VROUW
Thema’s
De vrouw is de bron van nieuw leven. De vrouw is in heel haar wezen gericht op dit nieuwe leven. In het nieuwe leven leeft zij voort. In haar maandelijkse cyclus ervaart zij de kringloop van het bestaan. Een aaneenschakeling van sterven en opnieuw beginnen. De vrouw is volmaakt, haar volmaaktheid ligt in haar schoot.
De man mist dit inzicht, voor hem bestaat er alleen begin en eind. Het sterven is voor hem definitief. De rol van de man in de creatie van het nieuwe leven is miniem en bovendien afhankelijke van de gewilligheid van de vrouw. In het besef van zijn onvolmaakte lichaam, zijn eindigheid en zijn angst voor de superioriteit van de vrouw, wil hij de vrouw bezitten.
Hij ontneemt haar de Rede om haar ongeschikt te maken voor de actieve buitenwereld. Het domein waar hij verovert, heerst, produceert en verhandelt.
Hij sluit haar, met de door hem geminachte kwaliteiten, op als dochter, echtgenote en moeder, in een passieve binnenwereld.
Hij betitelt de vrouw die zich hieraan niet wil conformeren als heks of hoer. Rijp om in de buitenwereld verketterd of verhandeld te worden.
De door een overdosis testosteron in het embryonale stadium ontstane man laat zich in zijn geldingsdrang leiden door zijn onbeheersbare libido. Zijn libido legitimeert zijn drang tot overmeesteren en beheersen. Voor de man is dit de enige manier om tot zelfrealisatie te komen, om de minachting voor zijn onvolmaaktheid te verdrijven.
Dat de libido zijn drijfveer is, is te zien aan de fallussymbolen die de man, om zijn grootsheid in de buitenwereld te adverteren, creëert.
Maar het toont zich ook in zijn krachtmetingen in de op de ronde vorm van het vrouwelijke geslachtsdeel gelijkende arena’s, waar hij moet bewijzen de sterkste te zijn. De strijd der gladiatoren is niets meer dan een verbeelding van de strijd van een zaadcel in de vagina.
De man wordt het meest getroffen door de afwijzing. De weigering dwarsboomt zijn drang tot vervolmaking. De man wordt weerhouden van zijn repeterende poging om te overmeesteren van wat hij nooit zal bezitten. Deze is een dubbele frustratie, maakt hem machteloos en bang. De angst voor ontmaskering drijft hem tot woede en waanzin, zet hem aan tot moord en verkrachting, maakt hem redeloos.
De opéénvolgende feministische golven hebben ertoe geleid, dat mannen mondjesmaat vrouwen toegang hebben gegeven tot de buitenwereld. Zij mag binnen de door de man gestelde kaders een bijdrage leveren aan zijn creaties. De hiaten die hierdoor in de binnenwereld ontstaan, worden niet opgevuld door een zich uit de buitenwereld terugtrekkende man. De man houdt zich nog steeds verre van deze minderwaardige en hem onwaardige taken. Hij trekt de behoefte aan zorg naar de buitenwereld en laat de markt de hiaten opvullen.
Alleen voor vrouwen die een zelfde minachting ontwikkelen voor de binnenwereld gaan de deuren naar het Walhalla van de man op een kier. Slechts op een kier, want zij blijven een inbreuk op en dreiging voor het ‘Old Boys’ netwerk.
Wanneer de vrouw echter kiest voor een evenwicht tussen haar aanwezigheid in de binnen- en buitenwereld wordt haar participatie als onvolwaardig beschouwd en haar, onder het mom van ‘vrouwen willen niet’, de volledige toegang ontzegt. Deze diep gewortelde cultuur komt steeds meer onder druk te staan. Vrouwen willen op hun manier aan de buitenwereld deelnemen en weigeren steeds vaker het mannelijke keurslijf aan te trekken.
De strijd voor vrouwen om erkenning van hun eigenheid wordt door velen afgedaan als een luxe probleem. Voor de wet zijn vrouwen gelijk en dienen zij zich op deze gelijke voet in de buitenwereld te bewegen. Daarmee lijkt de kous af.
Maar hierin vergist men zich. Vrouwen laten zich niet meer aan de kant schuiven en drukken in toenemende mate hun stempel op de buitenwereld. Zij presteren beter dan mannen, zijn minder crimineel, vertonen amper hanengedrag en hebben als baas ook veel minder de neiging tot ongewenste intimiteiten. Veranderingen zijn onontkoombaar en de gegronde angst van de man, de ontmaskering van zijn onvolmaaktheid, wordt langzamerhand werkelijkheid.
geïnspireerd door:
Valerie Solanas SCUM manifesto.
©10 april 2008 Ina Dijstelberge
Deelnemerslijst
Pittig stuk, veel op aan te merken ook, zo zou je ook kunnen stellen dat veel vrouwen die buitenwereld van carriere zelf niet zo nodig willen. Dat zij geen carriere maken, ligt niet aan mij als man, maar ze hebben geen zin / te weinig testosteron… Meen je het echt dat je geinspireerd bent door het scum-manifest? Sowieso gaat dit stuk aardig uit van het idee: ”vrouwen zijn goed, mannen zijn slecht’. ‘(waar het gaat over de man “zet hem aan tot verkrachting en moord”. Poeh zeg. alsof je dat zo algemeen over ‘de man’ kunt zeggen. Het is feitelijk weerlegbaar; de meeste mannen moorden en verkrachten niet.)
Zij poogde (Valerie) Andy Warhol, bij uitstek de minst manlijke van alle mannen dood te schieten omdat zij geen rol kreeg in één van de Warhol producties.
De dag dat het gebeurde was ik in mijn atelier in Haarlem en keek er van op toen een collega het mij kwam vertellen.
Voorts ben ik geen liefhebber van het werk van Warhola.