelmatig bijdragen over.

©augustus 2007 Ina Dijstelberge
terug naar boven

De staat van Nederland

Het criminaliseren van (groepen) mensen om daarmee macht te verwerven is minstens zo oud maar hoogstwaarschijnlijk ouder dan de weg naar Rome. Het is een proces wat als doel heeft om ongewenste elementen uit de maatschappij te verwijderen om daarmee de gunst van het volk te verkrijgen. Dit soort processen vindt op allerlei niveaus plaats en kan tot de meest vreselijke excessen leiden.

Wat zie je in een dergelijk proces gebeuren?
Het vervagen van de normen en waarden bij het volk, de verloedering van de samenleving en de identiteit van de natie worden de speerpunten van beleid. Vervolgens wordt door stigmatisering en versterking van de in de samenleving aanwezige trend tot negatieve beeldvorming, de ongewenste elementen uitgelicht en buiten de samenleving geplaatst.

Door een generalisering van gebeurtenissen en onderzoeksgegevens wordt de problematiek uitvergroot en de noodzaak tot actie versterkt. In een sfeer van achterdocht en angst, zie je een toenemend stoer en dreigend taalgebruik en reeksen aan ongegronde, overhaaste en uit hun verband gerukte verdenking en verdachtmaking. Het zonder concrete verdenking, bijv. op grond van geruchten, anoniem geklik en (vermeende) groepskenmerken in de beklaagdenbank zetten wordt meer regel dan uitzondering. Een steeds grotere groep in de samenleving ziet de ongewenste elementen als bedreiging. De roep om inzet van onnodig zware middelen die erger zijn dan de “kwaal” neemt hand over hand toe.

Het handhavingsbeleid, de controle, bureaucratie en het strafrecht worden verzwaard. Op grond van het algemeen belang vindt in toenemende mate onnodige schending van de privacy plaats. Maatregelen die de individuele vrijheid beperken worden onder valse voorwendselen en zonder deugdelijke bewijsvoering ingevoerd. Onder het motto: als je niets te verbergen hebt, dan is er niets aan de hand, geven de goedwillende burgers steeds meer van hun privacy op. Zij die zich verzetten worden direct als verdacht beschouwd.

De staat van Nederland. Toen in de negentiger jaren respectievelijk rechts en conservatief hun macht ineen zagen schrompelen zochten zij naar een manier om deze terug te winnen. Rechts herwon de macht door zich op de migrantenproblematiek te werpen en de conservatieven, die door rechts en links aan de kant waren gezet, maakten dankbaar gebruik van de verloedering en de teloorgang van de moraal.

Het feit dat rechts een verbond met de duivel had gesloten gaf eind jaren negentig de ruimte aan een nieuwe groep, de neocons die in Pim Fortuyn de ultieme aanvoeder vonden. Zij vernauwden het migrantenprobleem tot de moslims, verbonden het met het morele verlies en wezen de gevestigde macht in het algemeen en links in het bijzonder aan als de schuldigen voor de muticuturee malaise. Toen werd Pim vermoord door een linkse activist en in zijn kielzog Theo door een moslim fundamentalist; het bewijs van hun gelijk.

De chaos die daarna ontstond maakte dat het volk koos voor zekerheid, voor gedegen christendemocratie, het tijdperk Balkenende trad aan. Eerst met de VVD, die vervolgens met Wilders en Verdonk naar rechts opschoof. Het CDA manoeuvreerde handig en zorgde dat deze militanten figuren zich afscheidde waardoor de VVD gereduceerd werd.
Bij de laatste verkiezingen negeerde het CDA de SP en gokte op de geilheid naar macht bij de PvdA en hebben vertrouwen in hun gereformeerde medebroeder Wouter. Bovendien was de multiculturele PvdA veel geschikter om de migranten en migrantenminnende rustig te houden. Daarnaast hebben ze de moslims hard nodig om de verfoeide atheïsten buiten de deur te houden. In de CU vinden zij de legitimatie om het in de wortels christelijke gedachtegoed in Nederland te versterken, immers het geloof is de bron van de moraal.

Terwijl de VVD in rep en roer is en heftig zoekende is naar de juiste koers en kapitein, grijpen Wilders en Verdonk de kans om het ondertussen flink opgang gekomen verburgerlijkingproces te versnellen en daarmee hun macht te vergroten. Zij richten zich op de verongelijkte Nederlanders en gebruiken alle middelen om de aanstaande ondergang van Nederland aan te tonen en hun ideeën voor een puur Nederlandse heilstaat te propaganderen.

Links en links van links is in verwarring, hoe kan je met een middenlinkse meerderheid de macht verliezen. Bovendien is ook het anti-gedoog virus en het burgerlijk fatsoen diep de linkse gemeenschap binnengedrongen. Links, midden en rechts spreken over de noodzaak van een algemene boetedoening over de donkere jaren tachtig, de jaren dat de politie in staat van oorlog was met de activisten, de jaren dat anarchisme dreigde en het morele verval wortel schoot.
Bijna zestig procent van het volk smacht hier naar…

De conservatieven maken van de vergevorderde polarisaties handig gebruik en weten ook de eveneens in een identiteitscrisis verkerende PvdA te minimaliseren. Het christelijk front voelt zich oppermachtig, na het behoud van het verbod op godslastering kan nu eindelijk worden afgerekend met die verdomde linkse rakkers… De Marokkanen en dierenactivisten zijn al buitenspel gezet, nu zijn de milieu en sociale activisten aan de beurt. In het gevang met dat stelletje ongeregeld, dat criminele tuig. Vertrouw op ons, God is onze burcht en wij gaan van Nederland weer een fatsoenlijk land maken ook al moeten we daarvoor onze ziel aan de populistische duivels verkopen.

Mijn oproep aan de PvdA.
Recht uw rug, gooi die gereformeerde verrader eruit. Wees trots op de principes van gelijkheid, rechtvaardigheid en solidariteit.
Vecht voor de verstotene der aarde…

©augustus 2008 Ina Dijstelberge
31 reacties

terug naar boven

Nieuw rechts is één en al bombast.

Het offensief van de nieuwe rechtse zakelijkheid en het daarbij gepaard gaande populisme wordt op alle fronten ingezet. Na de multiculturele samenleving, de linkse kerk is het nu de beurt voor het ‘ontmaskeren’ van de feministen en de paternalistische overheid. Ook zij maken onderdeel uit van de groep die het volk jarenlang in een wurggreep gehouden en voorgelogen heeft.
Erger, de linkse feministen willen ons nog doen geloven dat het niet de vrouwen maar de drempels in de samenleving zijn die de oorzaak zijn van de lage participatie van vrouwen op de arbeidsmarkt en meer specifiek vrouwen in de top. Het is dan ook geen wonder dat alle topvrouwen rechts zijn en dan volgt het rijtje Margareth Thatcher, Condeleesa Rice, Angela Merkel, Neelie Kroes, Sylvia Toth en Rita Verdonk. Sterke vrouwen die op eigen kracht de top hebben bereikt. Niks gezeur over glazen plafond gewoon doen!

Althans dat is het idee dat je zou krijgen als je de artikelen en reacties op de opiniepagina van de Volkskrant leest. Een enkeling, zoals Malou van Hintum, waagt de opinie dat topvrouwen rechtse vrouwen zijn te weerleggen met een rijtje ‘linkse top vrouwen’. Het feit dat de meeste van deze vrouwen veelal carrière hebben gemaakt via of binnen politieke en maatschappelijke instituties, is voor een vaste groep reactanten reden om deze vrouwen direct te diskwalificeren.

Het verheffen van de economische wereld tot de ‘echte wereld’ lijkt na twintig jaar vercommercialisering van de samenleving gemeengoed te worden. De vrije markt is daarbij het ultiem middel voor de optimale ontplooiing van individuele vrijheid. De overheid een bijna overbodig apparaat, dat meer kost dan het opbrengt, geen waar voor het geld biedt en bovenal op een paternalistische manier de vrijheid van de burger beknot. Subsidies, de wijze waarop de overheid belastinggelden verdeelt, zijn wanneer het niet bedrijfsmatige of vermogensvermeerderende of veiligheidsverhogende input betreft, uit den boze.

Klaas Elgersma schrijft daarover:
Wat ieder jaar en ook nu weer onbelicht blijft, is de enorme stroom subsidies, die door de rijksbegroting en die van andere overheden heenloopt. Die subsidies vertekenen de begrotingen sterk, zijn overbodig, concurrentievervalsend en paternalistisch.
De overheden geven subsidie voor heel veel zaken die in de hobbysfeer liggen, bijvoorbeeld op het terrein van sport en cultuur. Wanneer we zouden besluiten hobby’s weer tot de privésfeer te rekenen, dan zouden de (rijks)belastingen fors naar beneden kunnen.

Het betitelen van de overheid als paternalistisch, het wijzen op de burger die zelf mans genoeg is om keuzes in het leven te maken, het geloof dat de markt aan al die verschillende individuele behoeften gehoor zal geven en het onderkennen van het belang van allerlei maatschappelijke voorzieningen is het credo van de moderne echo mens. Solidariteit is een vies wordt, een belediging voor de intelligentie van de mens, het enige belang is het eigen belang en de ander wordt nog slechts als concurrent beschouwd.
Wanneer de aanhangers van deze nieuwe zakelijk hun zin krijgen dan zal de samenleving kil, verschraald en kleurloos worden.

Als we kijken naar de laatste politieke barometer hebben de partijen die een dergelijk Nederland voorstaan (VVD, PVV en TON) 26,1% van de stemmers achter zich staan. En hoewel het geschreeuw en gekakel anders doet vermoeden is hun aanhang tanende. Ook de wijd bejubelde val van de linkse kerk wordt door de cijfers niet ondersteund. De linkse partijen ( PvdA ,SP, GL, D’66 en PvdD)vertegenwoordigen al geruime tijd stabiel ruim 40% van de kiezers. Ruim 30% kiest voor de christelijke (CDA, CU en SGP) veiligheid, naastenliefde en preutsheid.

Het is daarom in mijn ogen absurd dat we een bombastische minderheid de agenda in de politiek en media laten bepalen. Kwalijker nog is dat het kabinet uit angst voor het verlies van de steun van de kiezer de rechtse propaganda en drogredenen serieus neemt. Stop met die waanzin, zou ik zo zeggen.

©september 2008 Ina Dijstelberge
17 reacties

terug naar boven

De toekomst van Almere onder de PVV

Volgens Maurice de Hond wordt bij de komende gemeenteraadsverkiezingen de PVV de grootste partij in Almere.
In het radio programma Kamerbreed van afgelopen zaterdag konden we horen welke toekomstplannen de PVV heeft voor de Almeerders.
In het programma gingen Berdien Stenberg (CDA), Alphons Muurlink (PvdA), Arno Visser (VVD) en jawel, Raymond de Roon (PVV) met elkaar in debat.
Van Roon zal bij winst niet zelf in het bestuur stappen. Hij wil het blauwe pluche in de tweede kamer niet opgeven en de pet kamerlid is volgens hem prima te combineren met de gemeentelijke pet, goed voor zo’n 93.000+ 24.000 = 117.000 euro per jaar en dat is exclusief eindejaarsuitkering.
Tijd is geen probleem. Gewoon een kwestie van goed organiseren.

Nu ben ik zelf een vijftal jaren raadslid geweest van een stadsdeel met ongeveer de helft van het aantal inwoners van Almere en weet uit ervaring dat dit mij minimaal 20 uur per week kostte. Van kamerleden heb ik begrepen dat zij toch zeker 40 uur maar vaker 50-60 uur bezig zijn met hun werk. Dus, of van Roon is een workaholic, of hij laat het werk door andere doen.

Maar terug naar de titel.
De PVV wil in Almere de afvalstoffenheffing afschaffen, de subsidie op Cultuur afschaffen ( en Almere wil nog wel Culturele hoofdstad worden) en die van Sport drastisch verlagen. Het gemeentelijk apparaat moet sterk slinken. Dit laatste is geen probleem, de afdelingen die zich bezighouden met Vuil, Cultuur en Sport kunnen vanwege de eerst genoemde maatregelen,worden opgeheven. Voor de veiligheid willen zij straatcomando’s laten patrouilleren die het straattuig mores gaan leren.

Als het aan de PVV ligt kan de Almeerder zich dus verheugen op een stad die bedolven wordt onder het vuil, waar een kaartje voor het theater en de sportclub onbetaalbaar wordt, maar waar je beschermd wordt door een commando en je niet meer bang hoeft te zijn voor de confrontatie met een hoofddoek als je je paspoort verlengt, een burka en de bouw van een moskee.

Tel uit je winst.

©februari 2010 Ina Dijstelberge
125 reacties

terug naar boven

Het uiterst rechtse gezicht van de PVV.

Het nog niet openbare onderzoek over radicalisering in opdracht van minister van der Horst, gaf Synovate/de politiek barometer, het idee om onder de kop “In hoeverre is de PVV extreemrechts?” een klein opinie onderzoekje naar de kleur van politieke partijen in het algemeen en de PVV in het bijzonder te doen.

In het eerste deel wordt aan de hand van een vijftal vragen de geprononceerdheid van de mening van de Nederlandse kiesgerechtigde over de PVV vastgesteld.
Deze vragen waren ook al in mei gesteld waardoor je inzicht krijgt in de verschuiving die de laatste zes maanden heeft plaats gevonden.

Je kunt naast de conclusies die al genoemd worden stellen dat een derde deel van de Nederlanders over de PVV nog geen uitgesproken oordeel hebben gevormd. Ook is opvallend dat bij de jegens de PVV toch enigszins negatief gestelde stellingen het aantal mensen die dat volledig onderschrijven toeneemt en bij de laatste vraag die positief is gesteld zie je het omgekeerde effect.

Kortom, de Nederlandse kiesgerechtigde heeft niet zoveel fiducie in de PVV.

Toch lijkt de aanhang van de PVV er van overtuigd dat de partij de stem van het volk vertegenwoordigt. Echter het volk is groter dan de 17,2% van de kiesgerechtigden die nu zeggen op de PVV te stemmen. Je zou kunnen beargumenteren dat zich in de 35% die nog geen uitgesproken mening over de PVV heeft gevormd een groot deel sympathisanten bevinden. Ik schat dat dit zo’n 7- 10% is…maar dan nog spreken we over hooguit 25-30% van de kiesgerechtigden. Niet een overweldigende meerderheid.
In het tweede deel werd gevraagd de verschillende partijen in te delen in een links-rechts schaal waarin 0 het meest links en 10 het meest rechts is.

Zowel de Nederlandse kiezer, als de PVV stemmer zien de partij als rechts tot uiterst rechts
Bij D’66 en de PvdA is het omgekeerde het geval. Zij verliezen hun uitgesproken gezicht en hebben zich in het grijze midden genesteld.
Terwijl bij de traditionele uiterst linkse en rechtse partijen de tegenpool niet of nauwelijks herkent wordt doch het midden wel aanwezig is, zie je dat bij de PVV uiterst rechts en uiterst links bij elkaar komen, terwijl het midden vervaagt.
Met andere woorden de PVV komt over als een partij van uitersten…

©november 2009 Ina Dijstelberge
143 reacties

terug naar boven

Wilders wint, maar wat?

De opkomst bij de Europese verkiezingen was weer bedroevend laag. Net iets meer dan 1/3 van de 12 miljoen kiesgerechtigden nam de moeite om de gang naar de stembus te maken.
2/3 derde van de kiezers bleef echter thuis.
Een deel zal dit bewust en/of met reden gedaan hebben, een ander deel kan het gewoon geen moer schelen…
…de wereld draait toch wel door.
Degene die wel zijn gaan stemmen deden dat uit plichtsbesef en /of enorm gemotiveerd om hun stem te laten gelden. Al dan niet voor Europa, sociaal of economisch, partijgetrouw of als protest stem tegen het landelijke bestuur.

Vooral dit laatste beheerste de verkiezingen wat op de uitslagenavond pijnlijk duidelijk werd. Waren het voorafgaand aan de verkiezingen nog de lijsttrekkers die met elkaar in debat gingen en werd tijdens deze debatten Europa nog enigszins centaal gesteld, nu werd er een hanen/hennen gevecht tussen de landelijke fractieleiders geënsceneerd.
Als opperhaan, Geert Wilders, de onbesliste winnaar en volgens eigen zeggen niet uit te sluiten, opvolger van Balkenende.
Deze laatste veronderstelling wordt gebaseerd op het idee dat de verkiezingsuitslag klakkeloos kan worden vertaald naar een landelijke verkiezing. En dit is niet mogelijk.
De verkiezingsuitslag van de Europese verkiezingen hebben altijd een vertekend beeld gegeven van de werkelijke politieke verhoudingen in Nederland. Kleine partijen scoorden altijd beter omdat menig kiezer van de grote partijen thuisblijft of eens op iets anders stemt.

De PVV heeft hier ook van geprofiteerd en heeft bovendien veel proteststemmen gekregen.
Daarnaast heeft de beweging inmiddels een vaste kern aanhangers aan zich weten te binden, zij zullen om hun aanbeden leider tot de grootste te maken zeker zijn gaan stemmen.
In totaal hebben ongeveer 750.000 mensen hun stem uitgebracht op Geert en met dat aantal zit Geert aan zijn max. Vertaald naar landelijk niveau, wanneer het opkomstpercentage twee maal zo hoog is betekent dit ongeveer 8,5% van de stemmen, oftewel 12/13 zetels. De euforie van Wilders en de zijne en de schrik van de Wilders vrezende is dus wat voorbarig.

De PVV in Europa zal zich wellicht niet in daad bij haar zusterbewegingen voegen, maar zal toch zeker vaak langs de zelfde lijnen het woord voeren en stemmen.
Het wordt wel interessant om te kijken door welke lobbyisten de vier vertegenwoordigers zich laten inpakken, de praktijk heeft ons inmiddels geleerd dat men daar binnen de beweging niet ongevoelig voor is.

©juni 2009 Ina Dijstelberge
58 reacties

terug naar boven

Wilders loopt de Kamer uit, minacht het parlement en laat zijn aanhangers in de kou staan.

Het antwoord van de heer van Geel deed de heer Wilders besluiten het door de heer van Geel onparlementair betitelde schijndebat te verlaten en niet langer deel te nemen aan het democratisch proces. Een vreemd doch camerageniek moment.

En dat laatste telt voor Wilders. Immers hij hekelt al tijden de schertsvertoning in de kamer en had dus al vele malen eerder op een dergelijk demonstratieve wijze de kamer kunnen verlaten, maar dat had hooguit een kleine vermelding opgeleverd. Nee, nu live op t.v. was het grote moment voor Geert daar. Even perfect geregisseerd als Fitna verlieten hij en zijn volgelingen de Kamer. Kamerleden; de Kamerleden, voorzitter en aanwezige bewindslieden in een mengeling van verbijstering, verontwaardiging en vermakelijkheid achterlatend.

Dat de PVV daarbij als vertegenwoordiger hun kiezers en toenemende aanhang monddood maakt schijnt hem niet te deren.
De gewone goedgeaarde Nederlander, zij die zorg nodig hebben en juist in dit debat een stem verdienen worden niet gehoord. De extra stemmen die straks nodig zijn om bijvoorbeeld de korting op de zorgtoeslag ongedaan te maken zijn hierbij teniet gedaan en het door een toenemend aantal mensen zo gewenste tegengeluid verstomd.
Althans, in het parlement, want in de media zal Wilders uitgebreid de gelegenheid krijgen om zijn stoere statement toe te lichten, daarbij opnieuw de aandacht afleidend van de zaak waar het nu werkelijk om draait.

Ook vindt de PVV het klaarblijkelijk niet belangrijk om hun alternatieven onderbouwd aan de kamer en het volk voor te leggen en te laten bevragen. Zij die geïnteresseerd zijn worden verwezen naar de website of moeten het doen met de slogan: ” De oplossing voor alle problemen : weg met migranten, stoppen met de hobby’s van de linkse kerk, stoppen met ontwikkelingssamenwerking en stoppen met Europa.”.

Geert Wilders en zijn PVV hebben niet veel op met de democratie en het democratisch bestel. Zij bespotten het, minachten het en keren het de rug toe…echter ze verwachten wel dat dit zelfde bestel hun groot maakt, zo groot volgens enkele aanhangers, dat ze de andere spelers buitenspel kunnen zetten.

Zou Geert vroeger dat jongetje zijn geweest die stampvoetend van tafel liep als hij zich tijdens een spelletje monopolie onheus bejegend voelde?

©maart 2009 Ina Dijstelberge
68 reacties

terug naar boven

Geert Wilders als katalysator in de politieke arena?

.

Goed maar, welke rol speelt Wilders en zijn PVV dan op het hedendaagse politiek toneel.
Is hij de ijsbreker die het gesloten politieke establishment openbreekt, leidt zijn wijze van oppositie voeren tot een zelfreflectie bij de gesettelde partijen ,zorgt hij ervoor dat binnen partijen zelf tegenspraak ontstaat. of heeft Wilders inmiddels zijn hand overspeeld en zorgt zijn optreden ervoor dat het establishment de rangen sluit, waardoor hij als een boer Koekoek, `de spreekbuis van de onderbuikgevoelens wordt? Ik acht zelf de kans groot dat dit laatste zal gebeuren.

De ijsbrekers.
Het lokale politieke landschap werd met de komst van Henk Westbroek en Leefbaar Utrecht flink door elkaar geschud. De one-issue partij kwam in 1998 met negen zetels in de raad en toonde daarbij aan dat met een gerichte actie waarbij het belang van de burger boven het belang van de stad wordt gesteld kon rekenen op een substantiële steun van die burger. Maar daar bleef het niet bij, met zijn populistische optreden en opmerkingen als ‘troetelturk’ wist Westbroek de gevoelige snaar te raken van de door partijpolitieke geslotenheid gekenmerkte politieke establishment. Bovendien werd duidelijk dat bij de stadsontwikkeling economische belangen prevaleerde boven het belang van de bewoners.

Fortuyn was natuurlijk de werkelijke ijsbreker die met zijn uitgesproken links conservatieve ideeën en flamboyante voorkomen het landelijke politiek op zijn kop zette. De gevestigde politieke partijen bleken niet in staat te zijn om een juiste houding tegenover hem aan te nemen en tot overmaat van ramp kozen ze voor een halfslachtig negeer en persoonlijke aanval strategie. Het dieptepunt was daarbij de houding van Melkert tijdens het inmiddels fameuze verkiezingsdebat.
Door Fortuyn werden de vastgeroeste, bijna inteeltachtige structuren van de grote partijen blootgelegd, werd de steun van een vast electoraat plotseling onzeker en werd de abstracte kloof tussen burger en politiek zichtbaar. En bovenal werd kritiek op immigratie cultuur en religie vanuit het verdomhoekje in het centrum van het publieke debat bracht. Ik ben ervan overtuigd dat als Fortuyn niet was vermoord, de door hem ingezette beweging werkelijk vruchtbare resultaten had laten zien en dat bovendien de polarisatie zich langs andere lijnen ontwikkeld zou hebben.

Maar, helaas, de LPV die de stem van Fortuyn levend moest houden en vorm moest geven verzaakte en lieten daarbij hun kiezers ontgoocheld achter. Zij stapte in de val van regeringsverantwoordelijkheid en werden daardoor direct opgezogen in de modderpoel van handjeklap en achterklap. Daarbij de kans missend om het dualisme enige vorm te geven Het enige wat overbleef was, gesteund door de rechtse krachten in de VVD, een polarisatie langs etnische lijnen. De politieke elite had de eerste aanval geneutraliseerd en begon zich alweer behaaglijk in het pluche te nestelen toen Theo van Gogh op een afgrijselijke wijze naar het hiernamaals werd geholpen.

De opportunisten.
Het hek was nu van de dam. Opportunisten als Wilders en Verdonk bouwden voort op de polarisatie langs etniciteit en de onverenigbaarheid van identiteit; vergrote dit uit en wonnen daarmee de harten van de ontevreden en opnieuw teleurgestelde kiezers. Links kon zich in de luwte van de focus op Moslims herstellen van de klappen die het na de dood van Fortuyn te verduren had gekregen. De VVD moest zich hervinden na het wegvallen van Wilders en Verdonk als kopstukken en de christendemocraten vaarden wel bij de onrust en lichtelijk paniek op beide flanken.
Toen kwam Fitna, in aanloop naar het verschijnen van de film waren het vooral de regeringspartijen die de voornemens van Wilders bijna als staatsgevaarlijk bestempelde en daarmee de toon zetten voor het debat. De isolatie van Wilders betekende dat de rest van de kamer één lijn kon trekken, waardoor Wilders in een isolement terecht is gekomen.

Tegenspraak als medicijn.
Toch heeft Wilders weel degelijk effect gehad op de partij politiek van met de VVD en de PvdA. De verharding in het migrantendebat, waar de VVD in de persoon van Verdonk heftig aan meedeed, leidde tot onvrede bij de meer sociaal liberale vleugel van de partij en eindigde in een crisis aan de top. Met de keuze van Mark Rutte boven Verdonk en met het uitzetten van Rita koos de VVD definitief voor de liberalere lijn en zijn ze nog steeds bezig om de juiste toon te raken waardoor ze weer in gunst van de kiezer kunnen komen.

Bij de PvdA kreeg door nieuwe regeringsdeelname het ego een enorme boost. Echter moesten ze daarvoor wel een aantal concessies doen die voornamelijk ter linkerzijde van de partij veel pijn deden. Daarnaast had men met de creatie van de niet gedekte post Wonen, Wijken en Integratie en de niet mediagenieke Ella Vogelaar zichzelf voor een onmogelijke taak gesteld om de inmiddels ook door hen erkende stagnerende integratie opnieuw vlot te trekken. Wat resulteerde in een enorme neergang in de peilingen. Terwijl de toon binnen de PvdA langzaam verharde en men duidelijker ‘het beestje bij de naam’ ging noemen, werd de positie van Vogelaar onhoudbaar en sneuvelde Ella. Toen kreeg de kredietcrisis greep op Nederland en kon Bos in de heldenrol van crisismanager stappen en de partij weer een vertrouwelijke uitstraling geven.

Het CDA kan, door de herschikkingen en herprofilering ter rechter en linkerzijde, zonder enige tegenwerking haar eigen koers varen, zij blijven stabiel en dat toont zich ook in de peilingen.

De SP heeft met het terug treden van Jan Marijnissen en de concurrentie op het gebied van belangenbehartiging door de PPV aan aantrekkingskracht en daadkracht ingeboet. Het is vooral D’66 en in mindere mate Groenlinks die het meest profiteren van de onstabiele PvdA en VVD zij krijgen en nemen alle ruimte om hun ideologie om te zetten in gedegen oppositievoering.

In ieder geval lijkt op dit moment er weer een bepaald evenwicht te ontstaan in de kamer, maar is er nog steeds geen sprake van werkelijke openheid wanneer het op het regeringsbeleid aankomt, laat staan dat er enig inzicht is in hoe het binnen alle logge overheid en semi-overheids organen reilt en zeilt.

Non dualisme.
Hierin speelt het gebrek aan een dualistische instelling bij regeringspartijen een grote rol. Hierdoor wordt het bijna onmogelijk om het in het regeerakkoord vastgelegde beleid vanuit de kamer te beïnvloeden. Zoals ik al eerder aangaf vind ik dat de LPF hier een kans heeft laten liggen. De fractie had als nieuwkomer en vaandeldrager van politieke vernieuwing het stilzwijgende non-dualisme kunnen doorbreken. Ook de SP had als zij de regeringsverantwoordelijkheid op zich genomen hadden dit opkunnen pakken. Tot op heden is dit niet gebeurd.

Aangezien uiterst rechts en links min of meer zijn gestabiliseerd en geen bedreiging meer vormt voor het evenwicht van het midden en dit midden de krachten verenigt om zich te weren tegen de financiële crisis zie ik voorlopig geen mogelijkheden om het politieke discours opnieuw open te breken.

Een gemiste kans?

terug naar boven

The world according to Geert Wilders.

“…Maar wat we het meest moeten vrezen is de sluipende islamisering, de stealth jihad. Omdat iedere islamitische wijk, elke Islamitische winkel, elke moskee, elke islamitische school, elke burka, elke sluier door veel moslims wordt beschouwd als bouwstenen op weg naar een groter doel, op weg naar dominantie.
Dit is in feite de kern van het probleem. Niet de criminaliteit, zelfs niet de financiële lasten. Het grootste probleem is de demografische ontwikkeling, en de invloed op onze samenleving. Immigratie uit islamitische landen en de demografie zal resulteren in het Eurabia waar de dappere Bat Ye’or over waarschuwt. Dit zal als wij niet tot actie over gaan de realiteit worden …

…In plaats van leiderschap te tonen neemt de politieke elite ons in de maling door onze eigen principes tegen ons te gebruiken.
Ik geef vijf voorbeelden.

Eerste. Onze tolerantie wordt gebruikt als een argument om meer de islam, om meer moslims, binnen te halen en ons te vertellen dat wij hun cultuur niet mogen bekritiseren, doe je dit wel dan krijg je het label intolerant en racistisch opgeplakt.

Tweede. Democratie. Politici kunnen moeilijk weerstand bieden aan een groeiend moslim-electoraat. Daarom geven zij, om hun stem te winnen, toe aan hun grieven en eisen. Het zal niet lang duren voordat de sharia, wettelijk en democratisch, door middel van een meerderheid van de stemmen, wordt ingevoerd. De voormalige Nederlandse minister van Justitie heeft eens gezegd dat de sharia als een twee derde meerderheid van de bevolking er voorstander van zou zijn, deel zou kunnen uitmaken van het Nederlandse rechtssysteem.

Derde. Onze vrijheid van godsdienst wordt gebruikt door een ideologie die geen plannen heeft om zich aan onze spelregels te houden, maar toch dezelfde rechten als onze traditionele religies voor eeuwen hebben gehad, eist;

Vierde. Onze verzorgingsstaat waar ooit de wereld ons om benijdde, fungeert nu als een magneet voor veel niet-westerse immigranten, die dromen van een geriefelijk leven in het rijke Europa.

Vijfde. Onze open grenzen symboliseren onze open mentaliteit, een voorbeeld van onze kosmopolitische gastvrijheid. Maar nu hebben we de controle over onze grenzen verloren en kunnen we zelfs niet bijhouden wie er in onze landen zijn, laat staan voorkomen dat ze binnenkomen…

…Het is heel moeilijk om optimistisch te blijven in het licht van de toenemende islamisering van Europa. Het tij keert zich tegen ons. We verliezen op alle fronten. Wat de bevolkingssamenstelling, de islam wint aan momentum. De regerende elite is zelfs trots op de moslim-immigratie. Immers, op deze manier kunnen ze iedereen laten zien dat ze geen racisten zijn. Academici, de kunsten, media, vakbonden, de kerken, het bedrijfsleven, het hele politieke establishment hebben zich allemaal bekeerd tot de suïcidale theorie van het multiculturalisme en cultureel relativisme.

Cultureel relativisme is de grootste ziekte van het hedendaagse Europa. Niet alle culturen zijn gelijk. Onze westerse cultuur is beter dan de islamitische cultuur. In de woorden van de dappere dr. WAFA Sultan: “Het is een botsing tussen beschaving en achterlijkheid, tussen de beschaafde en de primitieve, tussen barbaarsheid en rationaliteit”….

De islamitische ideologie stelt niet samenwerking of assimilatie als doel, maar beoogt onderwerping van en dominantie ten opzichte van niet-moslims. Er is geen gematigde islam, zal er nooit een gematigde islam zijn. Er zijn gematigde mensen die zichzelf moslim noemen, maar er is geen gematigde islam.

Linkse journalisten en linkse politici haasten zich om op iemand met kritiek op de islamisering het label ‘extreemrechts’ te plakken. Het hele establishment heeft de zijde van de islam gekozen. Links, liberalen en de christendemocraten zijn nu verslaafd aan de islam. Ze zijn Dhimmi’s. Lenin noemde mensen die onwetendheid en onbewust zijn zaak helpen:”nuttige idioten”. Nou, het Westen zit nu vol met deze “nuttige idioten”, en ze zijn er zelfs trots op.

Laat me afronden. De essentie van mijn korte toespraak van vandaag is dat Europa zich in het proces van islamisering bevindt, en dat we dat moeten bestrijden. Want als we niet vechten tegen de Islamisering zullen we alles kwijt raken; onze culturele identiteit, onze democratie, onze rechtsstaat, onze vrijheden, onze vrijheid. Wij hebben de plicht om de ideeën van Rome, Athene en Jeruzalem te verdedigen. Het oude erfgoed van onze voorvaderen wordt aangevallen, we moeten opstaan en verdedigen…. ”

Deze vertaalde citaten uit de toespraak waarmee Geert Wilders de Westerse wereld probeert wakker te schudden en aan te moedigen om hem te volgen in zijn strijd tegen de Bedreiging van de Vrijheid en Democratie, verwoorden tevens de mening van een aantal reageerders onder mijn blog.
Opvallend is dat vooral positief benoemen van het feit dat moslims deel intrinsiek deel uitmaken van de Westerse wereld in het algemeen en de Europese nationale samenleving in het bijzonder en daarmee de identiteit van samenlevingen bepalen als een rode lap op een stier werkt. Positief benoemen betekent je ogen sluiten voor het Gevaar wat zich inmiddels overal genesteld schijn te hebben.
Wat we nodig hebben zijn harde woorden die de moslims duidelijk moet maken dat alles volgens de erfgoedverdedigers onverenigbaar is met dat erfgoed moet worden afgezworen alvorens ze ook maar enige kans maken om als volwaardige westerse burger te worden geaccepteerd. Kritiek op deze zienswijze wordt direct gediskwalificeerd als dom, onwetend en verblind. Ontkenners zijn zij die het Gevaar niet erkennen. Verdacht, onbetrouwbaar bij het verdedigen van de Westerse wereld en daarom ongeschikt om deel te nemen aan het Islamdebat.

In mijn ogen herbergt het gedachtegoed van Wilders, zijn volgers en sympathisanten een gevaar voor de democratische en pluriforme samenleving. Ik huiver van hun verheerlijking van het Griekse, Joodse, Christelijke erfgoed. Van de geschiedvervalsing waarbij de voorchristelijke periode in Noord Europa en rol die de Islamitische cultuur gespeeld heeft in de overlevering wordt verzwegen. Het gaat ook voorbij aan de rol van het christendom in het gewelddadige terugdringen van de heidense heerschappij in het Noorden en de rationele Islamitische heerschappij in het Zuiden, met als laatste victorie de inname van Grenada (waar Columbus bij aanwezig was) en de kolonisatie woede die daar opvolgde. Noch wordt erop enige manier gerept over de non-positie van Joden die, in tegenstelling tot Moslims die als bekwame handelaars op een mate van respect en vrijheid konden rekenen, in de 16de eeuw zelfs werden beschouwd als de verspreiders van de pest.

Het bekrompen superioriteitsdenken en arrogante vermeende rechtschapenheid doen mijn nekharen rijzen en mijn nagels krommen. Dit betekent echter niet dat ik dit gedachtegoed wil uitsluiten van het publieke debat, in tegendeel ik wil hen als gelijkwaardig partner van repliek kunnen dienen en vrij zijn mij te verdedigen tegen de labeltjes die mij en anderen worden opgeplakt. Ik wil derhalve ook de vrijheid hebben om dit gedachtegoed te labellen. Aan de houder van het gedachtegoed de taak om, wanneer hij dat wenst, mijn argumenten van weerwoord te voorzien.
©december 2008 Ina Dijstelberge
79 reacties

terug naar boven

Met Geert aan de keukentafel

Ik schuif aan, als analist, bij Geert aan de keukentafel. Eigenlijk kampt hij met een vreselijke fobie, in iedere gebeurtenis ziet hij het bewijs van de gewelddadige abjecte islam ideologie die te zwaard en ter vuur bestreden moet worden.

Geert vind zichzelf succesvol, gesteund door (virtueel) een miljoen kiezers. Samen strijden zij voor onze vrijheid en die van onze kinderen en kleinkinderen, want die is in het geding. We worden ernstig bedreigd. Dat zie je volgens hem dagelijks. Potenrammers dat zijn kut-marokkanen en criminelen zijn allochtonen.

Zelf heeft Geert dit aan den lijve ondervonden toen hij nog op de kanaaleilanden woonde en rennend naar zijn voordeur moest en in Israël, waar hij regelmatig in de schuilkelder moest zitten. Grote trauma’s.

De jonge Geert was echter een ‘lastige’ zeg maar gerust een Limburgse kut-puber. Hij spijbelde en had lak aan gezag. Wat hij verder deed is gissen. Maar in die periode was diefstal, zuipen, joy-riding en potenrammen een geliefde bezigheid onder de jongeren. Opgroeiend vond Geert zijn plek bij de VVD, hier kon hij bloeien totdat zijn monocultuur een gevaar werd voor de liberale diversiteit. Toen werd hij rigoureus uit de partij verwijderd.

Maar helaas heeft de VVD het verkeerde jaargetijde uitgekozen en bleef een wortelkluitje achter in de kamer. Opnieuw bloeide Geert op. Geert is, in de tweede kamer, koning eenoog in het land der blinden. Hij weet zich omringd met grijze muizen en halve ambtenaren. Zijn narcisme en martelaarschap is bijna ontwapenend.

Enig zelfinzicht heeft Geert nog wel. Zo beseft hij heel goed dat hij zijn huidige beperking van beweging aan zichzelf te danken heeft. Maar het is het waard. In naam van de vrijheid van meningsuiting, op weg naar een Nederland waar een gemoedelijke vooroorlogse sfeer hangt, waar de regels van wat wel en niet kan helder zijn, waar hij kan rondscheuren in zijn blitse wagen…

Zonder de religie natuurlijk, want geloven doet Geert niet.

terug naar boven