Neo-Nationalisme : Ander ben Ik : Duisternis in het licht

Al deze partijen hebben het nationaal belang hoog in het vaandel, zien de vreemdeling en Eurabia als de grootste bedreiging van dit nationaal belang en zien geen heil in een verdere ontwikkeling van de Europese Unie.
Kortom, eigen volk eerst!

De grootste angst is dus verlies van de eigen autochtone identiteit en om dit te voorkomen moet :
- er een immigratie stop komen,
- de rol van Europa verder teruggedrongen worden,
- er minder geld naar de Europese unie stromen
- het nationalistische gevoel worden bevorderd en zonodig opnieuw aangeleerd worden
- het leger sterk blijven, maar minder ingezet worden voor internationale missies
- criminaliteit en terrorisme krachtiger bestreden worden.

Daarnaast vinden deze partijen de rol van de overheid te groot. Deze moet teruggedrongen worden. Het verkleinen van het overheidsapparaat is daarbij de oplossing.

Een derde punt is de internationale samenwerking en hulp. Ook dit is een doorn in het oog van de partijen. Bakken met geld die niet ten goede komen van de eigen bevolking worden naar hun mening over de balk gesmeten. Oplossing geen geld meer uittrekken voor ontwikkelingshulp.

Natuurlijk wordt er op deze manier veel geld bespaard en dat geeft de mogelijkheid tot een flinke belastingverlaging. Een belastingverlaging die vooral gunstig is voor de midden en hogere inkomensgroepen.

Opvallend is overigens dat de aanhang van deze Nationalistische partijen voornamelijk uit de lagere sociaal economische groepen komen, groepen die er uiteindelijk helemaal geen belang bij hebben dat het beleid wat deze partijen voorstaan wordt uitgevoerd.

Ik vind de nationalistische ontwikkelingen bedreigend. Zij staan een wereld voor die is ontdaan van vrijheid, gelijkheid en medemenselijkheid .
Een koude wereld waar ik me niet in thuis voel.

Derhalve volg ik de ontwikkelingen rond de PVV op de voet en schrijf hier regelmatig bijdragen over.

©augustus 2007 Ina Dijstelberge
terug naar boven

Met Geert aan de keukentafel

Ik schuif aan, als analist, bij Geert aan de keukentafel. Eigenlijk kampt hij met een vreselijke fobie, in iedere gebeurtenis ziet hij het bewijs van de gewelddadige abjecte islam ideologie die te zwaard en ter vuur bestreden moet worden.

Geert vind zichzelf succesvol, gesteund door (virtueel) een miljoen kiezers. Samen strijden zij voor onze vrijheid en die van onze kinderen en kleinkinderen, want die is in het geding. We worden ernstig bedreigd. Dat zie je volgens hem dagelijks. Potenrammers dat zijn kut-marokkanen en criminelen zijn allochtonen.

Zelf heeft Geert dit aan den lijve ondervonden toen hij nog op de kanaaleilanden woonde en rennend naar zijn voordeur moest en in Israël, waar hij regelmatig in de schuilkelder moest zitten. Grote trauma’s.

De jonge Geert was echter een ‘lastige’ zeg maar gerust een Limburgse kut-puber. Hij spijbelde en had lak aan gezag. Wat hij verder deed is gissen. Maar in die periode was diefstal, zuipen, joy-riding en potenrammen een geliefde bezigheid onder de jongeren. Opgroeiend vond Geert zijn plek bij de VVD, hier kon hij bloeien totdat zijn monocultuur een gevaar werd voor de liberale diversiteit. Toen werd hij rigoureus uit de partij verwijderd.

Maar helaas heeft de VVD het verkeerde jaargetijde uitgekozen en bleef een wortelkluitje achter in de kamer. Opnieuw bloeide Geert op. Geert is, in de tweede kamer, koning eenoog in het land der blinden. Hij weet zich omringd met grijze muizen en halve ambtenaren. Zijn narcisme en martelaarschap is bijna ontwapenend.

Enig zelfinzicht heeft Geert nog wel. Zo beseft hij heel goed dat hij zijn huidige beperking van beweging aan zichzelf te danken heeft. Maar het is het waard. In naam van de vrijheid van meningsuiting, op weg naar een Nederland waar een gemoedelijke vooroorlogse sfeer hangt, waar de regels van wat wel en niet kan helder zijn, waar hij kan rondscheuren in zijn blitse wagen…

Zonder de religie natuurlijk, want geloven doet Geert niet.

©juli 2008 Ina Dijstelberge
10 reacties

terug naar boven

De staat van Nederland

Het criminaliseren van (groepen) mensen om daarmee macht te verwerven is minstens zo oud maar hoogstwaarschijnlijk ouder dan de weg naar Rome. Het is een proces wat als doel heeft om ongewenste elementen uit de maatschappij te verwijderen om daarmee de gunst van het volk te verkrijgen. Dit soort processen vindt op allerlei niveaus plaats en kan tot de meest vreselijke excessen leiden.

Wat zie je in een dergelijk proces gebeuren?
Het vervagen van de normen en waarden bij het volk, de verloedering van de samenleving en de identiteit van de natie worden de speerpunten van beleid. Vervolgens wordt door stigmatisering en versterking van de in de samenleving aanwezige trend tot negatieve beeldvorming, de ongewenste elementen uitgelicht en buiten de samenleving geplaatst.

Door een generalisering van gebeurtenissen en onderzoeksgegevens wordt de problematiek uitvergroot en de noodzaak tot actie versterkt. In een sfeer van achterdocht en angst, zie je een toenemend stoer en dreigend taalgebruik en reeksen aan ongegronde, overhaaste en uit hun verband gerukte verdenking en verdachtmaking. Het zonder concrete verdenking, bijv. op grond van geruchten, anoniem geklik en (vermeende) groepskenmerken in de beklaagdenbank zetten wordt meer regel dan uitzondering. Een steeds grotere groep in de samenleving ziet de ongewenste elementen als bedreiging. De roep om inzet van onnodig zware middelen die erger zijn dan de “kwaal” neemt hand over hand toe.

Het handhavingsbeleid, de controle, bureaucratie en het strafrecht worden verzwaard. Op grond van het algemeen belang vindt in toenemende mate onnodige schending van de privacy plaats. Maatregelen die de individuele vrijheid beperken worden onder valse voorwendselen en zonder deugdelijke bewijsvoering ingevoerd. Onder het motto: als je niets te verbergen hebt, dan is er niets aan de hand, geven de goedwillende burgers steeds meer van hun privacy op. Zij die zich verzetten worden direct als verdacht beschouwd.

De staat van Nederland. Toen in de negentiger jaren respectievelijk rechts en conservatief hun macht ineen zagen schrompelen zochten zij naar een manier om deze terug te winnen. Rechts herwon de macht door zich op de migrantenproblematiek te werpen en de conservatieven, die door rechts en links aan de kant waren gezet, maakten dankbaar gebruik van de verloedering en de teloorgang van de moraal.

Het feit dat rechts een verbond met de duivel had gesloten gaf eind jaren negentig de ruimte aan een nieuwe groep, de neocons die in Pim Fortuyn de ultieme aanvoeder vonden. Zij vernauwden het migrantenprobleem tot de moslims, verbonden het met het morele verlies en wezen de gevestigde macht in het algemeen en links in het bijzonder aan als de schuldigen voor de muticuturee malaise. Toen werd Pim vermoord door een linkse activist en in zijn kielzog Theo door een moslim fundamentalist; het bewijs van hun gelijk.

De chaos die daarna ontstond maakte dat het volk koos voor zekerheid, voor gedegen christendemocratie, het tijdperk Balkenende trad aan. Eerst met de VVD, die vervolgens met Wilders en Verdonk naar rechts opschoof. Het CDA manoeuvreerde handig en zorgde dat deze militanten figuren zich afscheidde waardoor de VVD gereduceerd werd.
Bij de laatste verkiezingen negeerde het CDA de SP en gokte op de geilheid naar macht bij de PvdA en hebben vertrouwen in hun gereformeerde medebroeder Wouter. Bovendien was de multiculturele PvdA veel geschikter om de migranten en migrantenminnende rustig te houden. Daarnaast hebben ze de moslims hard nodig om de verfoeide atheïsten buiten de deur te houden. In de CU vinden zij de legitimatie om het in de wortels christelijke gedachtegoed in Nederland te versterken, immers het geloof is de bron van de moraal.

Terwijl de VVD in rep en roer is en heftig zoekende is naar de juiste koers en kapitein, grijpen Wilders en Verdonk de kans om het ondertussen flink opgang gekomen verburgerlijkingproces te versnellen en daarmee hun macht te vergroten. Zij richten zich op de verongelijkte Nederlanders en gebruiken alle middelen om de aanstaande ondergang van Nederland aan te tonen en hun ideeën voor een puur Nederlandse heilstaat te propaganderen.

Links en links van links is in verwarring, hoe kan je met een middenlinkse meerderheid de macht verliezen. Bovendien is ook het anti-gedoog virus en het burgerlijk fatsoen diep de linkse gemeenschap binnengedrongen. Links, midden en rechts spreken over de noodzaak van een algemene boetedoening over de donkere jaren tachtig, de jaren dat de politie in staat van oorlog was met de activisten, de jaren dat anarchisme dreigde en het morele verval wortel schoot.
Bijna zestig procent van het volk smacht hier naar…

De conservatieven maken van de vergevorderde polarisaties handig gebruik en weten ook de eveneens in een identiteitscrisis verkerende PvdA te minimaliseren. Het christelijk front voelt zich oppermachtig, na het behoud van het verbod op godslastering kan nu eindelijk worden afgerekend met die verdomde linkse rakkers… De Marokkanen en dierenactivisten zijn al buitenspel gezet, nu zijn de milieu en sociale activisten aan de beurt. In het gevang met dat stelletje ongeregeld, dat criminele tuig. Vertrouw op ons, God is onze burcht en wij gaan van Nederland weer een fatsoenlijk land maken ook al moeten we daarvoor onze ziel aan de populistische duivels verkopen.

Mijn oproep aan de PvdA.
Recht uw rug, gooi die gereformeerde verrader eruit. Wees trots op de principes van gelijkheid, rechtvaardigheid en solidariteit.
Vecht voor de verstotene der aarde…

©augustus 2008 Ina Dijstelberge
31 reacties

terug naar boven

Nieuw rechts is één en al bombast.

Het offensief van de nieuwe rechtse zakelijkheid en het daarbij gepaard gaande populisme wordt op alle fronten ingezet. Na de multiculturele samenleving, de linkse kerk is het nu de beurt voor het ‘ontmaskeren’ van de feministen en de paternalistische overheid. Ook zij maken onderdeel uit van de groep die het volk jarenlang in een wurggreep gehouden en voorgelogen heeft.
Erger, de linkse feministen willen ons nog doen geloven dat het niet de vrouwen maar de drempels in de samenleving zijn die de oorzaak zijn van de lage participatie van vrouwen op de arbeidsmarkt en meer specifiek vrouwen in de top. Het is dan ook geen wonder dat alle topvrouwen rechts zijn en dan volgt het rijtje Margareth Thatcher, Condeleesa Rice, Angela Merkel, Neelie Kroes, Sylvia Toth en Rita Verdonk. Sterke vrouwen die op eigen kracht de top hebben bereikt. Niks gezeur over glazen plafond gewoon doen!

Althans dat is het idee dat je zou krijgen als je de artikelen en reacties op de opiniepagina van de Volkskrant leest. Een enkeling, zoals Malou van Hintum, waagt de opinie dat topvrouwen rechtse vrouwen zijn te weerleggen met een rijtje ‘linkse top vrouwen’. Het feit dat de meeste van deze vrouwen veelal carrière hebben gemaakt via of binnen politieke en maatschappelijke instituties, is voor een vaste groep reactanten reden om deze vrouwen direct te diskwalificeren.

Het verheffen van de economische wereld tot de ‘echte wereld’ lijkt na twintig jaar vercommercialisering van de samenleving gemeengoed te worden. De vrije markt is daarbij het ultiem middel voor de optimale ontplooiing van individuele vrijheid. De overheid een bijna overbodig apparaat, dat meer kost dan het opbrengt, geen waar voor het geld biedt en bovenal op een paternalistische manier de vrijheid van de burger beknot. Subsidies, de wijze waarop de overheid belastinggelden verdeelt, zijn wanneer het niet bedrijfsmatige of vermogensvermeerderende of veiligheidsverhogende input betreft, uit den boze.

Klaas Elgersma schrijft daarover:

Wat ieder jaar en ook nu weer onbelicht blijft, is de enorme stroom subsidies, die door de rijksbegroting en die van andere overheden heenloopt. Die subsidies vertekenen de begrotingen sterk, zijn overbodig, concurrentievervalsend en paternalistisch.
De overheden geven subsidie voor heel veel zaken die in de hobbysfeer liggen, bijvoorbeeld op het terrein van sport en cultuur. Wanneer we zouden besluiten hobby’s weer tot de privésfeer te rekenen, dan zouden de (rijks)belastingen fors naar beneden kunnen.

Het betitelen van de overheid als paternalistisch, het wijzen op de burger die zelf mans genoeg is om keuzes in het leven te maken, het geloof dat de markt aan al die verschillende individuele behoeften gehoor zal geven en het onderkennen van het belang van allerlei maatschappelijke voorzieningen is het credo van de moderne echo mens. Solidariteit is een vies wordt, een belediging voor de intelligentie van de mens, het enige belang is het eigen belang en de ander wordt nog slechts als concurrent beschouwd.
Wanneer de aanhangers van deze nieuwe zakelijk hun zin krijgen dan zal de samenleving kil, verschraald en kleurloos worden.

Als we kijken naar de laatste politieke barometer hebben de partijen die een dergelijk Nederland voorstaan (VVD, PVV en TON) 26,1% van de stemmers achter zich staan. En hoewel het geschreeuw en gekakel anders doet vermoeden is hun aanhang tanende. Ook de wijd bejubelde val van de linkse kerk wordt door de cijfers niet ondersteund. De linkse partijen ( PvdA ,SP, GL, D’66 en PvdD)vertegenwoordigen al geruime tijd stabiel ruim 40% van de kiezers. Ruim 30% kiest voor de christelijke (CDA, CU en SGP) veiligheid, naastenliefde en preutsheid.

Het is daarom in mijn ogen absurd dat we een bombastische minderheid de agenda in de politiek en media laten bepalen. Kwalijker nog is dat het kabinet uit angst voor het verlies van de steun van de kiezer de rechtse propaganda en drogredenen serieus neemt. Stop met die waanzin, zou ik zo zeggen.

©september 2008 Ina Dijstelberge
17 reacties

terug naar boven

The world according to Geert Wilders.

“…Maar wat we het meest moeten vrezen is de sluipende islamisering, de stealth jihad. Omdat iedere islamitische wijk, elke Islamitische winkel, elke moskee, elke islamitische school, elke burka, elke sluier door veel moslims wordt beschouwd als bouwstenen op weg naar een groter doel, op weg naar dominantie.
Dit is in feite de kern van het probleem. Niet de criminaliteit, zelfs niet de financiële lasten. Het grootste probleem is de demografische ontwikkeling, en de invloed op onze samenleving. Immigratie uit islamitische landen en de demografie zal resulteren in het Eurabia waar de dappere Bat Ye’or over waarschuwt. Dit zal als wij niet tot actie over gaan de realiteit worden …

…In plaats van leiderschap te tonen neemt de politieke elite ons in de maling door onze eigen principes tegen ons te gebruiken.
Ik geef vijf voorbeelden.

Eerste. Onze tolerantie wordt gebruikt als een argument om meer de islam, om meer moslims, binnen te halen en ons te vertellen dat wij hun cultuur niet mogen bekritiseren, doe je dit wel dan krijg je het label intolerant en racistisch opgeplakt.

Tweede. Democratie. Politici kunnen moeilijk weerstand bieden aan een groeiend moslim-electoraat. Daarom geven zij, om hun stem te winnen, toe aan hun grieven en eisen. Het zal niet lang duren voordat de sharia, wettelijk en democratisch, door middel van een meerderheid van de stemmen, wordt ingevoerd. De voormalige Nederlandse minister van Justitie heeft eens gezegd dat de sharia als een twee derde meerderheid van de bevolking er voorstander van zou zijn, deel zou kunnen uitmaken van het Nederlandse rechtssysteem.

Derde. Onze vrijheid van godsdienst wordt gebruikt door een ideologie die geen plannen heeft om zich aan onze spelregels te houden, maar toch dezelfde rechten als onze traditionele religies voor eeuwen hebben gehad, eist;

Vierde. Onze verzorgingsstaat waar ooit de wereld ons om benijdde, fungeert nu als een magneet voor veel niet-westerse immigranten, die dromen van een geriefelijk leven in het rijke Europa.

Vijfde. Onze open grenzen symboliseren onze open mentaliteit, een voorbeeld van onze kosmopolitische gastvrijheid. Maar nu hebben we de controle over onze grenzen verloren en kunnen we zelfs niet bijhouden wie er in onze landen zijn, laat staan voorkomen dat ze binnenkomen…

…Het is heel moeilijk om optimistisch te blijven in het licht van de toenemende islamisering van Europa. Het tij keert zich tegen ons. We verliezen op alle fronten. Wat de bevolkingssamenstelling, de islam wint aan momentum. De regerende elite is zelfs trots op de moslim-immigratie. Immers, op deze manier kunnen ze iedereen laten zien dat ze geen racisten zijn. Academici, de kunsten, media, vakbonden, de kerken, het bedrijfsleven, het hele politieke establishment hebben zich allemaal bekeerd tot de suïcidale theorie van het multiculturalisme en cultureel relativisme.

Cultureel relativisme is de grootste ziekte van het hedendaagse Europa. Niet alle culturen zijn gelijk. Onze westerse cultuur is beter dan de islamitische cultuur. In de woorden van de dappere dr. WAFA Sultan: “Het is een botsing tussen beschaving en achterlijkheid, tussen de beschaafde en de primitieve, tussen barbaarsheid en rationaliteit”….

De islamitische ideologie stelt niet samenwerking of assimilatie als doel, maar beoogt onderwerping van en dominantie ten opzichte van niet-moslims. Er is geen gematigde islam, zal er nooit een gematigde islam zijn. Er zijn gematigde mensen die zichzelf moslim noemen, maar er is geen gematigde islam.

Linkse journalisten en linkse politici haasten zich om op iemand met kritiek op de islamisering het label ‘extreemrechts’ te plakken. Het hele establishment heeft de zijde van de islam gekozen. Links, liberalen en de christendemocraten zijn nu verslaafd aan de islam. Ze zijn Dhimmi’s. Lenin noemde mensen die onwetendheid en onbewust zijn zaak helpen:”nuttige idioten”. Nou, het Westen zit nu vol met deze “nuttige idioten”, en ze zijn er zelfs trots op.

Laat me afronden. De essentie van mijn korte toespraak van vandaag is dat Europa zich in het proces van islamisering bevindt, en dat we dat moeten bestrijden. Want als we niet vechten tegen de Islamisering zullen we alles kwijt raken; onze culturele identiteit, onze democratie, onze rechtsstaat, onze vrijheden, onze vrijheid. Wij hebben de plicht om de ideeën van Rome, Athene en Jeruzalem te verdedigen. Het oude erfgoed van onze voorvaderen wordt aangevallen, we moeten opstaan en verdedigen…. “

Deze vertaalde citaten uit de toespraak waarmee Geert Wilders de Westerse wereld probeert wakker te schudden en aan te moedigen om hem te volgen in zijn strijd tegen de Bedreiging van de Vrijheid en Democratie, verwoorden tevens de mening van een aantal reageerders onder mijn blog.
Opvallend is dat vooral positief benoemen van het feit dat moslims deel intrinsiek deel uitmaken van de Westerse wereld in het algemeen en de Europese nationale samenleving in het bijzonder en daarmee de identiteit van samenlevingen bepalen als een rode lap op een stier werkt. Positief benoemen betekent je ogen sluiten voor het Gevaar wat zich inmiddels overal genesteld schijn te hebben.
Wat we nodig hebben zijn harde woorden die de moslims duidelijk moet maken dat alles volgens de erfgoedverdedigers onverenigbaar is met dat erfgoed moet worden afgezworen alvorens ze ook maar enige kans maken om als volwaardige westerse burger te worden geaccepteerd. Kritiek op deze zienswijze wordt direct gediskwalificeerd als dom, onwetend en verblind. Ontkenners zijn zij die het Gevaar niet erkennen. Verdacht, onbetrouwbaar bij het verdedigen van de Westerse wereld en daarom ongeschikt om deel te nemen aan het Islamdebat.

In mijn ogen herbergt het gedachtegoed van Wilders, zijn volgers en sympathisanten een gevaar voor de democratische en pluriforme samenleving. Ik huiver van hun verheerlijking van het Griekse, Joodse, Christelijke erfgoed. Van de geschiedvervalsing waarbij de voorchristelijke periode in Noord Europa en rol die de Islamitische cultuur gespeeld heeft in de overlevering wordt verzwegen. Het gaat ook voorbij aan de rol van het christendom in het gewelddadige terugdringen van de heidense heerschappij in het Noorden en de rationele Islamitische heerschappij in het Zuiden, met als laatste victorie de inname van Grenada (waar Columbus bij aanwezig was) en de kolonisatie woede die daar opvolgde. Noch wordt erop enige manier gerept over de non-positie van Joden die, in tegenstelling tot Moslims die als bekwame handelaars op een mate van respect en vrijheid konden rekenen, in de 16de eeuw zelfs werden beschouwd als de verspreiders van de pest.

Het bekrompen superioriteitsdenken en arrogante vermeende rechtschapenheid doen mijn nekharen rijzen en mijn nagels krommen. Dit betekent echter niet dat ik dit gedachtegoed wil uitsluiten van het publieke debat, in tegendeel ik wil hen als gelijkwaardig partner van repliek kunnen dienen en vrij zijn mij te verdedigen tegen de labeltjes die mij en anderen worden opgeplakt. Ik wil derhalve ook de vrijheid hebben om dit gedachtegoed te labellen. Aan de houder van het gedachtegoed de taak om, wanneer hij dat wenst, mijn argumenten van weerwoord te voorzien.
©december 2008 Ina Dijstelberge
80 reacties

terug naar boven

Wilders loopt de Kamer uit, minacht het parlement en laat zijn aanhangers in de kou staan.

Het antwoord van de heer van Geel deed de heer Wilders besluiten het door de heer van Geel onparlementair betitelde schijndebat te verlaten en niet langer deel te nemen aan het democratisch proces. Een vreemd doch camerageniek moment.

En dat laatste telt voor Wilders. Immers hij hekelt al tijden de schertsvertoning in de kamer en had dus al vele malen eerder op een dergelijk demonstratieve wijze de kamer kunnen verlaten, maar dat had hooguit een kleine vermelding opgeleverd. Nee, nu live op t.v. was het grote moment voor Geert daar. Even perfect geregisseerd als Fitna verlieten hij en zijn volgelingen de Kamer. Kamerleden; de Kamerleden, voorzitter en aanwezige bewindslieden in een mengeling van verbijstering, verontwaardiging en vermakelijkheid achterlatend.

Dat de PVV daarbij als vertegenwoordiger hun kiezers en toenemende aanhang monddood maakt schijnt hem niet te deren.
De gewone goedgeaarde Nederlander, zij die zorg nodig hebben en juist in dit debat een stem verdienen worden niet gehoord. De extra stemmen die straks nodig zijn om bijvoorbeeld de korting op de zorgtoeslag ongedaan te maken zijn hierbij teniet gedaan en het door een toenemend aantal mensen zo gewenste tegengeluid verstomd.
Althans, in het parlement, want in de media zal Wilders uitgebreid de gelegenheid krijgen om zijn stoere statement toe te lichten, daarbij opnieuw de aandacht afleidend van de zaak waar het nu werkelijk om draait.

Ook vindt de PVV het klaarblijkelijk niet belangrijk om hun alternatieven onderbouwd aan de kamer en het volk voor te leggen en te laten bevragen. Zij die geïnteresseerd zijn worden verwezen naar de website of moeten het doen met de slogan: ” De oplossing voor alle problemen : weg met migranten, stoppen met de hobby’s van de linkse kerk, stoppen met ontwikkelingssamenwerking en stoppen met Europa.”.

Geert Wilders en zijn PVV hebben niet veel op met de democratie en het democratisch bestel. Zij bespotten het, minachten het en keren het de rug toe…echter ze verwachten wel dat dit zelfde bestel hun groot maakt, zo groot volgens enkele aanhangers, dat ze de andere spelers buitenspel kunnen zetten.

Zou Geert vroeger dat jongetje zijn geweest die stampvoetend van tafel liep als hij zich tijdens een spelletje monopolie onheus bejegend voelde?

©maart 2009 Ina Dijstelberge
68 reacties

terug naar boven

Geert Wilders als katalysator in de politieke arena?

.

Goed maar, welke rol speelt Wilders en zijn PVV dan op het hedendaagse politiek toneel.
Is hij de ijsbreker die het gesloten politieke establishment openbreekt, leidt zijn wijze van oppositie voeren tot een zelfreflectie bij de gesettelde partijen ,zorgt hij ervoor dat binnen partijen zelf tegenspraak ontstaat. of heeft Wilders inmiddels zijn hand overspeeld en zorgt zijn optreden ervoor dat het establishment de rangen sluit, waardoor hij als een boer Koekoek, `de spreekbuis van de onderbuikgevoelens wordt? Ik acht zelf de kans groot dat dit laatste zal gebeuren.

De ijsbrekers.
Het lokale politieke landschap werd met de komst van Henk Westbroek en Leefbaar Utrecht flink door elkaar geschud. De one-issue partij kwam in 1998 met negen zetels in de raad en toonde daarbij aan dat met een gerichte actie waarbij het belang van de burger boven het belang van de stad wordt gesteld kon rekenen op een substantiële steun van die burger. Maar daar bleef het niet bij, met zijn populistische optreden en opmerkingen als ‘troetelturk’ wist Westbroek de gevoelige snaar te raken van de door partijpolitieke geslotenheid gekenmerkte politieke establishment. Bovendien werd duidelijk dat bij de stadsontwikkeling economische belangen prevaleerde boven het belang van de bewoners.

Fortuyn was natuurlijk de werkelijke ijsbreker die met zijn uitgesproken links conservatieve ideeën en flamboyante voorkomen het landelijke politiek op zijn kop zette. De gevestigde politieke partijen bleken niet in staat te zijn om een juiste houding tegenover hem aan te nemen en tot overmaat van ramp kozen ze voor een halfslachtig negeer en persoonlijke aanval strategie. Het dieptepunt was daarbij de houding van Melkert tijdens het inmiddels fameuze verkiezingsdebat.
Door Fortuyn werden de vastgeroeste, bijna inteeltachtige structuren van de grote partijen blootgelegd, werd de steun van een vast electoraat plotseling onzeker en werd de abstracte kloof tussen burger en politiek zichtbaar. En bovenal werd kritiek op immigratie cultuur en religie vanuit het verdomhoekje in het centrum van het publieke debat bracht. Ik ben ervan overtuigd dat als Fortuyn niet was vermoord, de door hem ingezette beweging werkelijk vruchtbare resultaten had laten zien en dat bovendien de polarisatie zich langs andere lijnen ontwikkeld zou hebben.

Maar, helaas, de LPV die de stem van Fortuyn levend moest houden en vorm moest geven verzaakte en lieten daarbij hun kiezers ontgoocheld achter. Zij stapte in de val van regeringsverantwoordelijkheid en werden daardoor direct opgezogen in de modderpoel van handjeklap en achterklap. Daarbij de kans missend om het dualisme enige vorm te geven Het enige wat overbleef was, gesteund door de rechtse krachten in de VVD, een polarisatie langs etnische lijnen. De politieke elite had de eerste aanval geneutraliseerd en begon zich alweer behaaglijk in het pluche te nestelen toen Theo van Gogh op een afgrijselijke wijze naar het hiernamaals werd geholpen.

De opportunisten.
Het hek was nu van de dam. Opportunisten als Wilders en Verdonk bouwden voort op de polarisatie langs etniciteit en de onverenigbaarheid van identiteit; vergrote dit uit en wonnen daarmee de harten van de ontevreden en opnieuw teleurgestelde kiezers. Links kon zich in de luwte van de focus op Moslims herstellen van de klappen die het na de dood van Fortuyn te verduren had gekregen. De VVD moest zich hervinden na het wegvallen van Wilders en Verdonk als kopstukken en de christendemocraten vaarden wel bij de onrust en lichtelijk paniek op beide flanken.
Toen kwam Fitna, in aanloop naar het verschijnen van de film waren het vooral de regeringspartijen die de voornemens van Wilders bijna als staatsgevaarlijk bestempelde en daarmee de toon zetten voor het debat. De isolatie van Wilders betekende dat de rest van de kamer één lijn kon trekken, waardoor Wilders in een isolement terecht is gekomen.

Tegenspraak als medicijn.
Toch heeft Wilders weel degelijk effect gehad op de partij politiek van met de VVD en de PvdA. De verharding in het migrantendebat, waar de VVD in de persoon van Verdonk heftig aan meedeed, leidde tot onvrede bij de meer sociaal liberale vleugel van de partij en eindigde in een crisis aan de top. Met de keuze van Mark Rutte boven Verdonk en met het uitzetten van Rita koos de VVD definitief voor de liberalere lijn en zijn ze nog steeds bezig om de juiste toon te raken waardoor ze weer in gunst van de kiezer kunnen komen.

Bij de PvdA kreeg door nieuwe regeringsdeelname het ego een enorme boost. Echter moesten ze daarvoor wel een aantal concessies doen die voornamelijk ter linkerzijde van de partij veel pijn deden. Daarnaast had men met de creatie van de niet gedekte post Wonen, Wijken en Integratie en de niet mediagenieke Ella Vogelaar zichzelf voor een onmogelijke taak gesteld om de inmiddels ook door hen erkende stagnerende integratie opnieuw vlot te trekken. Wat resulteerde in een enorme neergang in de peilingen. Terwijl de toon binnen de PvdA langzaam verharde en men duidelijker ‘het beestje bij de naam’ ging noemen, werd de positie van Vogelaar onhoudbaar en sneuvelde Ella. Toen kreeg de kredietcrisis greep op Nederland en kon Bos in de heldenrol van crisismanager stappen en de partij weer een vertrouwelijke uitstraling geven.

Het CDA kan, door de herschikkingen en herprofilering ter rechter en linkerzijde, zonder enige tegenwerking haar eigen koers varen, zij blijven stabiel en dat toont zich ook in de peilingen.

De SP heeft met het terug treden van Jan Marijnissen en de concurrentie op het gebied van belangenbehartiging door de PPV aan aantrekkingskracht en daadkracht ingeboet. Het is vooral D’66 en in mindere mate Groenlinks die het meest profiteren van de onstabiele PvdA en VVD zij krijgen en nemen alle ruimte om hun ideologie om te zetten in gedegen oppositievoering.

In ieder geval lijkt op dit moment er weer een bepaald evenwicht te ontstaan in de kamer, maar is er nog steeds geen sprake van werkelijke openheid wanneer het op het regeringsbeleid aankomt, laat staan dat er enig inzicht is in hoe het binnen alle logge overheid en semi-overheids organen reilt en zeilt.

Non dualisme.
Hierin speelt het gebrek aan een dualistische instelling bij regeringspartijen een grote rol. Hierdoor wordt het bijna onmogelijk om het in het regeerakkoord vastgelegde beleid vanuit de kamer te beïnvloeden. Zoals ik al eerder aangaf vind ik dat de LPF hier een kans heeft laten liggen. De fractie had als nieuwkomer en vaandeldrager van politieke vernieuwing het stilzwijgende non-dualisme kunnen doorbreken. Ook de SP had als zij de regeringsverantwoordelijkheid op zich genomen hadden dit opkunnen pakken. Tot op heden is dit niet gebeurd.

Aangezien uiterst rechts en links min of meer zijn gestabiliseerd en geen bedreiging meer vormt voor het evenwicht van het midden en dit midden de krachten verenigt om zich te weren tegen de financiële crisis zie ik voorlopig geen mogelijkheden om het politieke discours opnieuw open te breken.

Een gemiste kans?

©december 2008 Ina Dijstelberge
19 reacties

terug naar boven

Frank Bovenkerk : Lakeman en de PVV stellen dwaze vragen

Vrijdagmiddag op Radio 1 in Villa VPRO was Frank Bovenkerk, in het kader van de serie Zomergesprekken, een uur lang aan het woord over zijn werk , de etnicisering en de radicalisering van de maatschappij.

Deel 1 en Deel 2

Het gesprek sloot prachtig aan op een eerdere bijdrage van mij waarbij ik stel dat de focus op etniciteit en cultuur polarisatie en discriminatie in de hand werken.

Cultuur racisme.

Zijn werk en uitspraken geven vaak roering, niet in de laatste plaats door het veralgemeniseren en populariseren ervan in de diverse media en door politici. Vaak wordt hij aangehaald als bewijs voor het verband tussen cultuur en criminaliteit en/of terrorisme. Sommige van zijn criticasters plaatsen daarom ook Frank Bovenkerk in deze hoek plaatsen. Zelf distantieert hij zich hiervan.

Al zijn werk heeft altijd in dienst gestaan van het voorkomen van een racistische maatschappij. Cultuur kan geen sluitende verklaring of voorspelling opleveren. Veronderstellingen op dit gebied worden altijd door concreet onderzoek gefalsificeerd.
Cultuur speelt een factor zeker wanneer het om het begrijpen van bepaalde cultuurgerelateerde feiten gaat, maar dan alleen in verband met de eerste generatie migranten. Bij latere generatie is de verklarende factor cultuur ontoereikend en zijn het algemeen geldende en theoretisch onderbouwde structurele factoren die voor een geldige verklaring zorgen.

Als voorbeeld geeft hij de vooronderstelling dat Marokkaanse crimineeltjes vanwege hun zgn. schaamtecultuur altijd liegen.
Een van zijn studentes heeft daar onderzoek naar gedaan. Zij is in de rechtszaal gaan turfen hoe vaak er door deze groep werd ontkent. De uitkomst was dat deze groep significant meer ontkende dan anderen, maar tevens werden ook de meeste vrijgesproken.
Volgens Bovenkerk is het ontkennen niet te verklaren uit de cultuur. De ouders van deze kinderen vertonen namelijk niet het gedrag en het zou vreemd zijn wanneer culturele bepaaldheden een generatie overslaan.

Hier zijn het structurele factoren zoals lagere sociaal/economische klasse, weinig sociale controle vanuit het gezin en de gemeenschap en de straatcultuur die voor een sluitende verklaring voor het liegen.

Etnisch Nederland.

Frank Bovenkerk stelt dat de etnicisering van maatschappelijke problemen iets typisch Nederlands is en waar de omliggende landen met enig scepticisme tegenaan kijken. In een bijdrage aan het symposium ‘Ethiek van empirisch sociaal-wetenschappelijk onderzoek’ georganiseerd door de Advies Commissie Wetenschap en Ethiek (ACWE) van de Koninklijk Nederlandse Akademie van Wetenschappen op 22 juni 2006 j.l. zegt hij:

Wij doen het in Nederland veel vaker etnisch. Het woord ‘allochtoon’ wordt ook in geen enkel ander land gebruikt (laat staan de dubbel-negatieve categorie van ‘niet-Westerse allochtonen’). Qua gevoelswaarde staat het woord allochtoon voor een gemiddelde Fransman bijvoorbeeld gelijk aan het Engelse woord nigger. Het is een term die een categorie inwoners van Nederland maatschappelijk uitsluit en dat heeft onverwachte consequenties. Alle landen van West-Europa hebben met omvangrijke immigratie te maken (gehad), maar onze ‘allochtone’ bevolking is groter dan elders. Dat komt niet omdat het aantal immigranten groter is, maar omdat in Nederland de definitie zo ruim is genomen. Allochtoon is hij die zelf is geïmmigreerd of van wie ten minste één ouder buiten Nederland is geboren. Wij classificeren in Nederland mensen meer dan in andere Europese landen naar etnische afkomst, cultuur en… criminaliteitsprofiel.

Als wetenschapper geniet hij de ruimte die hij in Nederland heeft om vrij te onderzoeken . Dat is in omringende landen anders vanwege de vele taboes die er op etnisch onderzoek ligt. Voor hem opende het deuren om als het ware het onderzoeksgebied van de cultureel antropologische criminologie te onderzoeken.

Onderscheid, marginalisering en dwaasheid.

Hij verklaart de terughoudendheid van overheden ten aanzien van het bijhouden van statistieken waarin er een verband tussen etniciteit en criminaliteit wordt gelegd uit het feit dat men bang is voor stigmatisering en marginalisering van bevolkingsgroepen. Een niet geheel ongegronde angst gezien de huidige ontwikkelingen.
Opnieuw twee citaten uit het verslag van het symposium:

“De afweging die hier in Nederland is gemaakt vormt ten eerste een uiting van principiële weerzin tegen ieder taboe in de wetenschap.

Ten tweede levert het verzwijgen om redenen van politieke correctheid een politiek risico op van onbeheersbaarheid van een sociaal probleem. Dit gebeurt als het overheidsbeleid te ver af gaat staan van de beleving van sociale problemen bij de bevolking: frustratie bij de kiezers die geen racisten wensen te worden genoemd, conflictpotentieel in oude buurten, mogelijk ineffectieve criminaliteitsbestrijding wanneer deze niet etnisch specifiek is. Dat risico komen we alleen te boven door de werkelijkheid onder ogen te zien.

Ten derde: de organen van politie en justitie gaan op eigen houtje toch gegevens verzamelen om beleid te ontwikkelen en dat levert het risico op van onoordeelkundig gebruik van gevoelige gegevens.

Het onvoorziene effect van deze nuchtere keuze in Nederland is thans dat wetenschap en politiek ‘doorschieten’ en toch onderdeel worden van een xenofoob discours.”
“De schrik slaat me om het hart te moeten constateren dat het eerste gedeelte van de redenering precies zo loopt als wij het thans in Nederland doen voor Nederlanders die uit Marokkaanse, Turkse en Antilliaanse ouders voortkomen. Eerst wordt het criminologische profiel van een groep vastgesteld. Daarna worden de bijzonderheden met behulp van sociologische of criminologische theorieën geïnterpreteerd. Die misdaadcijfers per delictsoort weerspiegelen bijvoorbeeld het beroepsprofiel van de betreffende bevolkingscategorie; ze vormen culturele delicten in de zin dat gedragsvoorschriften die in de landen van herkomst sociaal zijn voorgeschreven of min of meer toegelaten, de betrokkenen in het nieuwe land in aanvaring brengen met de strafrechter; toppen en dalen in het delictenprofiel reflecteren normatieve opvattingen, enzovoort.”

In het radiogesprek zegt Frank Bovenkerk dat hij het niet eens is met de etnische uitsplitsing in het onderzoek naar criminaliteit en maatschappelijk ongewenst gedrag omdat deze het idee dat er een verklarend verband bestaat tussen specifieke etniciteit/ cultuur en dit gedrag versterkt. Dit begon reeds toen de bevolking werd opgedeeld in allochtonen en autochtonen. Makkelijk voor de statistieken, het vormen van beleid en natuurlijk politiek bedrijven.
Hij zelf heeft het altijd een ongelukkig en niet legitiem onderscheid gevonden. De WRR is indertijd van diverse kanten gewaarschuwd, ook door hem, voor de ellende die een dergelijk onderscheid zou kunnen opleveren. Als voorbeeld noemt hij de dwaze vraag wat de allochtonen ons kosten, die Lakeman 10 jaar geleden stelde en nu door de PVV wordt herhaald. Dwaas, omdat er geen enkele morele consequentie aan het antwoord verbonden kan worden.

Cijfertjes.
Daarentegen heeft hij grif gebruikt gemaakt van cijfermateriaal wat al dan niet toegestaan beschikbaar was. De cijfertjes bewijzen, volgens Bovenkerk niets, althans niet dat allochtonie als oorzaak kan worden aangewezen voor de problemen bij specifieke groepen van de bevolking. Het gaat bij deze cijfers namelijk bijna altijd over een hele kleine minderheid van de totale bevolking. Bovenkerk stelt dat verreweg de meeste individuele immigranten en hun afstammelingen, ook de jongemannen in deze groepen, hebben hoegenaamd niets met politie en justitie te maken. De meeste immigrantengroepen leveren geen bijzonder hoge criminaliteitspercentages op.

Er is sprake van twee probleemgroepen: jongemannen uit de Nederlandse Antillen en zij met Marokkaanse ouders. Uit onderzoek blijkt dat de redenen hiervoor liggen in de lage positie die deze groepen innemen in de maatschappelijke structuur waarbij de interne sociale controle van de groep niet (meer) werkt.
Echter het gaat hem daarbij om de verschillen en hoe je daar op een niet racistische manier mee om kan gaan. Hij wil daarbij niet gehinderd worden door wat andere daarmee in het xenofoob discours doen.

Het is aan de wetenschapper om in het ethische en politieke overwegingen om zijn objectiviteit te behouden. Eerste voorwaarde hierbij is om nooit onderzoek te doen waarbij etniciteit een variabele is, in plaats van een op relevantie theoretisch doordachte factor. Toevoegen als routine gaat voorbij aan het problematische karakter welke een sociale constructie als etniciteit met zich meebrengt. Tweede voorwaarden is dat men slechts publiceert als men absoluut zeker van de resultaten is.

Tot slot.
Zijn bijdrage aan het symposium sluit Frank Bovenkerk af met :

Het is mijn standpunt dat we er in Nederland goed aan hebben gedaan het taboe op de onderzoeksvraag naar het verband tussen etniciteit en misdaad naast ons neer te leggen. De kwestie is hier anders dan elders in Europa goed bespreekbaar geworden en lijdt geen ondergronds bestaan. Maar we kunnen die verworvenheid alleen maar in stand houden als daarbij eenvoudige regels van fatsoen worden bewaard. Dat is in laatste instantie een kwestie van beschaving.

In het publieke en politieke debat worden deze fatsoensnormen echter aan alle kanten overschreden. Al dan niet bewuste misinterpretatie en generalisaties van ook het werk van Frank Bovenkerk moeten bewijzen dat er wel degelijk een vaststaand verband is tussen cultuur en criminaliteit en dit moet op zijn beurt discriminerende maatregelen legitimeren. Daarmee wordt de beschaving die deze lieden zo hoog in het vaandel hebben aan de wortel vergiftigd.
©maart 2009 Ina Dijstelberge
85 reacties

terug naar boven

Wilders wint, maar wat?

De opkomst bij de Europese verkiezingen was weer bedroevend laag. Net iets meer dan 1/3 van de 12 miljoen kiesgerechtigden nam de moeite om de gang naar de stembus te maken.
2/3 derde van de kiezers bleef echter thuis.
Een deel zal dit bewust en/of met reden gedaan hebben, een ander deel kan het gewoon geen moer schelen…
…de wereld draait toch wel door.
Degene die wel zijn gaan stemmen deden dat uit plichtsbesef en /of enorm gemotiveerd om hun stem te laten gelden. Al dan niet voor Europa, sociaal of economisch, partijgetrouw of als protest stem tegen het landelijke bestuur.

Vooral dit laatste beheerste de verkiezingen wat op de uitslagenavond pijnlijk duidelijk werd. Waren het voorafgaand aan de verkiezingen nog de lijsttrekkers die met elkaar in debat gingen en werd tijdens deze debatten Europa nog enigszins centaal gesteld, nu werd er een hanen/hennen gevecht tussen de landelijke fractieleiders geënsceneerd.
Als opperhaan, Geert Wilders, de onbesliste winnaar en volgens eigen zeggen niet uit te sluiten, opvolger van Balkenende.
Deze laatste veronderstelling wordt gebaseerd op het idee dat de verkiezingsuitslag klakkeloos kan worden vertaald naar een landelijke verkiezing. En dit is niet mogelijk.
De verkiezingsuitslag van de Europese verkiezingen hebben altijd een vertekend beeld gegeven van de werkelijke politieke verhoudingen in Nederland. Kleine partijen scoorden altijd beter omdat menig kiezer van de grote partijen thuisblijft of eens op iets anders stemt.

De PVV heeft hier ook van geprofiteerd en heeft bovendien veel proteststemmen gekregen.
Daarnaast heeft de beweging inmiddels een vaste kern aanhangers aan zich weten te binden, zij zullen om hun aanbeden leider tot de grootste te maken zeker zijn gaan stemmen.
In totaal hebben ongeveer 750.000 mensen hun stem uitgebracht op Geert en met dat aantal zit Geert aan zijn max. Vertaald naar landelijk niveau, wanneer het opkomstpercentage twee maal zo hoog is betekent dit ongeveer 8,5% van de stemmen, oftewel 12/13 zetels. De euforie van Wilders en de zijne en de schrik van de Wilders vrezende is dus wat voorbarig.

De PVV in Europa zal zich wellicht niet in daad bij haar zusterbewegingen voegen, maar zal toch zeker vaak langs de zelfde lijnen het woord voeren en stemmen.
Het wordt wel interessant om te kijken door welke lobbyisten de vier vertegenwoordigers zich laten inpakken, de praktijk heeft ons inmiddels geleerd dat men daar binnen de beweging niet ongevoelig voor is.

©juni 2009 Ina Dijstelberge
58 reacties

terug naar boven

Het uiterst rechtse gezicht van de PVV.

Het nog niet openbare onderzoek over radicalisering in opdracht van minister van der Horst, gaf Synovate/de politiek barometer, het idee om onder de kop “In hoeverre is de PVV extreemrechts?” een klein opinie onderzoekje naar de kleur van politieke partijen in het algemeen en de PVV in het bijzonder te doen.

In het eerste deel wordt aan de hand van een vijftal vragen de geprononceerdheid van de mening van de Nederlandse kiesgerechtigde over de PVV vastgesteld.
Deze vragen waren ook al in mei gesteld waardoor je inzicht krijgt in de verschuiving die de laatste zes maanden heeft plaats gevonden.

Je kunt naast de conclusies die al genoemd worden stellen dat een derde deel van de Nederlanders over de PVV nog geen uitgesproken oordeel hebben gevormd. Ook is opvallend dat bij de jegens de PVV toch enigszins negatief gestelde stellingen het aantal mensen die dat volledig onderschrijven toeneemt en bij de laatste vraag die positief is gesteld zie je het omgekeerde effect.

Kortom, de Nederlandse kiesgerechtigde heeft niet zoveel fiducie in de PVV.

Toch lijkt de aanhang van de PVV er van overtuigd dat de partij de stem van het volk vertegenwoordigt. Echter het volk is groter dan de 17,2% van de kiesgerechtigden die nu zeggen op de PVV te stemmen. Je zou kunnen beargumenteren dat zich in de 35% die nog geen uitgesproken mening over de PVV heeft gevormd een groot deel sympathisanten bevinden. Ik schat dat dit zo’n 7- 10% is…maar dan nog spreken we over hooguit 25-30% van de kiesgerechtigden. Niet een overweldigende meerderheid.
In het tweede deel werd gevraagd de verschillende partijen in te delen in een links-rechts schaal waarin 0 het meest links en 10 het meest rechts is.

Zowel de Nederlandse kiezer, als de PVV stemmer zien de partij als rechts tot uiterst rechts
Bij D’66 en de PvdA is het omgekeerde het geval. Zij verliezen hun uitgesproken gezicht en hebben zich in het grijze midden genesteld.
Terwijl bij de traditionele uiterst linkse en rechtse partijen de tegenpool niet of nauwelijks herkent wordt doch het midden wel aanwezig is, zie je dat bij de PVV uiterst rechts en uiterst links bij elkaar komen, terwijl het midden vervaagt.
Met andere woorden de PVV komt over als een partij van uitersten…

©november 2009 Ina Dijstelberge
143 reacties

terug naar boven

De toekomst van Almere onder de PVV .

Volgens Maurice de Hond wordt bij de komende gemeenteraadsverkiezingen de PVV de grootste partij in Almere.
In het radio programma Kamerbreed van afgelopen zaterdag konden we horen welke toekomstplannen de PVV heeft voor de Almeerders.
In het programma gingen Berdien Stenberg (CDA), Alphons Muurlink (PvdA), Arno Visser (VVD) en jawel, Raymond de Roon (PVV) met elkaar in debat.
Van Roon zal bij winst niet zelf in het bestuur stappen. Hij wil het blauwe pluche in de tweede kamer niet opgeven en de pet kamerlid is volgens hem prima te combineren met de gemeentelijke pet, goed voor zo’n 93.000+ 24.000 = 117.000 euro per jaar en dat is exclusief eindejaarsuitkering.
Tijd is geen probleem. Gewoon een kwestie van goed organiseren.Nu ben ik zelf een vijftal jaren raadslid geweest van een stadsdeel met ongeveer de helft van het aantal inwoners van Almere en weet uit ervaring dat dit mij minimaal 20 uur per week kostte. Van kamerleden heb ik begrepen dat zij toch zeker 40 uur maar vaker 50-60 uur bezig zijn met hun werk. Dus, of van Roon is een workaholic, of hij laat het werk door andere doen.

Maar terug naar de titel.
De PVV wil in Almere de afvalstoffenheffing afschaffen, de subsidie op Cultuur afschaffen ( en Almere wil nog wel Culturele hoofdstad worden) en die van Sport drastisch verlagen. Het gemeentelijk apparaat moet sterk slinken. Dit laatste is geen probleem, de afdelingen die zich bezighouden met Vuil, Cultuur en Sport kunnen vanwege de eerst genoemde maatregelen,worden opgeheven. Voor de veiligheid willen zij straatcomando’s laten patrouilleren die het straattuig mores gaan leren.

Als het aan de PVV ligt kan de Almeerder zich dus verheugen op een stad die bedolven wordt onder het vuil, waar een kaartje voor het theater en de sportclub onbetaalbaar wordt, maar waar je beschermd wordt door een commando en je niet meer bang hoeft te zijn voor de confrontatie met een hoofddoek als je je paspoort verlengt, een burka en de bouw van een moskee.

Tel uit je winst.

©februari 2010 Ina Dijstelberge
125 reacties

terug naar boven

PVV isoleert zichzelf.

Argos, dat gisteren werd uitgezonden op Radio 1, ging op zoek naar de daden en het isolement van Wilders en zijn PVV. Daarbij keken zij `niet naar de ideologie, niet naar de retoriek, maar naar de parlementaire opstelling van de PVV.

Argos liet twee Leidse politicologen, Simon Otjes en Tom Louwerse, onderzoek doen.
Dit gebeurde aan de hand van een zevental vragen die de onderzoekers samen met de VARA en VPRO opstelden:

1. Wat doet de PVV in de Tweede Kamer?

Wanneer je als partij of kamerlid voorliggend beleid wil bijsturen dan zijn amendementen het meest effectief. Moties zijn meer een statement en alleen effectief als je ondersteuning krijgt en dus tot een compromis met andere partijen komt. A

In de periode 2006-2010 dienden alle partijen in totaal 7783 moties en amendementen in. Dit komt neer op een gemiddelde van 48,6 moties en amendementen. per kamerlid, 75% hiervan waren moties.
In onderstaande tabel en staafdiagram is dit uitgesplitst naar partij:

Moties

Amendementen

per partij

Moties

Amendementen

per Kamerlid

Percentage

moties

per partij

VVD

PVV

CDA

PvdA

PvdD

D66

SGP

Verdonk

1711

1049

933

890

732

624

407

361

387

PvdD

D66

PVV

SGP

VVD

Verdonk

PvdA

CDA

203, 5

120,3

103,7

89,1

65,8

64,5

22,2

21,7

Verdonk

PVV

PvdD

D66

VVD

PvdA

SGP

CDA

100%

95,10%

87,00%

84,50%

82,00%

78,70%

74,00%

71,60%

71,80%

71,30%

70,90%

Parlementaire activiteiten per partij

Stemmingen geïnitieerd door een partij naar type. Periode 2006-2010

>2. Hoe vaak stemt de PVV alleen?

De PVV is een partij die, ook historisch gezien zichzelf vaak isoleert dan wel door andere partijen geïsoleerd wordt.
Vooral het eerste jaar, als Rita Verdonk nog deel uitmaakt van de VVD, ligt het percentage dat de PVV alleen staat in haar stemverklaring hoog. (10,6%). Daarna daalde dit sterk (naar 5,6%).
Maar ook als het Verdonk effect niet wordt meegenomen valt het op dat de PVV minder vaak alleen stemt (8,6%) dan daarvoor. De PVV stelt zich dus constructiever op en zoekt vaker het compromis.

Wanneer e stemmingen worden uitgesplitst naar: alleen voor (haar eigen voorstellen) of alleen tegen (voorstellen van anderen). Valt op dat na de afsplitsing van Verdonk de PVV vooral minder vaak alleen voor stemt. Was dit in de periode nov.2006-sept.2007 nog 6,8% van de gevallen. In de periode sept.2007-april 2010 is dit 2,8% van de gevallen. Zelfs als we Verdonk negeren valt dit naar 4,9% van de gevallen.
Daar staat tegenover dat de PVV ongeveer even vaak alleen ergens tegenstemt (van 3,8% naar 2,8%).

Percentage dat een partij als enige voor of tegen stemt. Periode 2006-2010.

Percentage dat een partij als enige voor of tegen stemt. Periode 1952-2010.

3. Welke partijen stemmen hetzelfde als de PVV?

De mate waarin andere partijen hetzelfde stemmen als de PVV zegt ook iets over de mate waarin de PVV alleen staat in haar opvattingen.

Kijkend naar stemgedrag op verschillende onderwerpen, dan vallen kleine, maar veelzeggende patronen op.

Op alle onderwerpen stemt het Lid Verdonk het meest hetzelfde als de PVV. Op alle behalve twee onderwerpen is deVVD de tweede partij (Binnenlandse Zaken, inclusief Algemene Zaken Koninkrijksrelaties en VWS). Op deze twee onderwerpen is de SP de tweede partij.
Met name waar het gaat om milieu, integratie en veiligheid stemt de PVV relatief vaak hetzelfde als seculier rechts (VVD en Verdonk). Waar het gaat om Landbouw Natuurbeheer en Voedselveiligheid en Diergezondheidsfonds, Verkeer en Waterstaat stemt de PVV relatief vaak hetzelfde als het CDA, CU, de PvdA en de SGP. Op de onderwerpen Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen, VWS, Defensie en BiZ stemt de PVV relatief vaak hetzelfde als de PvdD, D66, SP en GL. Over het algemeen geldt dus dat de PVV op milieu en veiligheid meer met rechts meestemt, en dat op de publieke sector de PVV meer met de linkse oppositie meestemt. Let wel: over het algemeen stemt de PVV over rechts, dit zijn kleine, relatieve verschillen. De SP stemt op de zorg relatief vaak met de PVV mee(58,9%), maar de overeenkomst in stemgedrag tussen Verdonk en PVV is op dit onderwerp nog altijd groter (73,1%).

Percentage dat een partij als hetzelfde stemt als de PVV, alle stemmingen. Periode 2006-2010.

4. Op welke onderwerpen dient de PVV moties en amendementen in?

Het valt op dat de PVV in vergelijking met andere partijen (veel) meer moties en amendementen indient over justitie (+72%) en binnenlandse zaken (+82%) en minder moties en amendementen op onderwerpen als :

sociale zaken (49%),

verkeer (32%),

onderwijs (28%).

landbouw (21%),

milieu (22%),

volksgezondheid (23%),

integratie (10%),

economie (+4%),

buitenlandse zaken (+14%)

defensie (+28%).

In vergelijking met andere partijen ligt de focus van de PVV op de taken van de overheid in nauwe zin (veiligheid) en niet op de taken van de overheid op het gebied van milieu of de publieke sector.

Percentage van de stemmingen ingediend bij begrotingsbehandelingen uitgedeeld naar onderwerpen voor de PVV en alle partijen. Periode begrotingsbehandelingen 2006-2010.

5. Met welke partijen dient de PVV moties en amendementen in?

Op 13,0% van alle moties die tussen 2006 en 2010 zijn ingediend was de PVV eerste of tweede indiener. 17,5% (177) moties hiervan hebben precies twee indieners. Daarvan zien je dat de PVV met name moties indient samenmet de VVD.

In 45,2% een VVD’er, 26,6% is de medeindiener van een PVV motie weer PVV’er, 14,7 de SP, 5,6% het CDA, 4,0% Verdonk.

Ten slotte zijn er de GL, PvdD en de PvdA waarmee de PvdA een klein aantal moties heeft ingediend. Met D66, CU en SGP zijn nooit bondjes aangegaan.

Percentage van de moties en amendementen van de PVV met twee indieners uitgedeeld naar co-indiener. Periode 2006-2010.

6. Worden PVV moties en amendementen aangenomen?

Slechts 6,6% van de PVV voorstellen wordt aangenomen. Dit komt omdat de PVV als het op stemmen aankomt relatief vaak alleen staat.

Percentage van de moties en amendementen dat is aangenomen. Periode 2006-2010.

7. Hoe staat de PVV in het partijenlandschap?

Wanneer je kijkt naar het stempatroon bij door de regeringspartijen ingediende voorstellen dan kun je drie tegenstellingen ontwaren:

- Links (PvdD, GL, PvdA,D66 en SP) versus Rechts (VVD en PVV)

- Traditionele regeringspartijen (CU, CDA, SGP, VVD en PvdA) versus oppositie

- De religieuze partijen versus de seculieren.

De PVV staat ver van alle partijen af: met name van regeringspartijen. De VVD wordt met name gevonden als het om rechts beleid gaat en de SP, GL, D66 en wanneer het om pure oppositie van het regeringsbeleid gaat. De focus op stemgedrag bij regeringsbeleid corrigeert het fenomeen dat stemgedrag de tegenstellingen tussen coalitie en oppositie te sterk weergeeft. Als alle stemmingen zouden worden meegenomen dan zouden VVD en PVV dichterbij bij elkaar staan. Hieruit valt af te leiden dat de VVD, in tegenstelling tot de PVV, vaak bereid is om moties en amendementen van regeringspartijen te steunen.
Dit suggereert volgens de onderzoekers dat de PVV er ook uitdrukkelijk zelf kiest voor de confrontatie in plaats van het compromis. Met andere woorden het is de PVV die het hun vermeende cordon sanitaire zelf in stand houdt.

bron : Kiezen voor Confrontatie

terug naar boven

Onze Geert komt tot ons via Twitter.

Onze Geert begrijpt geen hout van Balkenende.

Balkenende waarschuwt voor de PVV, neemt het op voor de Turkse premier en wil regeren met GroenLinks. Wie het snapt mag het zeggen. 3:13 PM Jun 6th .

Onze Geert vindt Mark Rutte een draaikont.

Gaat de VVD ineens draaien? De PVV toch uitsluiten zoals in AD staat? Dus Rutte wil toch liever met PvdA en/of D66? Draaikonterij pur sang! 10:12 AM Jun 8th

Onze Geert draagt zijn aanhang van 1,5 miljoen op handen.

Ontzettend veel dank aan al die 1.5 miljoen mensen die op de PVV hebben gestemd! Regeren is de volgende stap hoop ik! Goed voor Nederland! 5:54 PM Jun 11th

Onze Geert kijkt vooruit en wenst geen hulp van Rita.

Heb goede kwaliteit kandidaat-bewindslieden voor het geval we zouden gaan regeren. En om meer geruchten te voorkomen: Rita Verdonk dus niet. 9:10 PM Jun 12th

Onze Geert stelt het CDA verantwoordelijk voor een linkse ramp

Dankzij weigering CDA met de PVV en VVD te praten zit PvdA-er Cohen weer aan tafel. Eventueel kabinet met PvdA is een ramp voor Nederland! 1:03 PM Jun 18th

Onze Geert begrijpt niet dat de Jordaniërs zijn ideeën raar vinden.

Rare jongens die Jordaniers: http://arabnews.com/middleeast/article70500.ece 2:11 PM Jun 22nd

Onze Geert droomt van deportatie.

Helft Marokkaanse jongeren in NL pleegt voor 22e jaar een misdrijf volgens vandaag bekend geworden onderzoek. Oppakken, cel in en land uit! 10:19 AM Jun 25th

Onze Geert vindt dat zijn kiezers door de |VVD beledigd worden

De PVV wordt als grootste winnaar van de verkiezingen opzij gezet. Verliezers CDA en PvdA wel aan tafel. Belediging 1.5 miljoen kiezers. Bah 7:21 PM Jun 25th

Onze Geert doet Maxime een aanzoek ‘he can’t refuse’.

Verhagen is teleurgesteld over bespreking paars plus. Krokodillentranen. Hij blokkeerde zelf vvd/pvv/cda kabinet. Spijt? Bel me maar Maxime 11:18 PM Jul 2nd

Onze Geert mag wel demoniseren

Bijlage Tjeenk Willink bij zijn eindverslag: hij blijkt dus gewoon een links eurofiel anti-PVV mannetje te zijn. Een informateur onwaardig. 9:01 AM Jul 6th

Onze Geert is Job Cohen voor eeuwig dankbaar.

Echt ontzettend bedankt Job! Omdat jij een middenkabinet blokkeerde kan nu een rechtse politieke samenwerking ontstaan! Geweldig gedaan! 9:34 AM Jul 31st

Onze Geert blijft zeggen wat hij wil.

En tegen Hans Hillen zeg ik: wen er maar vast aan. 1:21 PM Aug 7th

Onze Geert gaat naar zijn vriendjes en vriendinnetjes in the Big Apple1

1 september naar New York om te speechen bij een demonstratie tegen de bouw van een moskee op terrein Ground Zero – wat een enorme gotspe. 4:44 PM Aug 6th

Onze Geert heeft schijt aan iedereen.

Vandaag vlucht en hotel New York definitief geboekt. Goed gevoel. Belangrijke speech. Niemand houdt me tegen. Geen moskee bij Ground Zero! 7:36 PM Aug 10th

Onze Geert houdt niet van commanderen.

Kan die CDA-voorzitter Bleker niet even op vakantie gaan of zo? Wat een enorme zeurpiet. En voor alle helderheid: de PVV moet helemaal niks! 7:00 AM Aug 26th

Onze Geert keert zich tegen demoniseren.

Dagelijkse anti-PVV-hetze van CDA-prominenten. Ik zeg tegen hen: wacht onderhandelingen af en stop met het demoniseren van 1.5 mln kiezers! about 4 hours ago

Bron

terug naar boven

Een wind die Nederland, Nederlandser maakt !?

Geert is tevreden, zijn fractie is tevreden. Het lid is tevreden.
Volgens Geert zal de PVV kiezer ook tevreden zijn, want er gaat een nieuwe wind door Nederland waaien.
Een wind die Nederland Beter, Sterker, Veiliger en Nederlandser maakt.

Wat dat beter, sterker, veiliger en Nederlandser dan inhoudt moeten we nog even afwachten.

Vooral dat laatste wekt mijn nieuwsgierigheid.

Mijn spellingchecker kent het woord in ieder geval niet.

terug naar boven

De rechter, de getuige-deskundige, het diner en de verdachte.

In mei was er een dinertje met hooggeplaatste gasten. Onder hen een getuige-deskundige en een rechter die beide betrokken waren bij een ‘proces van de eeuw’. De getuige-deskundige besloot drie en halve maand later over dit dinertje een blog te schrijven.

De tweede gast die arriveerde was niemand minder dan ene Mr Tom Schalken. Deze begroette mij minzaam en knoopte een gesprek aan over de islam. Waar kende ik de naam van die man toch van? Ineens wist ik het. Hij was een van de leden van de kamer van het Amsterdamse Gerechtshof die had bevolen om Geert Wilders voor de Rechtbank van Amsterdam te brengen voor haatzaaien, discriminatie en groepsbelediging.

Ik vroeg hem of ik in zijn bijzijn wel vrijuit kon spreken. Hij had immers al eerder iemand die over de islam gesproken had, voor de rechter gebracht. Dit leidde tot verontwaardiging bij de bekwame jurist. Ik zei mijn gastheer dat ik nu vertrok, omdat het zinloos is een gesprek te voeren wanneer er iemand bij zit die de macht heeft je te laten opsluiten als het gesprek hem niet bevalt. De stemming sloeg wat om.

Na enig aandringen mijnerzijds garandeerde Mr Tom Schalken mij dat hij mij niet zou aanklagen of laten oppakken voor wat ik die avond zou zeggen. Ik was blij met die garantie. Het gesprek over zijn toezegging had ongeveer twintig minuten in beslag genomen. Inmiddels waren de andere gasten ook gearriveerd.

Mr Schalken vroeg vervolgens van mij dezelfde garantie. Die heb ik niet gegeven, met het formele argument dat ik niet beschik over de bevoegdheid om iemand op te pakken. Ik hoop maar dat ik mijn boosheid goed verborgen heb. Het was een paar dagen voordat ik naar de rechtbank moest voor mijn getuigenis….

…Af en toe deed Mr Tom Schalken een poging vriendelijk tegen mij te zijn, en knoopte hij joviaal een goed gesprek aan. Steeds weer stuurde hij het gesprek naar het Wilders-proces. Een werkeloze acteur had die pogingen tot vriendelijkheid en bonhomie beter gespeeld. Hij probeerde me te overtuigen van de juistheid van zijn beslissing Wilders voor de Rechtbank in Amsterdam te slepen.

Bron

Het stukje werd opgepikt door PowNews en de Pers en eindigde in een tweede toegewezen wraking van het Hof . Desgevraagd verklaarde de getuige-deskundige dat het puur toeval was, dat hij zijn stukje had ingezonden in het weekend voorafgaand aan de start van het proces.

Slot som.
Een nieuw proces, aangifte tegen de rechter en de verdachte mag nog wat langer in het bankje zitten.

Moraal.
Dubbelcheck altijd de gastenlijst als je wordt uitgenodigd voor een diner.

terug naar boven

De PVV ideoloog Martin Bosma aan het woord:

Martin Bosma
inzake het plan te komen tot een ledenstructuur en een jongerenorganisatie.

Een jongerenclub’ Alsjeblieft niet! Als we het wel doen zullen allerlei niet-volwassenen namens de PVV op de televisie verschijnen en dingen gaan roepen waar we geen enkele invloed op hebben. We zagen dit al tijdens de campagne. Deze werd toen doorkruist door mensen die voorgaven “PVV-jongere” te zijn.
Daarnaast zou het opstarten ervan betekenen dat we ingaan op een eis van de opstand en daarmee deze aanval op de PVV legitimeren en verdere aanvallen op de partij uitlokken. We hebben deze kweekvijver niet nodig, want we hebben straks tal van regionale fracties.

Een negentiende-eeuwse ledenstructuur heeft niets met ‘democratie’ te maken.

Aantijgingen tegen de PVV als zouden wij geen democratische partij zijn, vormen een belediging. Een ledenstructuur levert voor een partij helemaal geen democratie op!

Hoe gaat dat bij andere partijen? Ledencongressen zijn applausmachines. Alles is al bedisseld – na lang touwtrekken en veel tijdsverlies. Op het CDA-congres interviewt de voorzitter Louis van Gaal over de vraag welke voetbalploeg op welke politieke partij lijkt. Cohen wordt aangewezen door Wouter Bos. Wim Kok wijst Melkert aan.

Een ledenpartij kost heel veel tijd en energie. Allerlei types die zichzelf met functies omkleden gaan namens ons spreken. Journalisten zullen er bovenop duiken om verschillen te vinden tussen de partij en de fractie. Leuk voor Nieuwsuur. Niet voor ons.

De oude partijen dateren uit de negentiende eeuw. Toen waren er trekschuiten. Een ledenstructuur was logisch omdat er grote verschillen bestonden tussen Drachten en Sittard. Die verschillende denkbeelden vereiste een ledenstructuur om die geluiden door te geven, uit de regio naar Den Haag. Nu hebben we satellieten en internet. Elk idee kan zich razendsnel verspreiden. Een partij zonder leden is daarom een moderne partij.

Een ledenstructuur betekent per definitie het creëren van een bureaucratie. De PvdA heeft een grachtenpand in Amsterdam waar constant nieuwe managers moeten worden aangenomen om de boel weer op de rails te krijgen. Levert dat een positieve bijdrage aan de democratie? De negentiende-eeuwse ledenstructuur is eerder een belemmering van de democratie. De Fortuyn-revolte is onder andere hieruit te verklaren. Elke partij was een kliekje geworden waarde ledenstructuur nieuwe ideeën buiten de deur hield. Gevolg: politieke partijen waren autistisch geworden, ze luisterden naar hun leden, niet naar hun kiezers.

Ledenpartijen zijn fossielen. Volgens Pim Fortuyn is de politieke partij inmiddels verworden tot een ‘selectiemachine en kaderorganisatie voor de aanlevering van volksvertegenwoordigers van politieke en bestuurlijke ambten’. Politicoloog Philip van Praag noemt part jen ‘een aanhangsel van het staatsapparaat’, wetenschapper C. de Vries (066) zegt dat ze ‘op sterven na dood zijn’, F. Becker, PvdA-wetenschapper, betitelt partijen als ‘hersendood ‘.

Democratie komt van het woord ‘demos’. Er zijn slechts 30.000 mensen actief partijlid. Waarom zouden deze mensen van doorslaggevend belang zijn voor de democratie in Nederland? Hoezo vertegenwoordigen zijn het volk? De PVV moet kiezen voor de 12 miljoen mensen die mogen stemmen. Daar moeten we ons op richten, NIET op de toevallige leden. Andere partijen zijn zich gaan concentreren op de leden -met desastreuze gevolgen. Voorbeeld. De electorale ruimte voor het CDA ligt op rechts. Maar hun leden zijn vaak links. Gevolg men moet zich hard- maken voor linkse zaken, .zoals ontwikkelingshulp waar de kiezers niets mee hebben maar de leden wel. Gehandicapt door haar leden kan de partij haar electorale potentieel niet uitnutten. De ledenstructuur hangt ze als een molensteen om de nek.

Een ledenstructuur zal tevens betekenen dat een opstandig fractielid zich via de leden van een draagvlak kan gaan voorzien. De steun die in de fractie ontbreekt zal via het opruien van leden gezocht worden.

Is een ledenstructuur nodig voor een eventuele opvolging van Geert? Natuurlijk niet. De opvolger van een politiek leider van een politieke partij is nog nooit uit de gewone 1eden gekomen! Die komt altijd uit de fractie of anderen die reeds een politieke fiunctie bekleden, nooit uit de gewone leden. Door ons netwerk van PS-, EP- en gemeenteraadsfracties hebben we straks al een natuurlijke kweekvijver van talent voor de toekomst.

Wil onze achterban een ledenstructuur? Nee. De voorkeurstemmenactie leverde net aan iets meer dan 1 procent van de PVV-stemmen. 99 procent van de achterban wil dus geen 19^de eeuwse ledenstructuur.

Over een halfjaar hebben we zeventien fracties. Dat zal ons handenvol werk bezorgen. Zeker als we in sommige provincies gaan regeren. De toevoeging van een negentiende-eeuwse ledenstructuur maakt dit nog veel zwaarder.

Temeer omdat linkse actievoerders (bijvoorbeeld kunstenaars) al hebben aangekondigd lid te zullen worden van de PVV. De ledenstructuur gaat ons straks vertellen dat islam heus wel een godsdienst is en dat twee paspoorten best wel aanvaardbaar zijn. Infiltraties zullen aan de orde van de dag zijn.

Voor wie een uitgebreidere onderbouwing wil lezen: lees Hoofdstuk 18 van De Schijn-elite van de Valse Munters.

(bron)

Het is mij volledig duidelijk. De PVV ideologie is een religie.

terug naar boven

De besmette Princenvlag.

Deze week begon met opschudding rond twee vlaggen. Niet het Rood-Wit-Blauw, maar het Oranje-Blanje-Bleu hing voor de ramen van de PVV burelen op het Binnenhof.

Zonder enig historisch besef draait ‘fout’ rechts zich in allerlei bochten om deze smet weg te poetsen.

Zelfs de door hen toch meestal gehate Volkskrant wordt als bewijs aangevoerd. Op twitter schreeuwde iemand mij na mijn observatie toe:

Link

Maar hoe je het ook wendt of keert, deze Princenvlag is besmet en bij de verheerlijking door de PVV moet je m.i. de nodige vraagtekens plaatsen.

Uit: NIEUWE TILBURGSCHE COURANT Zaterdag 27 Februari 1937.

Uit de Pers.

DE N.S.B. EN DE VLAG.

De persdienst der N.S.B., beweerde dezer dagen in een polemiek met „De Avondpost” dat de rijksvlag voor de N.S.B. als „onaantastbaar symbool van de eenheid der natie boven discusse verheven” is. De redactie van „De Avondpost” becommentarieert deze uitspraak o.m. met een paar citaten uit Marchant’s brochure als volgt:

Dit kan niet anders beteekenen dan: de Nederlandsche vlag moet ongeschonden worden bewaard, er mag zelfs niet over worden gepraat.

Welnu, wat staat er nu te lezen op bladz. 11 van brochure no. IV der N.S.B, juist over de vlag?

Dit: „Ieder onzer hunkert naar den tijd dat deze roode kleur („de kleur van den opstand”) met toestemming van ons Vorstenhuis verandert zal kunnen worden in Oranje, dat dan boven het zwart en tezamen daarmede het kenteeken zal zyn, dat Nederland is herboren en dat het gevaar voor den ondergang van ons volk is afgewend. Daarvoor strijdt de N.S.B.”.

De N.S.B, het staat hier duidelijk: wil dus ons rood-wit-blauw veranderen in het oranje-zwart. „Daarvoor strijdt de N.S.B.”

Maar de geachte persdienst schrijft dat de „rijksvlag” behoort tot „de onaantastbare symbolen van de eenheid der natie”. Wat zegt men er van? Hebben wij ongelijk dat alles onwaarachtig te noemen?

De heeren weten op de eene plaats niet wat zij op de andere schrijven. Prachtig is ook de motiveering van de zwarte kleur in de nieuwe vlag. Men hoore: „Daarbij vergeten wij niet, dat het Mussolini is geweest met zijn zwarthemden, die de vlag van het Fascisme heeft geheschen; uit eerbied voor dezen grooten voorganger

is de bovenste kleur van onze vlag zwart”.

Het Koninkrijk der Nederlanden zal dus straks de zwarte kleur in zijn vlag gaan voeren uit eerbied voor Mussolini.

Ziedaar de plannen van de N.S.B, met betrekking tot onze vlag, die, volgens den persdienst „onaantastbaar” is als nationaal symbool.

(bron)

Laten we terug gaan naar de dertiger jaren van de vorige eeuw,de tijd waarin de kleuren van de Nederlandse vlag in het middelpunt van de politieke polemiek kwam te staan en op 19 februari 1937 met een het kortste Koninklijke Besluit aller tijden weer boven de politiek moest worden verheven.

De strijd om en polemieken rond de kleur van de Nationale vlag stonden symbool voor de algehele tweespalt die plaats had en die zich langs dezelfde lijnen afspeelde als dat we heden ten dagen kunnen aanschouwen.

In Parade der mannenbroeders schrijft Ben Kaam over deze periode:

“De belangstelling voor het nationale dundoek groeit even hard als nationaal gevoel en nationalisme.

Ir. Jonker, die voor ‘fascist’ gescholden wordt omdat hij het oranje-blanje-bleu uithangt, publiceert in verschillende kranten artikelen over de ‘Princevlag’ (‘dat heilig oud symbool’) en hangt in z’n tuin een rij proefvlaggetjes om de kleurechtheid van verschillende modellen te toetsen. Maar iets fascistisch heeft het oranje-wit-blauw niet, zo stelt hij in z’n brochure…

Maar er helpt geen lieve moederen aan. De fascisten (die ook boven de partijen willen staan) tonen een duidelijke voorkeur….

Zie je nu wel, triomferen anderen. Tegenover de fascistisch-nationalistische voorkeur voor het oranje-blanje-bleu groeit bij de meer democratische, naar internationale rechtsorde strevende figuren een voorkeur voor het even aloude rood-wit- en blauw…

Twisten laaien op, welke vlag de oudste rechten heeft, het rood-wit-blauw of het oranje-blanje-bleu. Men snelt naar het Rijksmuseum om oude schilderijen te bekijken van zeeslagen voerende voorvaderen. Maar veel wijzer wordt men niet.

Het rood-wit-blauw is al 300 jaar de nationale vlag, roepen de anti-fascisten. Het oranje-blanje-bleu werd zeker al in 1672 gevoerd, triomferen de NSB-ers. Sinds 1630 heeft het rood-wit-blauw de overhand gekregen, luidt het weerwoord. Waarom zouden we veranderen?

De regentenkliek was óók tegen het oranje-blanje-bleu, reageren de fascisten. Dáárom.

Felle debatten worden gevoerd. Tientallen auteurs werpen zich in de strijd. De geschiedenis van het Oranjehuis wordt nagegaan, oude rekeningen van de Marine worden besnuffeld, archieven worden doorgewerkt, oude schilderijen met een vergrootglas bekeken. Maar het hele gekrakeel heeft slechts tot achtergrond de toenemende spanning tussen democratische en fascistische gevoelens.

Overigens betekent dat niet dat de scheidslijn scherp loopt. Ook de NSB blijft met het rood-wit-blauw zwaaien ten gerieve van die vaderlanders, die hun hart aan déze kleuren hebben verpand en er zijn oranje-gezinde democraten die weigeren zich door de NSB hun vlag te laten ontroven.

Maar wel neemt de kloof toe. Met zorg ziet Colijn hoe de natie verdeeld dreigt te raken door de discussie over de vlag.”

Het Koninklijk besluit blijkt echter de verdeeldheid alleen maar te vergroten en vooral de woede van Mussert aan te wakkeren. Opnieuw Ben van Kaam:

De oranje-blanje-bleu minnaars zijn geschokt.Mussert raast in het NSB-orgaan Volk en Vaderland:

De regeering gaat nu op haar manier ‘ordenen’ en decreteert onder leiding van Dr. Colijn: rood-wit-blauw is de vlag, dus weg met de Princevlag, hetgeen de heeren anti-revolutionnairen en christelijk-historischen niet belet om dagelijks met de vereeniging ‘De Princevlag’ als dikke vrienden om te gaan.

Handig speculeert hij op de schoolbankjeshaat van oranjegezinden jegens ‘regenten’:

De heeren regenten maken het dus voor de Nationaal-Socialistische Beweging noodzakelijk om ook ten aanzien van de vlag stelling te nemen. Wel, dat zullen wij dan nu reeds doen en zeer principieel ook … want de keuze van de vlag is niet een kwestie die van belang is voor vandaag of morgen, maar een levensbelang voor het Nederlandsche volk in het nationaal-socialistische Europa, dat wordende is in onzen tijd.

In het oranje-blanje-bleu blijkt Mussert dan een beleving te zien van de Groot-Nederlandsche gedachte, ‘die in wezen een nationaal-socialistische gedachte is’. In een voorkeur voor rood-wit-blauw ziet hij ‘een aanleunen van regenten tegen Frankrijk en Engeland’.

bron: Ben van Kaam, Parade der mannenbroeders. Flitsen uit het protestantse leven in Nederland in de jaren 1918-1938. Gebr. Zomer & Keuning, Wageningen 1964 [p.248-p.250]

En zo raakte de Princenvlag besmet en is deze dat tot op de dag van vandaag nog. Dit wordt nog eens onderstreept door de door de gemeente Den Haag verboden demonstratieve tocht over het binnenhof van gasten van de Voorpost en het Stormfront.

terug naar boven

Waarom @geertwilderpvv plotseling zijn giftige xenofobe pijlen op de Polen richt.

Met veel bombarie opende de PVV gisteren, na het meldpunt “straatterreur”, het tweede digitale smaad en lasterportaal “tegen MOElanders”.
Het eerste meldpunt leidde overigens, wellicht omdat Polen toch meer op ‘ons’ lijken, tot minder verontwaardiging.
Iets waar Huib op Krapuulzich ook al over verbaast.

Een opnieuw gerichte actie om burgers van dit land tegen elkaar op te zetten door een groep te marginaliseren, discrimineren en criminaliseren. Het eigen volk eerst druipt er weer aan alle kanten vanaf en het is daarom verbijsterend dat minister Kamp geen afstand neemt van dit ook weer naar facsisme riekende wangedrocht van de PVV. Gelukkig is de heer Wientjes wijzer. Hetgeen natuurlijk tegen het zere been van kleine Geertje was, hetgeen hij direct via een tweet liet weten.

Dus werkgeversbons Wientjes wil Verenigde Staten van Europa en uitbuiting MOE-landers in stand houden ten koste van Nederlandse werknemers..

Lees meer over Wientjes en Wilders bij Maria Trepp.

De verschuiving van moslim migrant naar Poolse migrant is als je het laatste SCP jaarrapport Integratie leest te begrijpen. Uit het rapport blijkt opnieuw dat PVV waarheid berust op zelfverzonnen fabeltjes.

Er is en was helemaal geen tsunami van immigranten uit Islam landen, ook planten zij zich niet sneller voort en 85% van hun kinderen haalt geen bruid of bruidegom uit het land van herkomst. De toename van het aantal immigranten sinds 2006 wordt vrijwel geheel veroorzaakt door , u raadt het al, Polen.

Uit het rapport:

Demografie

Tweede generatie groeit snel

Ruim 11% van de Nederlandse bevolking is van niet-westerse herkomst (1,9 miljoen personen). Twee derde van de niet-westerse migranten en hun nakomelingen behoort tot een van de vier grote herkomstgroepen. Turkse Nederlanders (389.000), Marokkaanse Nederlanders (356.000), Surinaamse Nederlanders (345.000) en Antilliaanse Nederlanders (141.000 ). De omvang van de vier grote niet-westerse groepen is sinds 2000 met 250.000 personen toegenomen. Deze toename wordt voor 80% veroorzaakt door de natuurlijke aanwas (saldo van geboorten en sterfte) en niet zozeer immigratie bepalen de groei.

Immigratie stijgt door komst van westerse migranten

Vanaf 2001 daalde de immigratie naar Nederland sterk, maar sinds 2006 neemt deze weer toe. Dit wordt vrijwel geheel veroorzaakt door immigratie uit de landen van de Europese Unie (het meest uit Polen).

Steeds minder migratiehuwelijken

Bij Turkse en Marokkaanse Nederlanders is dit aandeel gedaald van rond de 50% in 2001 naar circa 15% in 2010.

Het gemiddelde kindertal van migranten komt steeds sterker overeen met dat van autochtonen

Het gemiddelde kindertal onder niet-westerse vrouwen is in de periode 1996-2010, in tegenstelling tot onder autochtone vrouwen, afgenomen. Die afname was aan zienlijk onder vrouwen van Turkse en Marokkaanse herkomst van de eerste generatie. Het gemiddelde kindertal van Turks- en Marokkaans-Nederlandse vrouwen van de tweede generatie benadert dat van autochtone Nederlandse vrouwen. Voor Surinaams- en Antilliaans-Nederlandse vrouwen is het gemiddelde kindertal al jarenlang nagenoeg gelijk aan dat van autochtone vrouwen.

Het feit dat de PVV ten aanzien van de Midden en Oost Europese immigranten nu een zelfde strategie volgt als in het geval van de moslims bevestigt opnieuw dat Geert Wilders en zijn discipelen macht willen veroveren door het ressentiment bij hun (potentiele) volgelingen te voeden, angst voor de vreemdeling en tweespalt te zaaien.

terug naar boven

Wees de eerste die deze bijdrage tof vindt.

Tof.

niet meer tof.