Index
Irak, sterke vrouwen en verkiezingen.
Malalai Joya, een vrouw tussen krijgsheren.
RAWA, Afghaans verzet.
Fayza Oum Hamed
Amy Winehouse. A Glastonbury legend is born
Aung San Suu Kyi viert haar 65 verjaardag achter tralies.
19 jaar militaire dictatuur in Birma, het land van slavernij en verkrachting.

Irak, sterke vrouwen en verkiezingen.

Iraakse vrouwen hebben het er sinds de inval van de Verenigde Staten niet makkelijker opgekregen. Ik schreef hier in september 2007 al eens een bijdrage over.
Een groot onderbelicht probleem zijn het aantal weduwen en wezen . Hulporganisaties zoals het Rode kruis spreken van 2 miljoen weduwen en 5 miljoen wezen. Bijna een derde van de kinderen is ondervoed en bijna alle zijn ze getraumatiseerd. 70% van de meisjes gaat niet meer naar school.

De NOS had afgelopen zaterdag het volgende item hierover:

De schrijnende toestand waarin deze vrouwen verkeren wordt eveneens pijnlijk duidelijk in een reportage die Al Jezeera een jaar geleden maakte:

Twee dagen geleden waren er in Irak parlementsverkiezingen. 1801 vrouwelijke kandidaten waren verkiesbaar voor 82 van de 325 zetels. Dit is mogelijk omdat er in de grondwet van 2005 is vastgelegd dat 25% van de regeringszetels naar vrouwen moest gaan.

De rol van vrouwen tijdens deze verkiezingen is in de meeste media volledig genegeerd. Toch heb ik op het internet informatie gevonden die een impressie geven van de campagne die vrouwen voeren.
In dit geluidsfragment is , schrijfster van het boek Sisters in War. A Story of Love, Family, and Survival in the New Iraq aan het woord of haar ervaringen en de rol van vrouwen bij de verkiezingen in Irak.

APS toont een reportage over Saba Abdul Rasul die bewust zonder hoofddoek en/of sluier champagne voert. In een tweede reportage laten ze een aantal vrouwen aan het woord over de verplichte 25% zetelbezetting door vrouwen.

CBS schenkt aandacht aan de integenstelling tot de eerste verkiezing opvallend veel sterke vrouwen die deelnemen aan de verkiezingen.

The Guardianheeft een reportage over twee vrouwen die vertellen waarom zij zich kandidaat hebben gesteld.

Campagne voeren is voor vrouwen alles behalve veilig. Suha Abdul Jarallah heeft haar kandidaatstelling met het leven moeten bekopen. Op 7 februari, een maand voor de verkiezingen werd zij neergeschoten voor haar huis. Speciaal afgezant van de Verenigde Naties voor Irak Ad Melkert verklaarde:

“incidents such as yesterday’s killing of Suha Abdullah Jarallah, a 36-year-old Sunni woman, cannot be tolerated.. …Campaign violence in Iraq must not be allowed to intimidate candidates or interfere with the right of every Iraqi to exercise their vote,”
bron

Donderdag wordt de uitslag van de verkiezing bekend gemaakt. Het is te hopen dat een groot aantal van deze sterke vrouwen verkozen worden.

©maart 2010 Ina Dijstelberge

28 reacties

terug naar boven

Malalai Joya, een vrouw tussen krijgsheren.

‘Ik heb dit boek om 3 redenen geschreven’, vertelt Malalai Joya, ex-parlementslid van Afghanistan en felle strijdster voor gelijke rechten voor mannen en vrouwen, tijdens de presentatie van haar boek Een vrouw tussen de krijgsheren in Amsterdam afgelopen woensdag. ‘Ik wil de waarheid vertellen, het ware gezicht van de krijgsheren ontmaskeren en ik wil de stem van mijn volk laten horen.’ Bron
Wie is deze sterke vrouw?
Laat ik haar aan het woord laten:

2003
De speech die haar beroemd maakte:

2006

2007

2008
Over de verbanning uit het parlement, haar vrijheidsbeperking en veiligheid

2009
Bij CNN over haar verbanning uit het parlement en haar boek

En de uitreiking in Rotterdam van de Eenheid Is Kracht Awards

Afgelopen woensdag bij Netwerk

©februari 2010 Ina Dijstelberge

38 reacties

terug naar boven

RAWA, Afghaans verzet.

RAWA, Revolutionaire Vereniging van de Vrouwen van Afghanistan, is sinds 1977 als een onafhankelijke politieke en sociale organisatie van de Afghaanse vrouwen , actief in Kabul. Zij strijden voor de vrouwenrechten en voor sociale rechtvaardigheid in Afghanistan. De oprichters waren een aantal intellectuele Afghaanse vrouwen onder de schrandere leiding van Meena, die in 1987 in Quetta, Pakistan, door Afghaanse agenten van de toenmalige KGB in samenwerking met de fundamentalistische groep van Gulbuddin Hekmatyar, werd vermoord.

RAWA’s doel is om zoveel mogelijk Afghaanse vrouwen te betrekken bij sociale en politieke activiteiten die gericht zijn op het verwerven van mensenrechten voor vrouwen en bij te dragen aan de strijd voor de oprichting van een regering op basis van democratische en seculiere waarden. Ondanks de verstikkende politieke sfeer, raakte RAWA zeer snel betrokken bij grootschalige activiteiten in de verschillende sociaal-politieke arena’s zoals onderwijs, gezondheidszorg en het genereren van inkomsten en politieke onrust.

Voordat de door Moskou geregisseerde staatsgreep van april 1978 , bleven de activiteiten van RAWA beperkt tot het opeisen van vrouwenrechten en democratie, maar na de staatsgreep en met name na de Sovjet-bezetting van Afghanistan in december 1979, raakte RAWA rechtstreeks betrokken bij het verzet. In tegenstelling tot de absolute meerderheid van de geroemde islamitisch-fundamentalistische ‘vrijheidsstrijders’ van het anti-Russische verzet, heeft RAWA van meet af aan gepleit voor de democratie en secularisme.

Ondanks de verschrikkingen en de politieke onderdrukking,groeide de organisatie en breidde zij in de vluchtelingen kampen in Pakistan haar activiteiten uit.
Demonstraties tegen de Sovjet-bezetters en hun stromannen en later tegen de fundamentalisten, en niet aflatende blootstelling van hun verraad en gruwelijke misdaden is een kenmerk van RAWA’s politieke activiteiten. Dit heeft al vele activistes het leven gekost.

Sinds de omverwerping van het Sovjet-geregisseerde regime in 1992 is politieke strijd tegen de fundamentalisten en het ultra-fundamentalistische strafrechtelijk beleid van de Taliban gericht. Afgezien van de politieke uitdagingen voor RAWA, is er een enorme vraag naar hulpverlening onder zwaar getraumatiseerde vrouwen en kinderen . Helaas krijgen zij op dit moment geen steun van enige steun van internationale NGO’s en regeringen.

Oorzaak is de kritische houding die zij aannemen ten aanzien van de internationale krijgsmacht die dan wel het Taliban regime verwijderde maar het religieus fundamentalisme laat voortbestaan.
In feite hebben zij, door het opnieuw installeren van de krijgsheren , het ene fundamentalistisch regime met een ander verruild.
RAWA is van mening dat vrijheid en democratie niet door derden kan worden gegeven, maar door door de bevolking zelf moet worden afgedwongen.
Zolang de fundamentalisten militaire en politieke macht behouden, zal het probleem van Afghanistan niet worden opgelost.

RAWA’s missie voor de rechten van vrouwen is nog lang niet voorbij en er moet hard gewerkt worden voor de oprichting van een onafhankelijk, vrij, democratisch en seculier Afghanistan. Zij hebben de solidariteit en de steun van alle mensen over de hele wereld hard nodig.

©september 2009 Ina Dijstelberge

28 reacties

terug naar boven

Fayza Oum Hamed

Tja, en wat dan…

Je wordt als minderjarige
het land binnengesmokkeld,
opgesloten in een huis,
misbruikt, mishandeld en  verguist.
Je gaat naar je huisarts.
Geen reactie.
Wat rest is wanhoop.
Je springt.
Dat blijkt je redding.
Je gaat naar de politie.
Een gesprekje met de daders.
Strafvervolging blijft uit.

…schrijf je een boek.

Wat kan nog meer worden gedaan
voorlichting hier
maar ook in het land van herkomst
controle door de ambassade
herkenning en melding door
de huisarts,
de vroedvrouw,
het consultatiebureau,
de school.
Maar bovenal handhaving van de wet
en
rechtsvervolging.

©september 2009 Ina Dijstelberge

31 reacties

terug naar boven

Amy Winehouse. A Glastonbury legend is born”

Vrijdag zong ze op het verjaardagsfeestje voor Nelson Mandela.

en gisteravond heb ik met kippenvel gekeken naar haar optreden op het legendarische Glastonbury festival.

Dat we nog lang van Amy Winehouse mogen genieten.

Foto’s  en bijbehorend artikel

© juni 2008 Ina Dijstelberge

22 reacties

terug naar boven

Aung San Suu Kyi viert haar 65 verjaardag achter tralies.

foto’s EPA en Reuters

Behalve wat morele druk, kijkt de wereld toe. Handel gaat immers voor mensenrechten. Dat laatste vinden vooral de buurlanden een interne aangelegenheid.

© juni 2010 Ina Dijstelberge

19 reacties

terug naar boven

19 jaar militaire dictatuur in Birma, het land van slavernij en verkrachting.

Het is vandaag 19 jaar geleden dat er in Birma een militaire coup plaats vond. De militaire dictatuur heeft vele slachtoffers geëist en is wegens het systematisch overtreden van de mensenrechten door de Verenigde Natie wegens misdaad tegen de menselijkheid aangeklaagd.

Wereldwijd heeft men de weigering om het bestuur over te dragen aan de rechtmatig gekozen regering afgekeurd. De partijleider, winnaar van de Nobelprijs Aung San Suu Kyi., zit bijna 11 jaar gevangen in haar huis.

Het militaire corrupte regime is verantwoordelijk voor slavernij, het verwijderen van 1 miljoen mensen uit hun huizen, minstens 1100 politiek gevangenen, 70.000 kindsoldaten, verkrachting van vrouwen en kinderen, bijna 50% van het overheidsbudget wordt aan het leger besteed, 25 eurocent per persoon per jaar is beschikbaar voor de gezondheidszorg en één op de tien kinderen overlijden voor hun vijfde verjaardag.

De laatste berichtgeving van Human Right Watch zegt:

Burma’s military rulers continue to be responsible for widespread human rights violations, including a heavy-handed response to protests against the government’s poor economic management. Demonstrations against sharply increased commodity prices, including a five-fold increase in energy prices, began in mid-August, with over 150 pro-democracy activists arrested by Burmese authorities. These events follow a number of small protests that have occurred since the start of 2007, predominantly because of high inflation, low electricity supply, and poor access to education and health care. The government has increasingly used violence against the peaceful protests and has arbitrarily arrested noted dissidents such as Min Ko Naing and other leaders of the 88 Generation Students. There are over 1,100 political prisoners in Burma. The National Convention concluded after 14 years of haphazard sessions, having drafted a constitution designed to ensure the rule of the military and its civilian arm, the Union Solidarity and Development Association (USDA), whose militia members have been involved in attacks against human rights defenders. Military offensives against ethnic minorities continue to target civilian populations, with over half a million people internally displaced and thousands driven across borders to seek refuge as a result of conflict, heavy militarization of civilian areas, and serious rights abuses. The International Committee of the Red Cross made a public statement on June 29, 2007, stating their concern over widespread violations of international humanitarian law in ethnic minority areas of Burma.

Het verkrachtingsgeweld van militairen treft vooral de etnische groepen. Een rapport daarover vind je hier.

Het Birmese regime wordt in stand gehouden door buitenlandse investeringen, export en illegale drugs. Op dit moment bestaan er nauwelijks wettelijke barrières op het gebied van investeringen en handel die het Europese en Aziatische bedrijven onmogelijk maakt om het Birmese bewind te voorzien van kapitaal.
Er is in Europa en Nederland sprake van een ontmoedigingsbeleid, zoals deze link naar het ministerie van economische zaken laat zien. Dat weerhoudt grote berdrijven als het Franse olieconcern Total er niet van om zaken te blijven doen met dit misdadige regime.

Ook de buurlanden China en India investeren en handelen volop met de Birmese militairen. De ondersteunende houding van China aan de militaire dictatuur staat dit jaar centraal bij de vandaag gehouden actie dag voor Birma. Alhoewel er een internationale boycot op wapenhandel met Birma bestaat, blijft China wapens leveren aan dit land. De Chinese hebben in januari 2007 ook hun vetorecht gebruikt om een niet bindende en sanctieloze resolutie tegen Birma te blokkeren. In hun ogen was de resolutie een inmenging in de binnenlandse politiek van Birma. Een hypocriete houding als je kijkt naar de hoeveelheid wapens die de Chinezen leveren aan het militaire regime.

Hell and heroism: Tyranny that rules by terror is threatened by brave few

In a rare report from Burma, Andrew Buncombe, Asia correspondent, talks to some of the dissenters who live in fear of the ruling junta
Published in the Independent: 19 September 2007

The junta has a list – a list that has reverberated through this rain-soaked, fear-ridden city. Arranged in order of their “wanted” priority, the list contains 22 names and faces, addresses and personal details, anything that could help the military find these pro-democracy activists and throw them behind bars.

Scores have already been locked up, dragged off to jails from which emerge reports of abuse and torture. But the junta is desperate to find those still at large.
Burma’s military government, which has ruled the former British colony with a rare brutality for more than half a century, is facing its most serious challenge for at least a decade.

Every day there are flashes of resistance, flickering protests against the regime’s unbending rule. And yesterday, in what may be a critical development, more than 1,000 saffron-robed Buddhist monks marched in defiant protest in two separate cities, only to have tear-gas grenades fired at them by the authorities.

lees verder…

Tot slot een lijst met bedrijven die het regiem van geld voorzien:

© september 2007 Ina Dijstelberge

7 reacties

terug naar boven